خبرگزاری حوزه | رژیم صهیونیستی، مهمترین عامل نقض آتش بس و تفاهم نامه جمهوری اسلامی ایران و آمریکا؛ و چگونگی تضمین عدم نقض آتش بس از سوی این رژیم:
بر همه دنیا آشکار و واضح شده است که، رژیم صهیونیستی اولا؛ به هیچ عهد و پیمانی پایبند نبوده و نیست و بلکه نقض پیمان در ذات این رژیم نهفته است؛ ثانیا؛ پایبندی این رژیم به آتش بس، خلاف طرح توسعه طلبانه و تجاوزکارانه این رژیم منحوس است. لذا دلخوش کردن به آتش بس دائم و حمایت از جبهه مقاومت از طریق پیمان صلح با آمریکا بدون هیچ تضمین موثر که امید به وفای به عهد اسرائیل در عدم تجاوز به جبهه مقاومت و از جمله لبنان باشد، فقط تجربه ای تکراری و تلخ و سلب مسئولیت از امضا کنندگان این پیمان خواهد بود.
وجود یک تضمین موثر برای پیشگیری از تجاوزات ولد دنیای استعمار و استکبار، علیه جبهه مقاومت، می تواند بقای این صلح را تا حدی دوام بخشد و حتی مفید برای سایر کشورهای محاط در نقشه های توسعه طلبانه این رژیم باشد.
با بررسی تاریخی عملکرد و نقض های مکرر آتش بس توسط ولد نامشروع غرب و عزیز دردانه آنها، بهترین و جامع ترین تضمین برای دوام صلح احتمالی جمهوری اسلامی ایران و آمریکا، این است که چنانچه از تاریخ امضای تفاهم نامه فی مابین جمهوری اسلامی ایران و آمریکا، رژیم صهیونیستی به هر کدام از مرزها و اعضای جامعه مقاومت در هر نقطه از دنیا تعرضی نماید، ایران اجازه پاسخ و حمله نظامی قاطع و محکم و در هر بعدی را علیه رژیم صهیونیستی، با تعهد عدم دخالت آمریکا و غرب و دیگر هم پیمانان رژیم صهیونیستی را داشته باشد و به محض دخالت نظامی یا محاصره دریایی، در آنی موجبات مسدود شدن تنگه هرمز و باب المندب را فراهم خواهد آورد و تا تحویل و مجازات نخست وزیر رژیم صهیونیستی در دیوان کیفری بین المللی و پرداخت جزء جزء خسارتها توسط آمریکا، تنگه هرمز بازگشایی نخواهد شد.
از جمله آثار و فواید درج پیشنهادات مذکور، می توان به شرح ذیل اشاره نمود:
۱- بر اساس بند ۱ پیش نویس تفاهم نامه، از آنجا که لبنان و ایران از وحدت و یگانگی برخوردارند، عملا هرگونه تجاوز به لبنان به منزله تجاوز به خاک جمهوری اسلامی ایران محسوب شده و از اختیارات ایران خواهد بود که پاسخی در خور در دفاع و حمایت از لبنان اقدام نماید؛ لذا دقت در تنظیم سایر بندهای تفاهم نامه، می تواند موجب تضمین موثر در پیشگیری از تجاوز رژیم صهیونیستی به لبنان و دخیل شدن مجدد جمهوری اسلامی در جنگی دیگر باشد.
۲- پیشنهاد تحویل و محاکمه نخست وزیر رژیم صهیونیستی در صورت نقض آتش بس، علاوه بر آن که پیرو رای دیوان بین المللی کیفری و یک امر پذیرفته شده بین المللی است، خواسته سایر ملتهای دنیا به واسطه جنایات جنگی و نسل کشی که در غزه، لبنان و ایران مرتکب شده است نیز می باشد.
۳- این گونه پیش شرط ها علاوه بر آنکه زمینه تثبیت برتری ایران را فراهم می آورد، موجب تحقیر آمریکا و رژیم صهیونیستی و ایجاد رعب و وحشت درون جامعه رژیم صهیونیستی نیز می شود.
۴- ذکر شرط مسدود شدن تنگه هرمز در صورت تجاوز و نقض مجدد آتش بس(با فرض اخذ هزینه)، علاوه بر آنکه موجبات پذیرفته شدن و تثبیت یک امر قانونی می شود، با تحمیل هزینه بر سایر کشورها، هشدار و تهدیدی برای سایر کشورها و از جمله متحدان این دو متجاوز( آمریکا و رژیم صهیونیستی) رقم می خورد، که این شرط می تواند عامل فشاری از سوی سایر کشورها علیه آمریکا در کنترل رژیم صهیونیستی باشد.
۵-این شروط علاوه بر آنکه موجبات ثبات، امنیت و آرامش درونی کشور را فراهم می آورد، زمینه تثبیت وحدت ساحات جبهه مقاومت و همدلی و وحدت مردم و امت اسلام نیز می باشد.
۶- ذکر تامین خسارات و همچنین وجه التزام سنگین برای دشمن در تفاهم نامه، علاوه بر آنکه موجب جبران خسارات ناشی از تجاوز می شود، بلکه به واسطه دخیل شدن کشورهای عربی منطقه در تامین و جبران این خسارات، این کشورها می توانند نقش کنترل گری متجاوزین را داشته باشند.
۷- از همه مهمتر، با تکرار تجاوزات رژیم صهیونیستی و تحمیل هزینه بر جامعه جهانی از طریق بسته شدن تنگه هرمز، به مرور با ایجاد اختلاف این رژیم با متحدان، مانند یک غده سرطانی اعتبار و مشروعیت خود را از دست داده و بی حامی مانده و موجبات تضعیف این رژیم شده و ان شاءالله نابودی خود را به دست جمهوری اسلامی ایران و جبهه مقاومت فراهم خواهد آورد.
حسن طیب










نظر شما