به گزارش خبرگزاری حوزه، حجتالاسلام محمدهادی فلاح در سخنانی با تبیین مفهوم آمرزش الهی، بر نقش اراده انسان در تحقق توبه و بخشش خداوند تأکید کرد.
بخشندگی خدا و نقش اراده انسان در آمرزش
خدای متعال، بسیار بخشنده است و ذاتاً خواهان بخشش و بخشندگی است، اما این بخشش زمانی تحقق مییابد که انسان به خداوند راه دهد. به عبارت دیگر، باید با ارادۀ خود بخواهیم تا آمرزش الهی محقق گردد.
نکتۀ مهم آن است که صِرف کنار گذاشتن گناه، به معنای آمرزیده شدن است. خودِ این اقدامِ ترک گناه، عین آمرزش محسوب میشود. اگر کسی دلش میخواهد که خداوند او را ببخشاید، خداوند نیز ارادۀ بخشش دارد، اما این انسان باید به خدا راه بدهد. معنای «راه دادن به خدا» چیست؟
معنای راه دادن به خدا برای آمرزش
راه دادن به خدا برای آمرزش، به این معناست که انسان گناه را کنار بگذارد تا آمرزش الهی محقق گردد. اگر انسان گناه را از سر راه خود بردارد، این حجاب و این مانع را از میان بردارد و آن را به عرض صراط مستقیم بیندازد (نه در صراط مستقیم)، در حقیقت راه را برای فیض الهی باز کرده است. این راه تا بینهایت باز میشود و هیچ مانع دیگری باقی نمیماند.
ویژگی برجستۀ توبه
خاصیت و نیکویی توبه در این است که خدای متعال کمک میکند تا گناه برداشته شود، اما چند قدم جلوتر از انسان نمیایستد تا به او بگوید «حالا بیا جلو تا بعداً دوباره گناه را برداریم». بلکه در همان لحظه، همراه انسان شده و به برداشتن گناه یاری میرساند. گناه برداشته شده و به عرض صراط مستقیم افکنده میشود.
نقش اراده در این فرآیند
کافی است انسان اراده کند. همین که اراده کنیم گناه را کنار بگذاریم، کنار گذاشتن گناه همان آمرزیده شدن است و این همان راه باز شدن تا بینهایت است.
برای دانلود فایل صوتی اینجا را کلیک کنید
نظر شما