«فوز عظیم» در قرآن چیست؟ تأملی در آیه پنجم سوره فتح

به گزارش خبرگزاری حوزه، متن زیر حاصل سلسله جلسات حجت الاسلام والمسلمین کمال الدین مظلومی زاده، استاد عالی حوزه علمیه قم در خبرگزاری حوزه است که قسمت شانزدهم آن تقدیم حضورتان می‌گردد:

بسم‌الله الرحمن الرحیم.

خداوند متعال در آیه پنجم سوره فتح می‌فرماید: «لِیُدْخِلَ الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا وَیُکَفِّرَ عَنْهُمْ سَیِّئَاتِهِمْ وَکَانَ ذَلِکَ عِنْدَ اللَّهِ فَوْزًا عَظِیمًا». «لِیُدْخِلَ الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِنَاتِ»؛ خداوند متعال در این آیه می‌فرماید که مردان و زنان باایمان را در باغ‌هایی از بهشت، -آن هم جاودانه-، وارد کند که نهرها از زیر درختانش جاری است و گناهان آنان را ببخشد و این، نزد خداوند متعال، پیروزی بزرگی است.

خداوند متعال، به برکت صلح حدیبیه که توضیحات و داستانش را در آیات گذشته و جلسات قبل عرض کردم، چهار نعمت به پیامبر(ص) داد که در آیات قبل عرض کردیم، و سه نعمت هم به مسلمانان می‌دهد که سه نعمت عبارت‌اند از: یک، سکینه و آرامش حقیقی که در آیه قبل داشتیم و توضیح دادیم؛ دو، بهشت جاویدان با تمام نعمت‌هایش؛ و سه، آمرزش گناهان که در همین آیه بیان می‌کند.

این‌ها نعمت‌های بسیار بزرگی است؛ نعمت بزرگ سکینه که ثمره ایمان است و خود، ایمان‌آفرین است و توضیح کاملش را در جلسات قبل عرض کردم، و همچنین بهشت جاودانه الهی؛ و یکی از نعمت‌های بسیار بزرگ و بسیار بزرگ و عظیم، آمرزش گناهان است.

آمرزش گناه یک نعمت عظیم و بزرگ است. چون گناه یک بیماری است. ما در روایات مختلف داریم که گناه را تعبیر به بیماری می‌کنند. حضرت آیت‌الله بهجت رضوان‌الله‌تعالی‌علیه، ایشان حقیقت گناه را زهر و سم معرفی می‌کردند. گناه سم است، گناه زهر است، گناه بیماری است، گناه راه عبودیت و بندگی را می‌بندد، گناه راه آسایش و آرامش را سد می‌کند، گناه روح انسان را، جان انسان را، نفس انسان را که مهم‌ترین بُعد انسانی است، تخریب می‌کند.

به همین دلیل، وقتی از حضرت آیت‌الله بهجت دستورالعمل تقاضا می‌کردند که آقا، یک دستورالعمل معنوی، تربیتی به ما بدهید، ایشان می‌فرمودند: هیچ ذکری بالاتر و مهم‌تر از عزم پیوسته و همیشگی بر ترک گناه نیست، صد سال هم عمر بکنید، یک دستورالعمل من بیشتر ندارم: «گناه نکنید». آن هم عزم، تصمیم جدی، پیوسته و همیشگی، بر ترک گناه.

ایشان می‌فرمودند وقتی که تعبیر می‌کردند گناه را به سم و به زهر، فرمودند: اگر شما ۱۰۰ سال عمر بکنید، لحظه‌ای فکر نمی‌کنید که مقداری سم و زهر بخورید، چون آگاهی، چون معرفت داری، سعی کنید که نسبت به این گناه هم معرفت پیدا بکنید و عزم پیوسته و همیشگی داشته باشید برای ترک این گناه.

پس وقتی از طرف خداوند متعال آمرزش حاصل می‌شود، این بزرگ‌ترین موهبت و نعمت به انسان است؛ چون آمرزش، نفس انسانی را پالایش می‌دهد، نفس انسان و روح انسان و جان انسان را صاف می‌کند.

خداوند متعال هم این نعمت‌ها را وقتی در این آیه شریفه بیان می‌کنند، تعبیر به «فوز عظیم» می‌کنند. این مهم‌ترین پیروزی است که شامل حال انسان می‌شود: جنت و مغفرت؛ جنت و مغفرت.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.