خبرگزاری حوزه | «هزار سال پیش از این، در یکی از روزهای پر حادثهی بغداد، میدان «اشنان»، بر مردمی که به خاطر واقعهیی غمانگیز در آن انبوه شده بودند تنگ آمد. و هزاران چشم بر مردی که مرگش حادثهیی بزرگ بود، گریست. و دهها هزار نفر بر جنازهی انسان والایی نماز گزاردند که پنجاه سال، چون مشعلی تابناک، بخش گستردهیی از جهان اسلام را با دانش و معرفت خود، روشن ساخت، و در کرانهی دجلهی بغداد، دجلهی دیگری از علم و معرفت به راه انداخته بود. تندباد حوادث تلخ و خونین در پایتخت عباسی و طوفان تعصبها و بد دلیها نتوانسته بود چراغ علم و عملی را خاموش سازد که به شجرهی زیتونهی علوم قرآن و معارف اهلبیت (علیهمالسّلام)، متصل گشته و با مصباح خِرَد بشری تلألؤ یافته بود. و خار و خاشاک کجفهمیها و بدسگالیها نتوانسته بود در برابر آن شطّ خروشانی سدّ گردد که فقه و کلام و عقل و نقل را در بستر پر فیضش به سرزمینهای حاصلخیز رسانیده بود.
آن روز که پیکر مفید را انبوه خلایق تشییع کردند و به امامت سید شریف، علی مرتضی بر او نماز گزاردند، دلهایی پر از کینه و تهی از کیاست و حکمت، این را پایان کار آن بزرگمرد شمرده و سادهاندیشان مرگ او را جشن گرفتند.
اما چشم و دل هر فرزانهیی میتوانست به وضوح در یابد که مرگ آن سالار فرزانگان نمیتواند پایان کار کسی باشد و فیضان پنجاه سالهی او، چشمه ساری از دانش و فرهنگ و اخلاق و حکمت، در فضای اندیشهی بشری جاری ساخته و ارادهی الهی و سنت تاریخ، زایندگی و فزایندگی آن را در عبور جاودانهاش از لابلای نسلها و دورهها و قرنها، تا رسیدن به دریای منتهای رشد نهایی بشر، تضمین کرده است.
آن روز بدن نحیف مفید در خانهاش در دربالریاح بغداد به زمین سپرده شد تا روزی به جوار بارگاه حضرت ابیجعفر جواد (علیهالسّلام) منتقل شود و در آن دارالسّلام رحمت الهی بیارامد، اما شخصیت سترگ او که پنهانکردنی و از یادرفتنی نبود، پیوسته در برابر چشم زمان باقی ماند و هر گز از یاد نرفت، و در روند شکوفایی فقه و کلام و مذهب اهلبیت (علیهمالسّلام) نقش برجستهی خود را ایفاء کرد.»
متنی که خواندید فرازی از پیام امام شهید به کنگره هزاره شیخ مفید بود که با تصویرگری نمادین از تشییع پیکر زعیم شیعه آغاز هویت سازی تمدنی تشیع و بلکه سر آغاز شکوفایی تمدنی جهان اسلام را ترسیم کردهاند. حال ما بخشی از ساخت رخداد تشییع پیکر ایشان هستیم. رخدادی که نمود پیشرفت تمدنی انقلاب و ایران اسلامی خواهد بود. چگونه این رخداد روایت خواهد شد؟
نکته قابل توجه در باب تشییع پیکر شیخ مفید این است که ایشان اولین زعیم اجتماعی شیعه در غیبت کبری بودند و در طول دوران زعامت ایشان، چندین بار از جانب امام زمان (عج) برای ایشان نوشته ای به خطّ شریف حضرت صادر شد، در آغاز یکی از آنها آمده:
«لِلاْخِ السَّدِیدِ وَالْوَلِیّ الرَّشِیدَ الشَّیْخِ الْمُفِیدِ… سَلامُ اللّهِ عَلَیْکَ اَیُّهَا الْوَلِیُّ الْمُخْلِصُ فِینا بِالْیَقِینِ…؛ به برادر استوار و ولی رشید شیخ مفید... سلام خدا بر تو ای ولیّ خالص در راه ما و دارای یقین به ما…. »
و در توقیع دیگری آمده:
«سَلامٌ عَلَیْکَ اَیُّهَا النّاصِرُ لِلْحِقِّ وَ الدَّاعیِ اِلَیْهِ بِکَلِمَهِ الصِّدْقِ…؛ سلام بر تو ای یاور حق و دعوت کننده به حق با سخنان راستین….»
درضمن یکی از توقیعات به شیخ مفید (ره) می نویسد:
«ما به مناجاتهای تو توجّه داریم، خداوند تو را به خاطر آن وسیله (و موفقیّتی) که به تو از دوستانش بخشید حفظ کند و از توطئه دشمنان نگهدارد.»
هنگامی که این عالم بزرگوار از دنیا رفت، با خط شریف امام عصر (عج) بر روی قبرش نوشته شده بود:
لا صَوَّتَ النَّاعِیَ بِفَقْدِکَ اِنَّما
یَوْمٌ عَلی آلِ الرَّسُولِ عَظِیمٌ
اِنْ کُنْتَ قَدْ غَیَّبْتَ فِی جَدَثِ الَّثری،
فَالْعِلْمُ وَ التَّوْحِیدُ فِیکَ مُقِیمُ
وَالْقائِمُ الْمَهْدِیُّ یَفْرَحُ کُلَّما
تَلِیَتْ عَلَیْهِ مِنَ الدُّرُوسِ عُلُومُ
یعنی :
خبر دهنده مرگ خبر فقدان تو را نیاورد، امروز بر آل محمّد (علیهم السلام) روز مصیبت بزرگی است.
اگر تو در میان خاک قبر پنهان شدی، علم و توحید همراه تو اقامت کرد.
قائم مهدی (عج) خوشحال می شود هر وقت که درسها و علوم تو را برایش می خوانند (کتابهای تو را طالبان، مورد مطالعه و بحث قرار می دهند).»
برای مطالعه توقیعات به کتاب احتجاج طبرسی ج۲ ص ۳۱۸ به بعد مراجعه کنید.
حال سوال این است که امام عصر (ارواحنا فداه) در دوران زعامت تمدن ساز امام شهید(رض) چه عنایتی به ایشان داشتند و در سوگ شهادت و در تشییع پیکر امام شهید چگونه سوگواری و مرثیهسرایی میکنند؟
حجت الاسلام امین اسدپور
نظر شما