باشکوه ترین بدرقه تاریخی رقم خورد؛ روایتی از تشییع رهبر شهید تا اتحاد یک امت

به گزارش خبرگزاری حوزه؛ بیش از ۱۲۰ روز از دلتنگی مردم و دوری با قامت مهربانش میگذشت؛ تا مراسمات وداع و تشییع برنامه ریزی شد.

بعضی وداع‌ها تنها یک بدرقه نیستند؛ فصلی تازه از یک روایت‌اند. وداع با مردانی که عمر خود را در راه ایمان، مردم و آرمان‌های بزرگ صرف کرده‌اند،

آیین وداع از تهران آغاز شد؛ همان شهری که بارها صحنه حضورهای بزرگ، عهدهای بزرگ و آزمون‌های بزرگ بوده است. شروع مراسم آیین وداع در مصلی امام خمینی (ره) تهران از ساعت ۶ صبح روز ۱۳ تیر آغاز شد و تا ساعت ۱۰ شب ۱۴ تیر ادامه داشت.موج عظیمی از حضور مردم به تهران با شعار «باید برخاست» پرچم های یا لثارات الحسین و با نماد «مشت‌های گره کرده» آمدند تا با رهبر وداع کنند.

حضور میلیونی مردم گسترده و بی نظیر بود و مصلی و خیابان های اطراف آن در شب های وداع صحنه موج ممتد مردمی بود که از شهرها و استان‌های گوناگون خود را به این بدرقه رسانده بودند. در آن اجتماع عظیم، لهجه‌ها و گویش‌های مختلف به گوش می‌رسید، اما همه صداها در یک اندوه مشترک و یک ارادت واحد به رهبر شهیدمان حضرت آیت‌الله خامنه‌ای به هم می‌پیوست.

حضور مردم نشان می‌داد که این پیوند، محدود به یک شهر و یک جغرافیا نیست، بلکه از مرزها فراتر رفته است.موکب‌ها یکی پس از دیگری برپا شده بودند و با غذا، شربت و نوشیدنی‌های خنک از عزادارانی پذیرایی می‌کردند که از نقاط مختلف خود را به مراسم رسانده بودند.

بسیاری از خانه‌ها، حسینیه‌ها و فضاهای مردمی نیز بی‌تکلف و از سر ارادت، درهای خود را به روی مهمانان گشوده بودند تا استراحت، اسکان و پذیرایی از جمعیت با سهولت بیشتری انجام شود. در کنار اینها، فعالیت‌های خودجوش مردمی در نظم‌دهی، راهنمایی، توزیع نذورات و خدمت‌رسانی، چهره‌ای پرشور و صمیمی به فضای عمومی بخشیده بود. مردم میزبان این تشییع بودند و شهر را برای این بدرقه تاریخی اماده کردند.

مراسم اصلی تشییع پیکر مطهر امام سید علی‌حسینی خامنه ای در تهران از ساعت ۶ صبح روز ۱۵ تیرماه در خیابان های تهران برگزارشد، و آنچه از حضور مردم دیده شد مردم دنیا را بهت زده کرد.

گام‌های حاضران استوار و اراده آنان در برابر گرمای هوا خلل‌ناپذیر بود. ضعف جسمانی، بیماری و حتی دوری مسیر نیز نتوانسته بود مانع حضور اقشار مختلف مردم در این آیین وداع و تشییع شود. حضور گسترده بود خیابان های اصلی و فرعی و کوچه ها مملو از جمعیت بود و قدم هایی که به،سمت خیابان های مشخص شده گام برمی‌داشتند، شعار ها محکم و کوبنده در فضا طنین انداز بود انتقام انتقام...

اقامه نماز بر پیکر رهبر شهید در تهران به امامت آیت الله العظمی سبحانی و حضور سران قوا و مسئولین ارشد کشور و فرزندان رشید رهبر شهید برگزار شد.

هر چهره، روایتی بود؛ هر اشک، سندی بود؛ هر تصویر، گواهی بود بر اینکه مردم، صاحبان اصلی این بدرقه‌اند و وفاداری به ارمان های انقلاب و راه رهبرمان، هنوز زنده‌ترین واژه در قاموس این سرزمین است.

ببینید فیلم اقامه نماز آیت‌الله سبحانی بر پیکر مطهر رهبر

* سجده‌ای در شهرِ قیام؛ وقتی قم برای وداع با امامش ایستاد

پس از تهران، مسیر وداع به قم رسید؛ شهر قیام شهری که همیشه در بزنگاه‌های بزرگ، هم پناه دل‌های مؤمن بوده و هم مأمن اشک‌های بی‌قرار.

۱۶ تیرماه خیل عظیم عزاداران در طول محورهای اصلی مستقر شده بودند.

برای خواندن نماز بر پیکر رهبر شهید، از جمکران تا حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه سلام‌الله‌علیها، موج جمعیت جاری بود و مردم به صف نماز ایستادند.

برخی از عزاداران هم از تهران به قم آمدند تا باز بتوانند رهبر شهید شان را ببینند و او را بدرقه کنند.

نماز بر پیکر رهبر شهید و خانواده اش به امامت آیت‌الله جوادی آملی برپا شد.نماز بر پیکر قائم امت در قم، صحنه‌ای سرشار از معنویت و وقار بود

مراسم تشییع برگزار شد و کاروان پیکرهای مطهر در مسیر تعیین شده بلوار پیامبر اعظم(ص) به سمت حرم حضرت معصومه(س) در حرکت بودند.

موکب‌ها برپا بودند؛ با شربت، خرما، آب و هر آنچه بتواند ذره‌ای از خستگی مردم را بکاهد. اما حقیقت آن بود که هیچ‌کس خستگی را حس نمی‌کرد؛آفتاب و گرما بر زمین می‌تابید اما آنچه بر فضا غلبه داشت، شوق حضور در این وداع بزرگ بود، حتی اگر با غمی سنگین همراه باشد.

تصویری از اجتماع میلیونی عزاداران در شهر قم، در قاب دوربین‌ها نیز به‌تمامی نمی‌گنجید. مسیر تشییع موجی از جمعیت بود؛ پرچم‌های برافراشته یا لثارات الحسین و هم نوایی شعار های انتقام و.. طنین‌انداز بود.

در شهر قم، چهره روحانیون بیش از هر زمان دیگری به چشم می‌خورد؛ آنان نیز خادمان در این روز بودند که در برپایی موکب‌ها، پذیرایی از عزاداران و سامان‌دهی مسیرها نقش فعالی داشتند. بسیاری از حسینیه‌ها، مدارس علمیه و فضاهای وابسته به حوزه‌های علمیه، به محل استراحت، اسکان موقت و پذیرایی از زائران و عزاداران تبدیل شده بود که از راه‌های دور خود را به قم برای تشییع پیکر رهبر شهید و خانواده اش رسانده بودند.

بیش از هر چیز، نمایش پیوند میان مرجعیت معنوی، حافظه مذهبی و وفاداری عمومی مردم بود.

در آن روزهای وداع، هر ویدئو به سندی از یک لحظه بدل شد و هر تصویر، قطعه‌ای از حقیقتِ روز خداحافظی را ثبت کرد؛ حقیقتی که نه در یک قاب می‌گنجید و نه در چند خط روایت می‌شدچرا که عظمتِ آن وداع، از جنسِ «دیدن» نبود، از جنسِ «شدن» بود؛ حقیقتی که در جان‌هایِ گواه، امتداد یافت و آن روزِ خاکی را به ابدیتیِ آسمانی پیوند زد.

بیشتر بخوانید:

جزئیات برگزاری مراسم تشییع پیکر قائد شهید امت و خانواده اش در شهر قم

* کربلا در سوگ امام شهید؛ تشییع با شکوه رهبر شهید

این وداع و تشییع از گنبد فیروزه ای قم گذشتند و در نجف و کربلا به اوج رسیدند

پیکر مطهر علی حسینی خامنه‌ای پس از قریب به ۷ دهه انتظار و دوری، با بدرقه میلیونی مردم عزادار و علمای عراق، سرانجام به وصال حضرت اباعبدالله‌الحسین علیه‌السلام، حضرت ابالفضل‌العباس(ع) و شهدای کربلا رسید.

مراسم تشییع امام شهید مجاهد در شهر کربلا تا حرم مطهر امام حسین(ع) و حضرت ابالفضل‌العباس(ع) که قرار بود ساعت ۱۶ روز چهارشنبه ۱۷ تیر آغاز شود، به دلیل حضور و تراکم میلیون‌ها زائر و دلداده، با بیش از چهار ساعت تأخیر آغاز شد. پیکر امام شهید در نهایت پس از حدود ۱۲ ساعت تشییع، حوالی ساعت ۳ بامداد پنجشنبه به وقت تهران وارد حرم مطهر امام حسین(ع) شد.

سفرِ پیکرِ مطهر به ساحتِ قدسیِ کربلا، گویی تکرارِ یک تقدیرِ ازلی بود؛ او که در کسوتِ اولین زائرِ اربعینِ امسال، نه با پایِ پیاده، که بر دوشِ ملائک به سویِ معشوق شتافت تا پیش از همگان، اذنِ دخولِ زیارت را از اربابِ بی‌کفن بستاند. در آن سویِ مرزها، مردمِ غیورِ عراق که به خصلتِ دیرینِ مهمان‌نوازی و غیرت شهره‌اند، گویی شهرها را نه برای یک تشییع، که برای یک رستاخیزِ ملی مهیا کرده بودند.

از کران تا کران، صفوفِ به هم پیوسته‌ی مردم، از دور و نزدیک، خود را به مسیرِ وداع رساندند تا در سوگِ رهبرِ شهید، شانه به شانهٔ یکدیگر، داغِ دلِ خویش را فریاد کنند. این تجلیِ پیوند، این خروشِ غیرتمندانه و این محبوبیتِ بی‌مرز که جغرافیایِ سیاسی را در برابرِ پیوندِ قلبیِ دو ملتِ ایران و عراق به زانو درآورد، برای دشمنانِ قسم‌خورده، چنان زهرآگین و دردآور بود که گویی هیمنه‌یِ خیالی‌شان را در هم شکست؛ صحنه‌ای که برای بدخواهان، غیرقابلِ تحمل بود، چرا که به عیان دیدند محبوبیتِ رهبرِ ایران، فراتر از خطوطِ مرزی و پیمان‌هایِ کاغذی، در عمقِ جانِ ملت‌ها ریشه دوانده است.

دشمنانِ ایران که سال‌هاست در اتاق‌های فکرِ تاریکِ خود، میلیاردها دلار هزینه کرده و وقت و توانِ خویش را صرفِ پروژه‌هایِ اسلام‌هراسی و ایران‌ستیزی نموده‌اند، حالا در برابر این حقیقتِ عریان، مبهوت مانده‌اند. تمامِ آن نقشه‌هایِ پیچیده و تبلیغاتِ مسموم، در برابرِ سیلِ خروشانِ ارادتِ مردم، همچون حبابی بر سطحِ آب، در چشم‌به‌هم‌زدنی فرو ریخت و ناپدید شد؛ گویی تاریخ، بار دیگر به آنان درس داد که پیوندهایِ برخاسته از مکتبِ عاشورا را، نه با زرِ بی‌مقدار می‌توان خرید و نه با سلاحِ رسانه می‌توان شکست.»

* پایان سفر دنیایی با آغاز سفر ابدی؛ ورود پیکر رهبر شهید به حرم رضوی و تجلی عزای جهانی

و سرانجام، این روایت به مشهد رسید؛ شهری که همیشه برای دل‌های شکسته، پناه آخر بوده است. گویی هر اندوه بزرگی، سرانجام راه خود را به حریم امام مهربانی باز می‌کند تا در آنجا آرام گیرد.

حوالی ساعت ۱۰ صبح پنجشنبه هواپیمای حامل پیکر امام مجاهد شهید حضرت آیت‌ الله العظمی سید علی حسینی خامنه‌ای قدس الله نفسه الزکیه وارد فرودگاه شهید هاشمی‌نژاد مشهد مقدس شد و مراسم استقبال و تشییع در ساعت ۱۴:۰۰ پنجشنبه ۱۸ تیرماه از خیابان امام رضا (علیه‌السلام) به سمت حرم مطهر رضوی برگزار شد.

بیش از چهار هزار و ۷۰۰ مهمان خارجی از ۲۷ کشور جهان برای شرکت در مراسم بدرقه رهبرشهید امت در مشهد مقدس،حضور یافته بودند.

مشهد در آن شب وداع، حال و هوای دیگری داشت. مردم آمده بودند تا آخرین سلام را در جوار بارگاه نورانی حضرت علی بن موسی‌الرضا علیه‌السلام زمزمه کنند؛ آمده بودند تا عقده دل بگشایند، تا بغض‌های مانده را فرو بریزند، تا آنچه را در طول مسیر بدرقه در سینه نگاه داشته بودند، در این آستان قدسی رها کنند. فضای شهر، فضای مرثیه‌ای از جنس خون و ایمان بود؛ مرثیه‌ای که نه تنها بر زبان مداحان، که بر سیمای مردم نیز خوانده می‌شد.

آخرین وداع در مشهد، آمیزه‌ای از حزن و آرامش بود. حزن از آن‌رو که فراق، حقیقتی سنگین و گریزناپذیر است؛ و آرامش از آن جهت که این پایان، در جوار حریم رضوی، معنایی از تسلیم و طمأنینه نیز با خود داشت. مردم، ساعتها در اطراف مسیرها و در نزدیکی حرم حضور داشتند.

شعارهای این همه لشکر آمده به عشق رهبر آمده و فریاد انتقام و خون‌خواهی در فضا طنین انداز بود.

اینجا دیگر ایستگاهِ آخرِ وداع است؛ مشهدالرضا، میعادگاهِ واپسین. جایی که گویی جغرافیا در برابرِ حجمِ بی‌پایانِ اندوهِ مردم، رنگ می‌بازد. خیلِ مشتاقان از گوشه و کنارِ ایرانِ سربلند، جاده‌ها را به شوقِ دیدارِ آخر درنوردیدند و خود را به حریمِ خورشیدِ هشتم رساندند. در این میان، مردمِ کریمِ مشهد، که خود را در مقامِ خادمانِ این ضیافتِ اندوه می‌دیدند، در میزبانی از سوگواران و عزادارانی که از راه رسیده‌اند، سنگِ تمام گذاشتند.

چشم‌ها لبریز از اشک، و دل‌ها بی‌قرارتر از هر زمانِ دیگر است؛ چرا که این، وداعِ آخر است. این‌جا دیگر تابوتِ مطهر، نه بر شانه‌هایِ لرزان و بی‌قرارِ مردم، که در آرامشِ ابدیِ جوارِ آستانِ ملکوتِ علی‌بن‌موسی‌الرضا (علیه‌السلام) قرار می‌گیرد. در آن لحظاتِ سنگین و نفس‌گیر، گویی زمان در برابرِ حریمِ قدسیِ آقا متوقف می‌شود تا قهرمانِ این روزهایِ سخت، پس از جهادی ناتمام، در جوارِ امامِ رئوف، به آرامشی ابدی دست یابد.

اقامه نماز بر پیکر رهبر شهید، به امامت فرزند ارشد رهبر انقلاب سید مصطفی خامنه‌ای، فرزند ارشد رهبر انقلاب، در جریان آیین تشییع و تدفین رهبر شهید در حرم مطهر امام رضا(ع)، نماز میت را بر پیکر ایشان اقامه شد.

این میان، نماز پایانی، لحظه‌ای بود که همه این احساسات پراکنده را در خود جمع کرد؛ لحظه‌ای که وداع، صورت معنوی خود را یافت و یک روایت طولانی، به ایستگاهی از آرامش رسید.

ببینید، فیلم اقامه نماز سید مصطفی خامنه ای بر پیکر رهبر انقلاب

* وداعِ ابدی در جوارِ رئوف؛ وقتی خاک با افلاک پیوند می‌خورد

از تهران تا قم، از قم تا کربلا و از کربلا تا مشهد، آنچه دیده شد فقط حرکت یک کاروان نبود؛ بلکه رستاخیزِ آگاهی و خروشِ بی‌پایانِ ملتی بود که در امتدادِ تاریخ، پیمانی دوباره با آرمان‌هایِ خویش می‌بست. این مسیر، جاده‌ای بود که خاک را به افلاک می‌دوخت؛ از تهران که کانونِ جوششِ حماسه‌ها بود، تا قم که سرچشمه‌یِ بصیرت است، و از آنجا تا کربلایِ معلی که تجلی‌گاهِ سرخِ دلدادگی است، تا سرانجام در مشهدِ الرضا (ع) که ساحلِ آرامشِ جان‌هاست.

این کاروان، در حقیقت «قافله‌یِ بیعت» بود؛ بیعتی که در هر گام، پیوندی ناگسستنی را با ولایت و امامت به تصویر می‌کشید. گویی این پیکرِ مطهر، پرچمِ بیداری را بر دوش داشت تا به هر کجا که می‌رسد، غبارِ تردید را از جان‌ها بشوید و شعله‌یِ امید و ایستادگی را در دل‌ها برافروزد. در پسِ هر قدمِ این مسیر، حقیقتی بزرگ نهفته بود: اینکه پیوندِ یک ملت با رهبرِ خویش و با ارکان های انقلاب بزرگ اسلامی، نه در قالب‌هایِ فیزیکی، که در عمقِ پیوندهایِ عقیدتی و قلبی ریشه دارد؛ پیوندی که هیچ نیرویی، هرچند سخت‌جان و کینه‌توز، یارایِ گسستنِ آن را ندارد.

پیکر رهبر شهید و خانواده ایشان پس از آیین تشییع و اقامه نماز، در رواق دارالذکر حرم مطهر رضوی آرام گرفت.

گزارش از: سمیرا گل‌کار