به گزارش خبرگزاری حوزه، همزمان با فرارسیدن ماه محرمالحرام، گفتوگویی با حجتالاسلام والمسلمین وحید پور کارشناس احکام، ترتیب دادهایم تا به بررسی احکام عزاداری و آداب سوگواری سالار شهیدان(ع) در این ماه پرفضیلت بپردازیم. مشروح این گفتوگو را در ادامه میخوانیم.
بسم الله الرحمن الرحیم
السلام علی الحسین، و علی علی بن الحسین، و علی أولاد الحسین، و علی أصحاب الحسین.
عرض سلام، ادب و احترام دارم محضر شما عزاداران و سوگواران عزیز.
در جلسه گذشته، که انشاءالله آن بحث را دنبال کردهاید، عرض کردیم که برپایی مجالس عزاداری باید حتماً همراه با رعایت حقالله و حقالناس باشد.
پیامبر عظیمالشأن اسلام، صلی الله علیه و آله و سلم، به امیرالمؤمنین علیهالسلام سفارش فرمودند:
«یا علی، اگر دیدی مردم به کارهای مستحبی و غیرواجب مشغول هستند، تو ابتدا به انجام واجبات بپرداز.»
یعنی اولویت، همواره با انجام واجبات است.
بله، ممکن است کسی کمتر در مجالس عزاداری شرکت کند. همانگونه که پیشتر نیز عرض کردیم، حکم اولیه عزاداری، استحباب است؛ یعنی اصل شرکت در مجالس عزاداری، مستحب است. ممکن است فردی کمتر در این مجالس حضور پیدا کند، اما در رعایت حقالله و حقالناس بسیار مقید باشد. این همان چیزی است که اهمیت دارد.
نمازهایش را اول وقت میخواند، نماز صبحش قضا نمیشود، حقالناس را رعایت میکند، به کسی ظلم نمیکند، در معاملات و کسبوکار خود مراقب است و در تعامل با همسایه، فرزند، همسر، زیردستان و مافوق خود، حقوق دیگران را رعایت میکند. اینها امور مهمی است.
البته از آن طرف هم هرگز نمیگوییم که فقط حقالله و حقالناس را رعایت کنید و دیگر به عزاداری نروید؛ ابداً.
این سیمِ اتصال به منبع نور، که سیدالشهدا علیهالسلام، «مصباح الهدی» است، باید حفظ شود. این پیوند باید برقرار باشد. گریه، عزاداری، ماههای محرم و صفر، سیاهپوشیدن و سیاهپوش کردن، همه در جای خود ارزشمند است. هیچیک، دیگری را نفی نمیکند؛ بلکه همه باید در کنار یکدیگر باشند.
بنابراین، اگر کسی عزاداری کند، اما حقالناس را رعایت نکند و به دیگران ظلم کند، همین ظلم، از ثواب عزاداری او میکاهد و چهبسا آن را از بین ببرد.
حقالناس، گاهی مصادیق بسیار ظریف و دقیقی دارد.
برای نمونه، گاهی مشاهده میکنید مجلسی برگزار میشود و تا ساعت دوازده شب یا حتی یک بامداد ادامه پیدا میکند، در حالی که در همان اطراف، خانوادههایی هستند که میخواهند استراحت کنند؛ افرادی که باید صبح زود برای کار از خواب بیدار شوند، سالمند، بیمار یا کودک خردسال در منزل دارند و نیازمند آرامش هستند.
اما در عین حال، صدای بلندگو موجب آزار آنان میشود.
اصلاً چرا باید بلندگو در بیرون نصب شود؟
بارها در استفتائات از مراجع عظام تقلید و نیز از مقام معظم رهبری درباره این مسئله سؤال شده و پاسخ دادهاند که بلندگو برای داخل مجلس است. اگر هم مجلس تا دیروقت ادامه دارد، بلندگوی مسجد، حسینیه یا مجلس روضه باید برای استفاده مستمعان داخل مجلس باشد.
در بیرون، چه نیازی به پخش این صدا وجود دارد، در حالی که نتیجهای جز آزار مردم ندارد؟
این نکته را نیز اضافه کنم که امسال حدود چهار ماه است که شاهد اجتماعات عظیم مردمی و تجمعات شبانه بودهایم. حقیقتاً مردم عزیز ما در این مدت، استقامت و همراهی بسیار خوبی از خود نشان دادهاند.
اما گاهی، متأسفانه، افراط صورت میگیرد.
گاهی مشاهده میشود که ساعت از یک بامداد گذشته است و همچنان صدای بلندگو موجب آزار مردم میشود.
یا برخی افراد، بلندگو را بر روی خودرو نصب میکنند و تا نیمههای شب، در کوچهها و محلهها به حرکت درمیآیند و موجب سلب آسایش مردم میشوند.
این کار، از نظر شرعی مجاز نیست.
چنین رفتاری از نظر شرع ممنوع است و برای آن عقوبت و مؤاخذه وجود دارد.
امیدواریم که همه ما، انشاءالله، در کنار برپایی هرچه باشکوهتر مجالس عزاداری، حقوق الهی و حقوق مردم را نیز بهدرستی رعایت کنیم.
والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته.
نظر شما