به گزارش خبرگزاری حوزه، همزمان با فرارسیدن ماه محرمالحرام، گفتوگویی با حجتالاسلام والمسلمین وحید پور کارشناس احکام، ترتیب دادهایم تا به بررسی احکام عزاداری و آداب سوگواری سالار شهیدان(ع) در این ماه پرفضیلت بپردازیم. مشروح این گفتوگو را در ادامه میخوانیم.
بسم الله الرحمن الرحیم؛ سلام الله علیک یا أبا عبدالله.
عرض سلام، ادب و احترام دارم محضر همه شما عزیزانی که این برنامه را دنبال میکنید.
امیدواریم که، انشاءالله، بحثی جامع و کامل درباره احکام عزاداری ارائه شود.
در چند جلسه اخیر، درباره رعایت حقالله و حقالناس در مراسم عزاداری سخن گفتیم. وارد جزئیات شدیم، مصادیق مختلف را بررسی کردیم و البته قصد ما هرگز این نبوده و نیست که، خدای ناکرده، کسی آزردهخاطر شود.
در عین حال، ما همواره تشویق و تأکید میکنیم که کارهایی مانند برپایی موکبها، ایستگاههای صلواتی، پذیرایی از عزاداران و اطعام، بسیار ارزشمند و پسندیده است.
این کارها، حقیقتاً بسیار خوب است.
در روایات ما سفارش فراوانی شده است که هر کس برای عزای سیدالشهدا علیهالسلام هزینه کند، خداوند متعال در دنیا و آخرت پاداش فراوانی به او عطا خواهد کرد.
همه این مطالب، روشن و مسلم است.
اما این بدان معنا نیست که در کنار این اعمال، حقالله و حقالناس را نادیده بگیریم.
عرض کردم که گاهی شرایط و موقعیتها اقتضا میکند بعضی مسائل را مهمتر تلقی کنیم؛ زیرا موقعیتها با یکدیگر تفاوت دارد.
نکته اول این است که اکنون ما در شرایطی قرار داریم که کشورمان پس از جنگی ویرانگر، که دشمن به کشور ما تحمیل کرد؛ یعنی رژیم صهیونیستی و آمریکای جنایتکار، به همراه حامیانشان، با مشکلاتی روبهرو شده است.
در برخی زمینهها، واقعاً با سختیهایی مواجه شدهایم و تولیدات کشور نیز تحت تأثیر قرار گرفته است.
در چنین شرایطی، چه ضرورتی دارد که این مقدار از ظروف یکبارمصرف استفاده کنیم؟ آیا این اسراف نیست؟
در این وضعیت گرانی، ما در همین تجمعات شبانه که مرتب به موکبها سر میزدیم، میدیدیم که تقریباً همه از گرانی همین ظروف یکبارمصرف گلایه داشتند. پس چه دلیلی دارد که این حجم از ظروف یکبارمصرف مصرف شود؟
علاوه بر این، این ظروف در طبیعت تجزیه نمیشوند و از نظر زیستمحیطی نیز خود یک مسئله مهم هستند. گرچه موضوع بحث ما احکام عزاداری است، اما باید به این نکات نیز توجه داشته باشیم؛ زیرا کشور ما به حفظ پاکیزگی محیط زیست نیز نیازمند است.
این ظروف در طبیعت جذب نمیشوند، انباشته میشوند، آلودگی ایجاد میکنند و زمینهساز بیماری هستند. این، یک نکته مهم است.
نکته دیگر، مسئله اسراف است. خداوند متعال میفرماید: ﴿إِنَّ اللَّهَ لَا یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ﴾. اسراف، مورد رضایت خداوند نیست.
البته باید درباره جایگزین آن نیز اندیشید. یکی از راهکارها این است که همانگونه که در مسیر پیادهروی اربعین نیز بارها توصیه شده است، هر فرد لیوان شخصی خود را همراه داشته باشد.
در این صورت، هم وسیله اختصاصی خود اوست، هم اسراف نمیشود و هم آلودگی محیط زیست کاهش پیدا میکند.
از سوی دیگر، ما مشاهده کردیم که بسیاری از موکبها، در همین تجمعات شبانه، به جای استفاده از ظروف یکبارمصرف برای شربت یا چای، از لیوانها و استکانهای شیشهای استفاده میکردند. پس از هر بار استفاده نیز آنها را بهصورت کاملاً بهداشتی شستوشو میدادند و دوباره مورد استفاده قرار میدادند.
این، شیوه مناسبی است و از اسراف نیز جلوگیری میکند.
نکته دیگر این است که وقتی میخواهیم غذا توزیع کنیم، باید به اندازه متعارف غذا بدهیم. گاهی مشاهده میشود غذایی که به یک عزادار داده میشود، بیش از نیاز اوست. بخشی از آن را مصرف میکند و بخش دیگر را نیز با خود نمیبرد و در نهایت دور ریخته میشود.
همین صحنه را در مسیر نجف به کربلا و دیگر مسیرهای منتهی به کربلا نیز گاهی مشاهده میکنیم که مقدار زیادی از غذاها انباشته شده و دور ریخته میشود.
در آنجا بارها درباره این موضوع آموزش داده شده است. در کشور خودمان نیز، در ماههای محرم و صفر، باید همین مسئله را رعایت کنیم. اسراف در مواد غذایی نیز نباید صورت بگیرد.
ما در شرایطی هستیم که با گرانی و کمبود برخی امکانات مواجه هستیم؛ بنابراین، باید حتماً بیشترین بهره را از کمترین امکانات و مواد غذایی خود ببریم. در نتیجه، لازم است به همه این مسائل توجه کنیم.
معابر ما پاکیزه باشد. باعث آلودگی خیابانها و معابر نشویم.
از استفاده از بلندگوهای بسیار قوی و صداهای آزاردهنده، در ساعتهایی که موجب سلب آسایش مردم میشود، خودداری کنیم.
موکبها، مجالس عزاداری و ایستگاههای صلواتی، سد معبر ایجاد نکنند و حقوق مردم را رعایت کنند.
خداوند متعال، انشاءالله، به همه کسانی که در این مسیر خدمت میکنند، اجر دنیا و آخرت عنایت بفرماید.
نظر شما