به گزارش خبرگزاری حوزه، برگه بیوگرافی دوران تبعید، سوابق مکرر مبارزاتی ایشان را تایید میکند. گزارشهای ساواک از فعالیت در مسجد آل رسول نشان میدهد که ایشان با جذب روزانه ۲۰۰ نفر به نماز و سخنرانی، عملاً تبعیدگاه را به پایگاه اجتماعی تبدیل کردند.
نقطه اوج استیصال ساواک در سند ۲۶ (گزارش سیل ایرانشهر) نمایان است. ایشان با مدیریت میدانی و توزیع اقلامی، چون پتو و خواربار، چنان محبوبیتی یافتند که مامور ساواک در ارزیابی نهایی خود اعتراف میکند: «مردم میگویند اگر دولت چند نفر دیگر مثل ایشان را تبعید کند، تمام خرابیها درست میشود.» این اعتراف، نشاندهنده سقوط مشروعیت رژیم در برابر کارآمدی مدیریت انقلابی ایشان بود.
پروژه منزویسازی به یک فرصت طلایی برای «وحدت مذاهب» تبدیل شد. نفوذ ایشان در میان اهل سنت و محرومان ایرانشهر، ثابت کرد که پایگاه اجتماعی نهضت، فراتر از مرزهای جغرافیایی و مذهبی گسترش یافته است.
نظر شما