چهارشنبه ۳۱ تیر ۱۴۰۵ - ۰۶:۳۶
مجاهدت علمی، اخلاص، خدمت به دین و جامعه از ویژگی‌های امام شهید

حوزه/حجت‌الاسلام والمسلمین شمس گفت: همان‌گونه که در سیره امام حسن مجتبی(ع) علم، عبادت، سخاوت، تقوا و بی‌اعتنایی به دنیا در کنار یکدیگر قرار داشت، در زندگی رهبر شهید انقلاب اسلامی نیز می‌توان جلوه‌های برجسته‌ای از علم‌آموزی، مجاهدت علمی، تربیت شاگرد، اخلاص و خدمت به دین و جامعه را مشاهده کرد.

به گزارش خبرگزاری حوزه، حجت‌الاسلام والمسلمین قدیرعلی شمس، استاد حوزه علمیه در مراسم بزرگداشت امام شهید حضرت آیت‌الله‌العظمی امام خامنه‌ای(ره) که شامگاه سه‌شنبه از طرف مراکز حوزوی در مدرسه امام کاظم علیه‌السلام قم برگزار شد با اشاره به فضایل اخلاقی و عبادی حضرت امام حسن مجتبی(ع)، بر اهمیت علم‌آموزی، عمل به معارف الهی و آموزش دانش برای رضای خدا تأکید کرد و گفت: سیره امام مجتبی(ع) و زندگی رهبر شهید انقلاب اسلامی، نمونه‌ای روشن از پیوند میان علم، تقوا، اخلاص و خدمت به دین و جامعه است.

امام حسن مجتبی(ع)؛ الگوی برجسته عبادت، تقوا و بی‌اعتنایی به دنیا

حجت‌الاسلام والمسلمین شمس در بخش نخست سخنان خود با اشاره به فضایل حضرت امام حسن مجتبی(ع) اظهار کرد: در روایات متعددی از خاندان عصمت و طهارت(ع) درباره جایگاه والای امام مجتبی(ع) سخن گفته شده است. در یکی از این روایات، امام سجاد(ع) می‌فرمودند: «إنَّ الحَسَنَ بنَ عَلیٍّ علیه‌السلام کانَ أعبَدَ النّاسِ فی زَمانِهِ و أزهَدَهُم و أفضَلَهُم؛ امام حسن(ع) در زمان خود عابدترین، زاهدترین و برترین مردم بود.»

وی افزود: اگرچه امام حسن مجتبی(ع) از نظر امکانات و نعمات مادی در شرایط مناسبی زندگی می‌کردند و زندگی ایشان از ظاهر مطلوبی برخوردار بود، اما هیچ‌گاه دلبستگی و تعلق قلبی به دنیا نداشتند. برخورداری از امکانات مادی، هرگز موجب وابستگی آن حضرت به دنیا نشد و ایشان در زمره برترین بندگان خدا از نظر تقوا، عبادت و زهد قرار داشتند.

این خطیب مذهبی با اشاره به بخش‌هایی از سیره عبادی امام حسن مجتبی(ع) ادامه داد: در تاریخ زندگی ائمه اطهار(ع) نمونه‌های فراوانی از ایثار و انفاق مشاهده می‌شود، اما درباره امام مجتبی(ع) نقل شده است که آن حضرت در مواردی تمام دارایی خود را در راه خدا تقسیم می‌کردند و نیمی از اموال خویش را به نیازمندان و امور خیر اختصاص می‌دادند.

وی در ادامه خاطرنشان کرد: همچنین در منابع تاریخی آمده است که امام حسن مجتبی(ع) در مسیر زیارت خانه خدا، در موارد متعددی مسیر را با پای پیاده طی می‌کردند؛ با وجود آنکه مرکب در اختیار داشتند. این رفتار نشان‌دهنده عمق عبادت، تواضع و روحیه بندگی آن حضرت در برابر پروردگار متعال است.

خشوع عمیق امام حسن(ع) در برابر عظمت الهی

حجت‌الاسلام والمسلمین شمس با اشاره به حالات معنوی امام مجتبی(ع) هنگام عبادت و یاد خدا گفت: امام سجاد(ع) در بیانی می‌فرمایند: «اِنَّ الْحَسَنَ علیه‌السلام کانَ اِذا ذَکَـرَ الْمَـوْتَ بَکی وَ اِذا ذَکَرَ الْقَـبْرَ بَـکی. امام حسن(ع) وقتی مرگ را به یاد می‌آورد، می‌گریست، و هرگاه به یاد قبر می‌افتاد، می‌گریست.»

وی افزود: در روایات آمده است که هنگام وضو گرفتن، رنگ چهره امام‌حسن(ع) تغییر می‌کرد و بدن مبارکشان از عظمت پروردگار به لرزه می‌افتاد. همچنین هنگامی که به یاد بهشت و دوزخ می‌افتادند، حال ایشان دگرگون می‌شد و با تضرع و گریه، خداوند متعال را یاد می‌کردند.

این استاد حوزه علمیه ادامه داد: چنین حالات معنوی نشان می‌دهد که عبادت اولیای الهی، تنها یک عمل ظاهری نیست؛ بلکه عبادت برای آنان جلوه‌ای از معرفت عمیق، خشوع حقیقی و احساس حضور در پیشگاه خداوند متعال است.

وی همچنین با اشاره به ویژگی‌های اخلاقی و گفتاری امام حسن مجتبی(ع) گفت: آن حضرت از فصیح‌ترین و زیباترین سخنوران بودند و در تمامی حالات، صداقت و اخلاص در رفتار و گفتار ایشان جلوه‌گر بود. این ویژگی‌ها، بخشی از شخصیت نورانی امام مجتبی(ع) است که می‌تواند برای همه ما در مسیر سعادت و بندگی خداوند الگو باشد.

علم‌آموزی، عمل و آموزش؛ سه گام در مسیر الهی

حجت‌الاسلام والمسلمین شمس در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به جایگاه علم و دانش در معارف اسلامی اظهار کرد: در حدیثی نورانی از امام جعفرصادق(ع) بر این نکته تأکید شده است که «مَنْ تَعَلَّمَ اَلْعِلْمَ وَ عَمِلَ بِهِ وَ عَلَّمَ لِلَّهِ دُعِیَ فِی مَلَکُوتِ اَلسَّمَاوَاتِ عَظِیماً فَقِیلَ تَعَلَّمَ لِلَّهِ وَ عَمِلَ لِلَّهِ وَ عَلَّمَ لِلَّهِ» «هر که برای خدا علم را بیاموزد و بدان عمل کند و به دیگران بیاموزد در مقام‌های بلند آسمان‌ها عظیمش خوانند و گویند: آموخت برای خدا، عمل کرد برای خدا و تعلیم داد برای خدا.»

وی گفت: این روایت، سه مرحله مهم را در مسیر رشد انسان مورد توجه قرار می‌دهد؛ نخست، آموختن علم و معارف الهی؛ دوم، عمل کردن به آنچه انسان آموخته است؛ و سوم، انتقال این دانش به دیگران. نکته مهم این است که همه این مراحل باید با نیت الهی و برای رضای خداوند انجام شود.

رهبر شهید انقلاب اسلامی؛ نمونه‌ای برجسته از مسیر علم‌آموزی و معرفت

حجت‌الاسلام والمسلمین شمس با اشاره به اهتمام رهبر شهید انقلاب اسلامی به علم و معارف دینی بیان کرد: حضرت آیت‌الله‌العظمی امام خامنه‌ای(ره) از دوران کودکی در مسیر فراگیری معارف الهی قرار گرفتند و آموزش قرآن کریم و معارف دینی را از خانواده آغاز کردند.

این کارشناس حوزوی افزود: ایشان در خانواده‌ای اهل علم و معرفت رشد کردند و پدر بزرگوار و مادر گرامی‌شان نقش مهمی در تربیت دینی و علمی ایشان داشتند. این زمینه خانوادگی موجب شد که رهبر شهید انقلاب اسلامی از همان سال‌های نخست زندگی با قرآن‌کریم، معارف دینی و فضای علمی و معنوی آشنا شوند.

وی ادامه داد: رهبر شهید انقلاب اسلامی از همان دوران کودکی و نوجوانی، در کنار تحصیلات معمول، به فراگیری علوم و معارف حوزوی پرداختند و در شهر مقدس مشهد، در جوار بارگاه نورانی حضرت امام رضا(ع)، مسیر علمی و معنوی خود را دنبال کردند.

بهره‌گیری از محضر بزرگان حوزه و استمرار مسیر علمی

حجت‌الاسلام والمسلمین شمس با اشاره به حضور رهبر شهید انقلاب اسلامی در محضر استادان و عالمان بزرگ حوزه‌های علمیه گفت: ایشان در طول دوران تحصیل خود از محضر عالمان و استادان برجسته بهره‌مند شدند و در ادامه مسیر علمی، در حوزه علمیه قم نیز به تحصیل، تحقیق و تدریس پرداختند.

وی اظهار کرد: فضای علمی و معنوی حوزه علمیه قم، علاقه و تعلق ویژه‌ای در ایشان ایجاد کرده بود و همین فضای علمی و معرفتی از عوامل مهم استمرار مسیر تحصیل و پژوهش ایشان به شمار می‌رود.

این استاد حوزه علمیه افزود: رهبر شهید انقلاب اسلامی پس از بازگشت به مشهد مقدس، بار دیگر در محضر عالمان برجسته این حوزه به تحصیل پرداختند و سال‌ها در درس خارج فقه و اصول شرکت کردند. هم‌زمان، خود ایشان نیز به تدریس علوم حوزوی و تربیت شاگردان پرداختند.

وی خاطرنشان کرد: این بخش از زندگی رهبر شهید انقلاب اسلامی، نمونه‌ای روشن از همان مسیری است که در روایت اهل‌بیت(ع) بر آن تأکید شده است؛ یعنی علم‌آموزی، تلاش برای فهم معارف الهی، عمل به دانش و انتقال آن به دیگران.

علم در کنار اخلاص؛ رمز ماندگاری شخصیت‌های الهی

این استاد حوزه علمیه در ادامه تأکید کرد: آنچه شخصیت‌های بزرگ الهی و علمی را ماندگار می‌کند، صرفاً میزان دانش و اطلاعات آنان نیست؛ بلکه پیوند علم با اخلاص، عمل، تقوا و خدمت به مردم است.

وی گفت: همان‌گونه که در سیره امام حسن مجتبی(ع) علم، عبادت، سخاوت، تقوا و بی‌اعتنایی به دنیا در کنار یکدیگر قرار داشت، در زندگی رهبر شهید انقلاب اسلامی نیز می‌توان جلوه‌های برجسته‌ای از علم‌آموزی، مجاهدت علمی، تربیت شاگرد، اخلاص و خدمت به دین و جامعه را مشاهده کرد.

حجت‌الاسلام والمسلمین شمس در پایان گفت: اگر انسان علم را برای خدا بیاموزد، به آن عمل کند و آن را برای رضای الهی به دیگران منتقل کند، در حقیقت در مسیر همان بزرگی و کرامتی قرار گرفته است که در معارف اهل‌بیت(ع) وعده داده شده است.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha