به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از مشهد، پیادهروی اربعین حسینی، تنها اجتماع میلیونی عاشقان حضرت اباعبداللهالحسین(علیهالسلام) نیست؛ این مسیر هر سال به میدان گستردهای برای فعالیتهای فرهنگی، تربیتی و تبلیغی مبلغان دینی تبدیل میشود. مبلغان اعزامی حوزههای علمیه با حضور در میان زائران و بهرهگیری از شیوههای متنوع تبلیغ چهرهبهچهره، ضمن پاسخگویی به نیازهای معرفتی و فرهنگی مخاطبان، شنونده روایتهایی هستند که از عمق ایمان، توسل و تجربههای ناب معنوی زائران حکایت دارد؛ روایتهایی که گاه تا سالها در ذهن و جان انسان ماندگار میشود.
در همین راستا، خبرنگار خبرگزاری حوزه، در حاشیه سفر به کشور عراق با حجتالاسلام امیر خدادوست بهابادی، مُبلّغ جهادی گروه تبلیغی «رویش من»، به گفتوگو نشسته است.
حجتالاسلام خدادوست با اشاره به فعالیتهای تبلیغی این گروه در مسیر پیادهروی اربعین اظهار کرد: در ارتباطهای چهرهبهچهره با زائران حضرت اباعبداللهالحسین(علیهالسلام)، تلاش میکنیم با اهدای هدایای فرهنگی و متبرک، از جمله تسبیح، گیره حجاب، پیکسل و متبرکات حرم مطهر رضوی، پیوند قلبی زائران با فرهنگ اهلبیت(علیهمالسلام) و بارگاه نورانی حضرت امام رضا(علیهالسلام) را بیش از پیش تقویت کنیم.
وی افزود: در جریان یکی از این برنامهها با خانوادهای از استان کرمان آشنا شدم. هنگام اهدای یک گیره حجاب، مادر خانواده با احترام از پذیرفتن آن خودداری کرد. وقتی علت را پرسیدم، خاطرهای را برایم بازگو کرد که هنوز با یادآوری آن، اشک در چشمانشان حلقه میزد.
این مُبلّغ جهادی بیان کرد: به گفته این خانواده، در حوالی عمود ۲۰۰ مسیر پیادهروی، دختر چهار سالهشان که در کالسکه نشسته بود، با گیره حجاب مادرش بازی میکرد. دقایقی بعد متوجه شدند کودک دچار حالت خفگی شده است. بررسیها نشان داد گیره در گلوی او گیر کرده و با وجود تلاشهای فراوان برای خارج کردن آن، از جمله اقدامات اولیه و ضربه به پشت کودک، موفق به نجات او نشدند.
وی ادامه داد: پدر خانواده تصمیم گرفت هرچه سریعتر کودک را به درمانگاه یا موکبهای امدادی برساند، اما در آن لحظات موفق به یافتن مرکز درمانی نشد. در همین حال، مادر خانواده با آرامشی برخاسته از ایمان به همسرش گفت: همان امام حسینی که ما را به این مسیر دعوت کرده، خود نیز نگهدار فرزندمان خواهد بود.
حجتالاسلام خدادوست خاطرنشان کرد: به گفته این زائران، جمعی از عاشقان سیدالشهدا(علیهالسلام) اطراف آنان جمع شدند و هر یک با توسل به اهلبیت(علیهمالسلام)، ذکر میگفتند؛ برخی «یا حسین» و برخی «یا زینب». در میان آن اضطراب، پدر خانواده ناگهان به یاد حضرت رقیه(سلاماللهعلیها) افتاد و با تمام وجود نام آن بانوی سهساله کربلا را بر زبان جاری کرد.
وی افزود: پدر خانواده با چشمانی اشکبار برایم تعریف میکرد که هنوز لحظاتی از توسل به حضرت رقیه(سلاماللهعلیها) نگذشته بود که گیره به شکلی غیرمنتظره از گلوی دخترش خارج شد و کودک دوباره نفس کشید. او با یقین قلبی این اتفاق را از الطاف حضرت سیدالشهدا(علیهالسلام) و حضرت رقیه(سلاماللهعلیها) میدانست.
این مُبلّغ گروه تبلیغی «رویش من» تصریح کرد: هنگام بازگو کردن این خاطره، اشک از چشمان پدر و مادر خانواده جاری بود و پدر خانواده میگفت از همان روز، هر قدمی که در مسیر اربعین برمیدارد، یادآور کرامت حضرت رقیه(سلاماللهعلیها) و عنایت خاندان عصمت و طهارت(علیهمالسلام) است.
وی در پایان تأکید کرد: پیادهروی اربعین تنها یک سفر زیارتی نیست، بلکه مدرسهای بزرگ برای تربیت انسان، تقویت ایمان، همدلی و توسل است؛ مسیری که در آن، زائران علاوه بر پیمودن راه عشق، تجربههایی عمیق از لطف و عنایت اهلبیت(علیهمالسلام) را با تمام وجود لمس میکنند؛ تجربههایی که سرمایه معنوی این سفر عظیم و روایتگر پیوند ناگسستنی دلهای عاشقان با مکتب حسینی است.
نظر شما