به گزارش خبرگزاری حوزه، در همین روزها و شبها که به مناسبت ایام ماه صفر، شاهد بازپخش سریال محبوب"طوبی" از یکی دو شبکه تلویزیون هستیم، بار دیگر زمزمههایی مطرح شده که فصل دوم این مجموعه نیز در آینده نزدیک ساخته میشود.
این سریال به کارگردانی سعید سلطانی و نویسندگی حسین امیرجهانی یکی از مجموعههای پربیننده تلویزیون بوده که توانسته با روایت زندگی شخصیتهایش در بستر تحولات تاریخی، اجتماعی و خانوادگی، مخاطبان گستردهای را با خود همراه سازد.
تمایل جدی برای تولید فصل دوم سریال"طوبی"
حسین امیرجهانی، نویسنده سریال اخیراً در گفتگویی بیان داشته که پس از پایان فصل اول، به این نتیجه رسیده که مخاطب ادامه داستان را میخواهد و برای فصل دوم نیز مسیری تازه و گستردهتر طراحی کرده است.
وی همچنین با اشاره به اینکه فیلمنامه "طوبی" را در اردیبهشت ماه سال ۱۴۰۳ به پایان رسانده است، ابراز داشت: چند ماه بعد و همزمان با آغاز فیلمبرداری، پیشنهاد ساخت فصل دوم از سوی تلویزیون مطرح شد و این پیشنهاد جدی بود، اما ترجیح داده شد که ابتدا فصل اول روی آنتن برود و میزان استقبال و واکنش مخاطبان مشخص شود تا بعد درباره ادامه کار تصمیم بگیریم.
امیرجهانی معتقد است تصمیم برای تولید فصل بعدی هر سریالی باید پس از مشخص شدن واکنش مخاطبان گرفته شود، چراکه برای او مهم است که ادامه داستان صرفاً به دلیل موفقیت فصل اول ساخته نشود، بلکه قصهای درخور و حداقل همتراز با فصل نخست وجود داشته باشد.
حامد حسینی، تهیهکننده سریال نیز با تایید مطرح شدن پیشنهاد ساخت فصل دوم گفته است: از اواخر تولید فصل نخست، بحث ادامه این سریال در تلویزیون مطرح بوده است، اما فراهم نشدن شرایط قطعی تولید باعث شد ساخت فصل دوم در همان مقطع به نتیجه نرسد.
با این حال وی تأکید کرد که پیشنهاد ساخت"طوبی ۲" همچنان وجود دارد و گروه سازنده نیز علاقهمند به ادامه این جهان داستانی است و اگر قرار باشد فصل دوم ساخته شود، سازندگان اصلی تمایل دارند در کنار یکدیگر این مسیر را ادامه دهند.
اثری قابل قبول با وجود برخی نقاط ضعف
ذکر این نکته درباره این مجموعه نمایشی لازم است که در هنگامهی پخش از تلویزیون نیز منتقدان و طرفداران سرسختی داشته با این حال نمی توان منکر این واقعیت شد که گروه سازنده ضمن اقتباس از رمان "اربعین طوبی" توانستهاند چه به لحاظ فرمی و چه محتوایی، اثری قابل قبول برای پخش از رسانه ملی تولید کنند، کما این که حتی بازپخش آن نیز همچنان با استقبال مناسبی از سوی مخاطبان همراه بوده است.
با وجود برخی ضعف های سریال از جمله در زمینه ریتم نامناسب اما نمی توان از نقاط قوتی همچون توجه کافی به جلوه بصری و صحنهپردازی غافل شد؛ این موضوعی است که بسیاری از سریالسازان ما گویا آن را به عنوان نکتهای فرعی و قابل چشمپوشی مدنظر قرار می دهند و لذا در نتیجه داستانهایشان را در پسزمینهای بیرنگ و بیروح روایت میکنند که چشم و دل مخاطب را خسته و بیزار میکند و این در حالی است که سازندگان سریال طوبی، به نورپردازی مناسب و خلق جاذبۀ بصری در گریم و طراحی لباس و صحنه توجه نشان دادهاند و نتیجۀ کارشان قابهایی است که دستکم در همان لحظه نخست نگاه مخاطب را پس نمیزنند.
تولید سریالهای قوی؛ لازمه مرجعیت رسانهای صداوسیما
در سال های اخیر بارها این نکته را متذکر شدهایم که به خصوص در رقابت با شبکه نمایش خانگی، تلویزیون تا حدودی از حیث تولید سریال و مجموعه نمایشی، دچار ضعف هایی شده و علیرغم این مسأله، تولید و پخش سریال هایی از جنس "طوبی" حاکی از آن است که همچنان می توان به رسانه ملی از این منظر امیدوار بود که با تولید آثاری قابل قبول در این رقابت خودنمایی کند و همچنان مرجعیت رسانهای را ثابت نماید.
البته ناگفته نماند که مخاطبان تلویزیون در همین سال ها، گزینههای اندکی برای تماشای سریال های قصهگو و خانوادگی در شبکه های رسانه ملی داشته اند، به همین خاطر از یک سریال با تم خانوادگی، زمینه های نوستالژیک و واجد قصه ای جذاب استقبال می کنند.
هم فرم مهم است و هم محتوا
این که گفتیم گزینه های اندک ناظر به وجود توأمان کیفیت محتوایی و فرمی در یک اثر است و گرنه کیست که نداند در همین سال ها انبوه سریال ها و مجموعه هایی تولید شده و به روی آنتن رفته که کمتر نظر مشترک مردم و منتقدان را جلب کرده است.
به طور خاص درباره سریال طوبی علاوه بر کارگردانی نسبتاً خوب نباید از اهمیت فیلمنامه کار همچنین نقش آفرینی تحسین برانگیزِ هنرپیشه های اصلی و البته دیگر عوامل همچون فیلمبردار غافل شد چه آن که به عنوان مثال علیرضا زرین دست که یکی از فیلمبرداران نامدار سینمای ایران است، مدیریت فیلمبرداری این پروژه الف را برعهده داشته و این موضوع ثابت می کند که بهره گیری درست از عوامل حرفه ای در کنار داشتن برنامه و هدف صحیح با چاشنی حداقل حمایت های لازم، می تواند رسانه ملی را در تولید آثار نمایشی در جایگاه بهتری قرار دهد، به نحوی که بازخورد خوبی هم از مخاطب و کارشناسان و منتقدین از این حیث دریافت کند.
اقتباس ادبیِ آبرومندانه
از سوی دیگر این سریال ثابت کرد که اقتباس از آثار ادبی با رعایت اجرای دقیق هنری نتیجه مطلوبی خواهد داشت، کما این که فیلمنامه این اثر همچنان که پیشتر نیز گفته شد برگرفته از کتاب "اربعین طوبی" نوشته محسن امامیان است.
ذکر این نکته از این حیث حائز اهمیت است که می دانیم همچنان "قصه" درد پر غصه امروز سینما و سریال سازی روزگار ماست. داستان ها و ماجراهایی که برای خانواده طوبی رخ می دهد، برای مخاطب ایرانی بسیار ملموس است؛ چه دوران پیش از انقلاب و چه به خصوص مقطع پس از انقلاب و دوران حاکمیت حزب بعث در عراق و جنگ تحمیلی.
در عین حال باید به مساله قدرت روایت در کنار توجه به اصل همذاتپنداری نیز اشاره کرد چه آن که بسیاری از سریالهای موفق در ایران، بر پایه "قهرمانمحوری" بنا شدهاند و این که مخاطب در این گیر و دار، تشنه و شیفته قصه جذاب است که باید در فرمی مناسبی برای او گفته شود. به دیگر سخن هم فرم مهم است و هم محتوا و کم توجهی به هر یک نمی تواند منجر به تولید و عرضه محصولی شود که هم مخاطب از آن راضی باشد و هم نمره قبولی را از منتقدان دلسوز دریافت نماید.
گزارش از: سید محمدمهدی موسوی
نظر شما