به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از تهران، حجتالاسلام والمسلمین سید مرتضی هاشمی در نخستین جلسه سخنرانی خود به مناسبت دهه سوم ماه صفر که در مسجد صاحبالزمان(عج) برگزار شد، با اشاره به برخی از توصیههای افراد به امام حسین(ع) برای خودداری از حرکت به سوی کربلا، اظهار داشت: افراد مختلفی نزد اباعبدالله الحسین(ع) آمدند و با توجه به اخباری که به آنان رسیده بود، امام(ع) را نصیحت میکردند که از این حرکت صرفنظر کنند؛ چراکه معتقد بودند این حرکت نتیجه خوبی نخواهد داشت.
وی افزود: یکی از این افراد عبدالله بن عباس بود که نزد امام حسین(ع) آمد و از ایشان خواست حرکت نکنند؛ اما امام حسین(ع) در پاسخ به ابن عباس به حدیثی از امیرالمؤمنین(ع) اشاره کردند که ابن عباس از آن اطلاع نداشت.
دنیا اگر در دل انسان جای بگیرد، انسان را از آخرت غافل میکند
استاد دانشگاه با اشاره به روایت امیرالمؤمنین علی(ع) درباره ماجرای فدک، بیان کرد: امیرالمؤمنین علی(ع) فرمودند که زمانی پیامبر اکرم(ص) فدک را به حضرت زهرا(س) واگذار کردند و من برای سرکشی و انجام امور مربوط به این زمین رفته بودم. در آنجا موجودی با هیبت و ظاهری زیبا نزد من آمد و مرا به دنیا دعوت کرد و گفت اگر مرا انتخاب کنی، تمام دنیا، قصرها، باغها و سرمایههای دنیا را در اختیار تو قرار میدهم.
وی ادامه داد: امیرالمؤمنین(ع) در پاسخ فرمودند: «وای بر تو، دنیا بسیار فریبنده است.» این جمله نشان میدهد که امیرالمؤمنین(ع) با وجود توانایی و امکان بهرهمندی از دنیا، هرگز اجازه ندادند دنیا در قلب ایشان جای بگیرد.
حجتالاسلام والمسلمین هاشمی با اشاره به جایگاه امیرالمؤمنین(ع) در نهجالبلاغه تصریح کرد: ابن ابیالحدید معتزلی که از علمای اهل سنت است، شرحی ۲۰ جلدی بر نهجالبلاغه نوشته و درباره برخی از خطبههای امیرالمؤمنین علی(ع) سخنان قابل توجهی دارد. او درباره یکی از خطبههای حضرت میگوید که آن را هزار بار خوانده است.
وی خاطرنشان کرد: این مسئله نشان میدهد که نهجالبلاغه و کلمات امیرالمؤمنین علی(ع) ظرفیت عظیمی برای شناخت دنیا، آخرت، انسان و مسیر زندگی دارند، اما متأسفانه گاهی انسان حتی یک خط از نهجالبلاغه را مطالعه نکرده و در عین حال درباره امیرالمؤمنین(ع) سخن میگوید.
امیرالمؤمنین(ع) دنیا را برای خود نمیخواست، اما برای خدمت به مردم تلاش میکرد
کارشناس دینی با اشاره به سبک زندگی امیرالمؤمنین علی(ع) گفت: امیرالمؤمنین(ع) دنیا را برای خود نمیخواست، اما این به معنای دست کشیدن از کار و تلاش نبود. حضرت در دوران خانهنشینی نیز اهل کار و فعالیت بودند و تلاش میکردند.
وی افزود: چاهها و نخلستانهایی که امیرالمؤمنین علی(ع) ایجاد کردند، عمدتاً برای خود حضرت نبود و بسیاری از آنها را برای یتیمان، ابنالسبیل، خویشاوندان و دیگر نیازمندان وقف کردند. حضرت اهل کار و تلاش بودند، اما اجازه نمیدادند دنیا در قلبشان جای بگیرد.
حجتالاسلام والمسلمین هاشمی تأکید کرد: تفاوتی ندارد که انسان مال و امکانات دنیایی زیادی داشته باشد یا مقدار کمی از دنیا در اختیار او باشد؛ مسئله اصلی این است که دنیا در قلب انسان چه جایگاهی پیدا کرده است.
کسی که حب دنیا داشته باشد، حکمت رانمی شنود
وی با اشاره به روایتی از امیرالمؤمنین علی(ع) اظهار داشت: یکی از بلاهایی که حب دنیا برای انسان ایجاد میکند این است که گوش انسان را از شنیدن حکمت بازمیدارد. انسان وقتی گرفتار دنیا میشود، دیگر صدای حقیقت را نمیشنود.
استاد دانشگاه ادامه داد: روز عاشورا امام حسین(ع) برای مردم خطبه خواندند، اما عدهای حاضر نبودند سخنان فرزند حضرت زهرا(س) را بشنوند. امام زمان آنان در برابرشان ایستاده بود، اما گوشهایشان از شنیدن حقیقت محروم شده بود؛ چراکه دنیاطلبی، گوش انسان را بسته بود.
وی با اشاره به حدیثی از امام کاظم(ع) گفت: حضرت فرمودند: «مَن أحبَّ الدنیا ذهب خوفُ الآخرة من قلبه»؛ کسی که دنیا را دوست داشته باشد، ترس و توجه به آخرت از قلب او خارج میشود.
حجتالاسلام والمسلمین هاشمی افزود: نمونه روشن این مسئله را در ماجرای عمر سعد میتوان مشاهده کرد. عمر سعد میان دنیا و آخرت قرار گرفت و برای رسیدن به حکومت ری، در برابر امام حسین(ع) ایستاد. دنیاطلبی باعث شد حقیقت را ببیند، اما آن را انتخاب نکند.
بهترین عمل پس از معرفت خدا و رسول، بیاعتنایی به دنیاطلبی است
وی با اشاره به روایتی از امام سجاد(ع) بیان کرد: از امام سجاد(ع) پرسیدند بهترین اعمال نزد خداوند چیست؟ حضرت فرمودند: «ما من عمل بعد معرفة الله عزوجل ومعرفة رسوله أفضل من بغض الدنیا»؛ پس از معرفت خداوند و رسول او، عملی برتر از بغض و بیاعتنایی به دنیا وجود ندارد.
کارشناس دینی خاطرنشان کرد: البته پیش از اینکه درباره مذمت دنیا سخن بگوییم، باید بدانیم منظور از دنیا چیست. دنیا در این بحث صرفاً به معنای داشتن خانه، مال، مرکب و امکانات زندگی نیست.
دنیا؛ هم میتواند مزرعه آخرت باشد و هم عامل غفلت
حجتالاسلام والمسلمین هاشمی با اشاره به تفاوت میان دنیا و دنیاطلبی گفت: اهلبیت(ع) در برخی روایات از دنیا مذمت کردهاند و در عین حال امیرالمؤمنین علی(ع) میفرمایند دنیا محل عبادت، محل بندگان خدا، محل نزول ملائکه و جایگاه رشد انسان است.
وی ادامه داد: بنابراین مسئله این نیست که انسان دنیا را بهطور مطلق کنار بگذارد؛ مسئله این است که دنیا انسان را مشغول خود کند و از آخرت باز بدارد.
وی افزود: امیرالمؤمنین(ع) فرمودند: «الدنیا مزرعة الآخرة»؛ دنیا مزرعه آخرت است. انسان عاقل مزرعهای را که قرار است محصول آخرت خود را از آن برداشت کند، خراب نمیکند.
هر چیزی که انسان را از هدف آخرتی بازدارد، دنیازدگی است
استاد دانشگاه با بیان اینکه دنیاطلبی میتواند حتی در امور ظاهراً دینی نیز خود را نشان دهد، تصریح کرد: معیار این است که ببینیم یک کار ما را به خدا و آخرت نزدیک میکند یا از آن دور میسازد.
وی ادامه داد: ممکن است انسان مشغول کاری باشد که در ظاهر خوب است، اما اگر همین کار باعث شود وظیفه مهمتر خود را کنار بگذارد، باید در آن تجدیدنظر کند. زندگی دینی یعنی انسان اولویتهای الهی را بشناسد.
حجتالاسلام والمسلمین هاشمی با اشاره به اهمیت مسجد و ارتباط با اهلبیت(ع) گفت: مسجد جای طهارت و پالایش انسان است، اما نباید ارتباط ما با مسجد به حضور در آن محدود شود. انسان باید فضای خانه و زندگی خود را نیز با یاد خدا و اهلبیت(ع) پیوند بزند.
وی افزود: اگر انسان مال و امکاناتی دارد، باید بخشی از آن را در مسیر امام حسین(ع)، اهلبیت(ع)، صله رحم و کمک به دیگران قرار دهد؛ چراکه وقتی دنیا به آخرت متصل شود، دیگر مانع رشد انسان نخواهد بود.
دنیا وقتی از آخرت جدا شود، زندگی انسان را تحت فشار قرار میدهد
کارشناس دینی در پایان این بخش از سخنان خود خاطرنشان کرد: اگر دنیا از آخرت گسسته شود، زندگی انسان را تحت فشار قرار میدهد و اجازه رشد نمیدهد؛ اما خوشا به حال کسانی که اهل گریه، بکاء و محبت اهلبیت(ع) هستند، زیرا ارتباط با اهلبیت(ع) میتواند مسیر زندگی انسان را اصلاح کند.
وی با اشاره به فرارسیدن ایام رحلت پیامبر اکرم(ص) و شهادت امام حسن مجتبی(ع) و امام رضا(ع)، به برخی از حوادث روزهای پایانی عمر شریف پیامبر(ص) اشاره کرد و گفت: در روزهای بیماری پیامبر اکرم(ص)، افراد مختلفی برای عیادت نزد ایشان میآمدند و حضرت زهرا(س) با محبت ویژهای در کنار پدر بزرگوارشان حضور داشتند.
حجتالاسلام والمسلمین هاشمی ادامه داد: محبت حضرت زهرا(س) به پیامبر اکرم(ص) محبت ویژهای بود و ایشان در روزهای بیماری پدر بزرگوارشان در کنار ایشان میماندند و از حضرت مراقبت میکردند.
انتهای پیام /
نظر شما