به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، حجتالاسلام والمسلمین محمدصادق کفیل، کارشناس دینی، روز جمعه در برنامه تلویزیونی «آفتاب شرقی» با تبیین مفهوم انتظار و نقش منتظران در زمینهسازی برای ظهور حضرت حجت(عج)، اظهار کرد: انتظار یعنی چشمبهراه بودن؛ اما باید دید چشمبهراهی به چه معناست. اینکه انسان منتظر کسی باشد، به این معنا نیست که فقط بنشیند و بگوید «منتظرم، بیا، بیا، بیا».
وی افزود: اگر به خود واژه انتظار نیز نگاه کنیم، در آن حرکت و گام برداشتن نهفته است. البته گاهی انسان منتظر چیزی است، اما قدمی که برمیدارد، تأثیری در تحقق آن انتظار ندارد. برای مثال، وقتی منتظر مهمانی هستیم، ممکن است غذا آماده کنیم یا خانه را جارو کنیم، اما این کارها باعث نمیشود مهمان زودتر برسد.
حجتالاسلام کفیل ادامه داد: یا فرض کنید در ایستگاه مترو منتظر قطار هستید؛ اگر صد بار هم به ریل قطار نگاه کنید، قطار زودتر نمیرسد. در چنین شرایطی، چه روی صندلی بنشینید و چه مدام به ریل نگاه کنید، در زمان رسیدن قطار تأثیری ندارد.
وی تصریح کرد: بعضیها تصورشان از انتظار نیز همینگونه شده است. میگویند چگونه انتظار ما باعث میشود قطار زودتر برسد؟ چگونه انتظار ما باعث میشود پرواز زودتر حرکت کند؟ اما در مسئله ظهور حضرت حجت(عج)، موضوع متفاوت است. ما میگوییم حضرت یوسف زهرا(عج) خواهد آمد و معتقدیم روزی فرج رخ خواهد داد؛ اما نباید بگوییم «به ما چه؟» و تصور کنیم که آمدن حضرت هیچ ارتباطی با نقش و عملکرد ما ندارد.
این کارشناس دینی خاطرنشان کرد: میخواهیم بگوییم انتظار فرج حضرت حجت(عج) با همه انتظارهای دیگر متفاوت است. تفاوت آن فقط در چشمبهراه بودن نیست؛ بلکه انتظار در نتیجه مؤثر است. درباره ظهور حضرت حجت(عج) به تعبیر میتوان گفت کسی که فرج را رقم میزند، منتظر و عملکرد اوست؛ کسی که زمینه ظهور را فراهم میکند و سبب میشود به تعبیر ما قطار زودتر برسد، پرواز زودتر حرکت کند یا مهمان زودتر وارد شود، خود ما هستیم.
وی در ادامه با طرح این پرسش که تفاوت انتظار ظهور با سایر انتظارها چیست، گفت: فرض کنید در فرودگاه هواپیما آماده حرکت است و کارت پرواز همه مسافران صادر شده، اما چند نفر هنوز نرسیدهاند. آیا اعلام نمیشود که آقای فلانی و خانم فلانی، خود را برسانند؟ تا زمانی که این افراد نرسند و کارت پرواز خود را دریافت نکنند، هواپیما منتظر میماند.
حجتالاسلام کفیل بیان کرد: وقتی میگوییم حضرت حجت(عج) «قائم» است، یعنی مهیای فرج و آماده ظهور است. به تعبیری، پرواز آماده حرکت است و مهمان پشت در خانه ایستاده و در میزند؛ این ما هستیم که باید بلند شویم و در را باز کنیم.
وی تأکید کرد: اگر به انتظار اینگونه نگاه کنیم، میگوییم انتظار، یک حرکت است. انتظار ما در ظهور مؤثر است. اینکه چرا حضرت تا امروز نیامده است، باید از خودمان بپرسیم؛ چراکه شاید من نخواستهام و آماده نبودهام.
این کارشناس دینی با بیان اینکه آمادگی برای ظهور فقط به عبادت فردی محدود نمیشود، اظهار کرد: آمادگی من فقط این نیست که نماز خود را درست کنم یا رزق حلال داشته باشم. برخی وقتی از آماده شدن برای ظهور سخن گفته میشود، همه چیز را در زندگی فردی خلاصه میکنند؛ میگویند اگر میخواهی مهیا شوی، نمازت را درست کن، رزق حلال داشته باش و به مسائل عبادی توجه کن. این مسائل قطعاً مهم است، اما انتظار صحیح، صرفاً به این موارد محدود نمیشود.
وی افزود: ما زمانی میتوانیم انتظار را درست ترجمه کنیم که از «زمینهسازی» سخن بگوییم؛ زمینهسازی اجتماعی. انتظار یک دغدغه اجتماعی است. ممکن است فردی همه کارهای فردیاش درست باشد، انسانی باتقوا، متعبد و متدین باشد و انسان خوبی باشد و انشاءالله به بهشت برود، اما این فرد لزوماً نقشی در فرج امام زمان(عج) ندارد اگر از جامعه کنارهگیری کرده باشد.
حجتالاسلام کفیل ادامه داد: مشکل اینجاست که برخی میگویند ما به جمکران میرویم، کربلا میرویم و همه مسائل دینی خود را رعایت میکنیم، پس چرا حضرت ظهور نمیکند؟ در حالی که این نوع تدین را در زمان پیامبر خاتم(ص) نیز داشتیم، اما صرف عبادت فردی برای تحقق آن هدف کافی نیست.
وی با اشاره به روایات مربوط به انتظار و مجاهدت گفت: امام صادق(ع) درباره منتظر فرمودند «المنتظر لها کالمجاهد فی سبیل الله»؛ یعنی منتظر مانند مجاهد در راه خداست. گاهی این روایت را اینگونه ترجمه میکنند که منتظر ثواب مجاهد را دارد، اما مسئله فراتر از ثواب است. باید از خودم بپرسم آیا واقعاً عین مجاهد هستم؟ باید سختیها و مشقتهای جهاد را در نظر بگیرم و ببینم آیا در مسیر انتظار چنین پویایی و تلاشگری را دارم یا خیر.
وی افزود: در جای دیگری درباره منتظر تعبیری آمده است که منتظر مانند کسی است که در خون خود غلتیده است. یعنی منتظر یک انسان پویا، پرکار و پرتلاش است. منتظر واقعی نسبت به اتفاقات جامعه بیتفاوت نیست و نسبت به آنچه در اطرافش میگذرد، دغدغه دارد.
حجتالاسلام کفیل با تأکید بر ضرورت حساسیت منتظران نسبت به مسائل جهان اسلام اظهار کرد: امروز باید ببینیم در جامعه چه میگذرد؛ در فلسطین چه اتفاقی در حال رخ دادن است و وضعیت چگونه است. حتی اگر به کشورهای اسلامی کاری نداشته باشیم، باید ببینیم در کنار ما چه میگذرد. نمیتوان نسبت به جامعه و سرنوشت دیگر مسلمانان بیتفاوت بود.
وی ادامه داد: رسول مکرم اسلام(ص) تأکید کردهاند اگر مسلمانی ندای مسلمانی دیگر را بشنود و سکوت کند، از حقیقت اسلام غافل شده است. کسی که نسبت به جامعه و رنج دیگران بیتفاوت است، نمیتواند در تحقق فرج مؤثر باشد.
این کارشناس دینی خاطرنشان کرد: ممکن است انسانی در طول عمر خود بسیار مقدس و متعبد بوده و مسائل دینیاش را نیز بهخوبی رعایت کرده باشد، اما اگر به بیتفاوتی و عادت کردن به یک سبک زندگی منفعلانه خو گرفته باشد، هنگام ظهور نمیتواند همراهی لازم را با امام داشته باشد.
وی افزود: اگر ظهور رخ دهد و انسان بخواهد به امام حق ملحق شود یا به سپاه امام متصل شود، ممکن است نتواند این کار را انجام دهد؛ چراکه سالها به یک زندگی عادی و منفعلانه عادت کرده است. بنابراین فضای انتظار باید انسان را برای آن حرکت بزرگ آماده کند.
حجتالاسلام کفیل با اشاره به نقش اراده الهی در تحقق فرج گفت: باید توجه داشته باشیم که ظهور به اراده خداوند متعال محقق میشود و همه عالم به دست خداست. خداوند در قرآن کریم میفرماید سرنوشت امتها با اراده و عملکرد خودشان تغییر میکند.
وی ادامه داد: اگر خداوند میخواست فرج را بهصورت اعجازگونه و بدون فراهم شدن زمینهها محقق کند، میتوانست ظهور را در زمان حضرت آدم(ع) رقم بزند. اگر خدا میخواست با یک اشاره عالم را آماده کند، این کار را انجام میداد؛ اما خداوند پیامبران را فرستاد، قرآن را نازل کرد، زمینه هدایت را فراهم کرد و مسیر حرکت را به انسان نشان داد.
این کارشناس دینی تصریح کرد: خداوند به ما مسیر را نشان میدهد و میفرماید این شما هستید و این هدف. شما باید گام بردارید. اگر خداوند میخواست صرفاً با یک اشاره یاران امام حسین(ع) را فراهم کند، در روز عاشورا به جای ۷۲ نفر، همه عالم میتوانستند در کنار امام حسین(ع) قرار بگیرند.
وی گفت: با وجود همه مقدمات و هدایتهایی که خداوند برای انسان فراهم کرده است، انسان باید گام خود را بردارد. خداوند پیامبر را میفرستد، راه را نشان میدهد، مسیر را برای انسان روشن میکند و زمینه هدایت را فراهم میسازد، اما حرکت در این مسیر بر عهده انسان است.
حجتالاسلام کفیل در پایان تأکید کرد: در نظام زندگی خود باید یک گام اساسی برداریم و انتظار را از حالت یک مفهوم ذهنی و نشستن و چشمبهراه بودن خارج کنیم. انتظار واقعی یعنی آمادگی، حرکت، تلاش، دغدغهمندی اجتماعی و زمینهسازی برای تحقق ظهور حضرت حجت(عج).
انتهای پیام/
نظر شما