به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از تهران، حجتالاسلام والمسلمین حسامالدین نژادمحمد، استاد حوزه و دانشگاه و مبلغ بینالملل، در برنامه تلویزیونی «آیه» با تبیین مراحل خلقت انسان در قرآن کریم اظهار داشت: قرآن کریم ۱۴ قرن پیش، در شرایطی که هیچ تصویر و شناخت دقیقی از فضای درون رحم مادر وجود نداشت، مراحل آفرینش انسان را با جزئیات بیان کرده است.
وی با اشاره به مراحل خلقت انسان افزود: ابتدا نطفه شکل میگیرد، سپس به علقه و بعد به مضغه تبدیل میشود و در ادامه استخوانها شکل گرفته و با گوشت پوشانده میشوند و در نهایت با دمیدهشدن روح، مرحلهای متفاوت در حیات انسان آغاز میشود.
استاد حوزه و دانشگاه با بیان اینکه قرآن پس از بیان این مراحل میفرماید «فتبارک الله احسن الخالقین»، خاطرنشان کرد: انسان نیز در معنای نسبی میتواند خالق باشد؛ برای مثال میتواند خالق یک فرهنگ خوب یا یک رفتار نادرست باشد، اما «خلق» به معنای حقیقی و خالقیت مطلق، از آن خداوند است.
وی ادامه داد: امروز با وجود پیشرفتهای گسترده پزشکی و فناوریهایی مانند لقاح مصنوعی و IVF، انسان در شبیهسازی و تجربههای پزشکی تلاشهای فراوانی انجام داده است، اما حقیقت دمیدهشدن روح همچنان از شئون الهی است. قرآن کریم میفرماید: «وَنَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی» و با این مرحله، حیات انسانی معنا و حقیقت دیگری پیدا میکند.
حجتالاسلام نژادمحمد با تأکید بر اینکه توجه به این آیه میتواند در زندگی انسان آرامشآفرین باشد، گفت: انسان باید مطمئن باشد خدایی که او را با چنین سیر دقیق و پیچیدهای آفریده، او را رها نمیکند. همان خدایی که خدای موسی(ع) در دل نیل، خدای ابراهیم(ع) در دل آتش، خدای یونس(ع) در دل ماهی و خدای یوسف(ع) در دل چاه بود، در سختیهای زندگی نیز ناظر و همراه انسان است.
وی با اشاره به عبارت «إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ» تصریح کرد: انسان از خداست و به سوی خدا بازمیگردد و وقتی انسان باور کند خداوند ناظر بر اوست و خیر و هدایت او را میخواهد، این باور میتواند موجب آرامش و سکون قلبی شود.
این مبلغ بینالملل همچنین با اشاره به تجربه قانونگذاری در حوزه حمایت از خانواده و جوانی جمعیت اظهار داشت: یکی از آیاتی که در جریان بررسی موضوع ولوج روح و سقط جنین مورد توجه قرار گرفت، همین آیات مربوط به مراحل خلقت انسان بود و در این زمینه با دفاتر مراجع معظم تقلید نیز مکاتباتی انجام شد.
وی در ادامه به مفهوم «تبارک» پرداخت و گفت: «تبارک» را میتوان به معنای فزونی خیر و برکت دانست. همه آنچه در عالم وجود دارد، نعمت الهی است و آن مقدار از نعمت که به انسان میرسد، «رزق» اوست؛ اما زمانی که این رزق موجب خیررسانی به دیگران شود، مفهوم «برکت» پیدا میکند.
حجتالاسلام نژادمحمد با اشاره به روایت پیامبر اکرم(ص) درباره نفعرسانی به دیگران خاطرنشان کرد: انسانهای پربرکت کسانی هستند که خیر بیشتری از آنها به دیگران میرسد و شر کمتری از سوی آنها متوجه دیگران میشود.
وی با تأکید بر ضرورت خودشناسی افزود: اگر انسان میخواهد در مسیر برکت قرار گیرد، باید به درون خود توجه کند و به جای پرداختن دائمی به عیوب دیگران، عیوب خود را ببیند و برای اصلاح آنها تلاش کند. گاهی اگر انسان سه انگشت خود را متوجه خودش کند و بپذیرد که در یک مشکل، خودش نیز نقش داشته است، مسیر اصلاح را آغاز خواهد کرد.
استاد حوزه و دانشگاه در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به ارتباط خودشناسی و خداشناسی گفت: انسان هرچه بیشتر به خود و حقیقت وجودی خویش توجه کند، عظمت خالق را بهتر میشناسد. اشتغال به خودشناسی به این معناست که انسان به جای جستوجوی عیوب دیگران، برای شناخت و اصلاح خویش وقت بگذارد.
وی در پایان با اشاره به آیه «فَتَبَارَکَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِینَ» اظهار داشت: زیبایی و عظمت خلقت، جلوهای از صنع خداوند است و انسان باید این نعمتها را در مسیر بندگی و رضایت الهی به کار گیرد.
انتهای پیام /
نظر شما