خبرگزاری حوزه | در سال هایی که در مجموعه تخت فولاد مشغول به کار بودم به وضوح پی بردم که چهار قبر بیش از سایرین محبوبیت دارند و مورد رجوع مردمان هستند:
میرزا حسین کشیک چی، بابارکن الدین شیرازی، سید محمد صمصام، حاج محمد صادق تخت فولادی و شهدایی مانند حسین خرازی، احمد کاظمی، محمدرضا تورجی زاده و جلال افشار وجه مشترک تمامی این نفرات علی رغم اختلافات آن بود که هیچ کدام از ایشان از عالمان دینی نبودند البته ممکن است مقداری تحصیلات حوزوی داشته باشند اما در هر صورت با عنوان عالم دینی شناخته نمی شوند. منظور ما از عالم دین مشخصا فقیه بودن و شناخته شدن و بلندمرتبه بودن در علم شریعت و احکام دین است.
این در حالی است که تخت فولاد محل دفن علمایی چون محمد تقی رازی، ابوالمعالی کلباسی، صاحب روضات، سید محمد شهشهانی، محمدجعفر آباده ای، سید محمدباقر درچه ای، محمدحسین فشارکی، سید عبدالحسین سیدالعراقین، سید محمدرضا خراسانی، ملا اسماعیل خواجویی و ... است.
با جرات می توان گفت که امروزه فقها کمتر مورد رجوع عامه مردم هستند و مردم بیشتر به قبور عرفا مراجعه می کنند. این مطلب می تواند دلایل مختلفی داشته باشد مانند فقدان معنویت در زندگی امروزی و یا حیات معنوی و حضوری آن شخصیت حتی همین الان.
البته شخصیت هایی هستند که مقداری از این دوگانه کاسته اند مانند جهانگیرخان قشقایی و حاج آقا رحیم ارباب اما این دو فقیه هم در عالی ترین سطح رجوع مردمی نیستند. (مثلا دلیل گسترده رجوع به آیت الله ارباب، طرز قرار گرفتن مزار او در میانه گلستان شهداست)
در این سال ها شخصیتی به خاک تخت فولاد اضافه شد که توانست به طور کلی این دوگانه فقه و عرفان را در هم شکند. او یک فقیه بود، مجتهدی که تحصیلاتش را در نجف به مرتبه ای عالی رسانده بود و از طرفی تمام وقت در خدمت مردم اصفهان و دولت آباد بود. او عارفی بود الهی و اخلاقی که بیشتر به خاطر عشقش به امام زمان (عج) شناخته می شد. آری سخن از آیت الله محمد علی ناصری است. بزرگمردی که در تکیه شهدا تخت فولاد آرمید و تا به این ساعت که دقیقا چهار سال از دفن او می گذرد، محل مراجعه عموم مردم به صورت گسترده است.
شخصیتی که در طول حیاتش نیز پناه مردم بود و در سال های آخر عمر به شدت شناخته شده و محبوب بود. تشییع بی نظیر او نشان از جایگاه او در میان مردمان داشت. جایگاهی که هم فقهی و هم اخلاقی، عرفانی بود و مگر در شخصیت او این دو قابل تفکیک بود.
اکنون نام آیت الله ناصری یکی از صدرنشینان محبوبیت در تخت فولاد است و ملجا و خلوتگاه مردمی است که رو به آستان می آورند. آیت الله ناصری با حضور معنوی پس از رحلتش، بابی را در تخت فولاد باز نگه داشت. بابی که در آن فقها هم همچنان مورد رجوع گسترده مردمان باشند البته به شرط آن که محل اتصال مردم با امر قدسی و معنویت عالی رتبه باشند.
اما در مجموع این مطلب مانند یک راز است که چرا مردم به یک شخصیت رجوع می کنند. ما از ترکیب فقیه بودن، اخلاقی بودن، مردمی بودن و امام زمانی بودن یک فرد صحبت می کنیم اما این همه ماجرا نیست. ماجرای رجوع مردمان به یک شخصیت و فراموشی شخصیت های دیگر از پس زمان، حکایت غریبی است که شاید بیان آن در قدرت کلمات نباشد.
محمود فروزبخش
نظر شما