به گزارش خبرگزاری حوزه، پرهیز از افراط و تفریط در اظهارنظرهای دینی، همواره خطِ باریکی بوده که رعایت آن سخت است. این کتاب، دو رویکردِ نادرست را نقد میکند: یکی آنکه سلیقهٔ عوام را معیار قرار دهد و دیگری آنکه اسلام را تابعِ سلیقهٔ روز سازد.
پرهیز از افراط و تفریط و گرایش به اعتدال در هر کاری خالی از دشواری نیست. گویی همیشه راه اعتدال یک خط باریک است که اندک بیتوجهی موجب خروج از آن است. اینکه در آثار دینی وارد شده که «صراط» از «مو» باریکتر است اشاره به همین نکته است که رعایت اعتدال در هر کاری سخت و دشوار است.
برخی آنچنان عوامزده هستند که تنها معیارشان سلیقه عوام است و عوام هم گذشتهگراست و به حال و آینده کاری ندارد.
برخی دیگر که به مسائل روز توجه دارند و درباره آینده میاندیشند متأسفانه سخاوتمندانه از اسلام مایه میگذارند؛ سلیقه روز را معیار قرار میدهند و به نام «اجتهاد آزاد» به جای آنکه اسلام را معیار حق و باطل زمان قرار دهند، سلیقه و روح حاکم بر زمان را معیار اسلام قرار میدهند. مثلًا مَهر نباید باشد چون زمان نمیپسندد، تعدد زوجات یادگار عهد بردگی زن است، پوشیدگی همینطور، اجاره و مضاربه و مزارعه یادگار عهد فئودالیسم است و اسلام دین عقل و اجتهاد است؛ اجتهاد چنین و چنان حکم میکند!
منبع: نهضت های اسلامی در صد ساله اخیر، ص۹۴ (با تلخیص)
نظر شما