به گزارش خبرگزاری حوزه، قرآن کریم سفره گسترده الهی است که بهره‌مندی از حقایق و انوار غیبی آن شرایط و لوازم ویژه‌ای دارد. بی‌توجهی به آداب حضور در پیشگاه خداوند مانع اصلی از درک فیوضات و کشف اسرار آیات الهی است. در ادامه خاطره‌ای از آیت‌الله شیخ محمدتقی آملی، این آداب را تبیین می‌شود.
آیت الله شیخ محمد تقی آملی رحمه‌الله می فرمود:
«من در بحث فقه آیت الله قاضی شرکت می کردم - روزی از ایشان سؤال کردم - آن روز هوا بسیار سرد بود - که ما می خوانیم و می شنویم که عده ای موقع قرائت قرآن جلویشان آفاق باز می شود و غیب و اسرار برای آن ها تجلی می کند -.
در حالی که ما قرآن می خوانیم و چنین اثری نمی بینیم! مرحوم قاضی مدت کوتاهی به چهره من نظر کرد سپس فرمود: بلی! آن ها قرآن کریم را تلاوت می کنند و با شرایط ویژه، رو به قبله می ایستند.
سرشان پوشیده نیست، کلام الله را با هر دو دستشان بلند می کنند، و با تمام وجودشان به آنچه تلاوت می کنند، توجه دارند و می فهمند جلوی چه کسی ایستاده اند! اما تو قرآن را قرائت می کنی در حالی که تا چانه ات زیر کرسی رفته ای! و قرآن را روی زمین می گذاری و در آن می نگری . . . !»
منبع: اسوه عارفان، صفحه ۲۵
نظر شما