پنجشنبه ۶ خرداد ۱۳۸۹ - ۲۱:۴۰
تقیه از نقاط قوت شیعه  و دارای ادّله قرآنی و عقلی است

آیت‌الله العظمی مکارم‌شیرازی گفتند: تقیه، روشی عقلی و شرعی در راستای جلوگیری از هدر رفتن خون شیعیان و اموال آنها در مقابل مخالفان و دشمنان اهل بیت (ع) است.

به گزارش مرکز خبر حوزه، حضرت آیت‌الله مکارم‌شیرازی در جلسه تفسیر آیات سوره مبارکه کهف که امروز ظهر در شبستان امام خمینی در جوار حرم حضرت معصومه (س) برگزار شد اظهار داشتند: مخالفان شیعه، خصوصا وهابیون، به مسئله تقیه اشکالاتی وارد کرده و آن را از نقاط ضعف شیعه می‌دانند در حالی که از نقاط قوت مذهب تشیع محسوب می‌شود و راهکاری برای حفظ جان و مال شیعیان است.

معظم‌له به بیان تعریف اصطلاحی تقیه پرداخته و افزودند: تقیه یعنی اگر مسلمانی در میان بت‌پرستان و دشمنان اسلام گرفتار شد، برای حفظ جان خود، از بیان عقیده و مذهب واقعی خودداری کند تا خونش بیهوده هدر نرود.

این مرجع تقلید ادامه دادند: تقیه در مقابل کفار، بت پرستان و مسلمان نماهایی چون وهابیون تند رو یکسان است و ملاک در آن، ترس از هدر رفتن جان می‌باشد.

حضرت آیت‌الله مکارم‌شیرازی با اشاره به ادله قرآنی در مشروعیت تقیه بیان داشتند: در آیات مختلف قرآن از جمله ، آیه 38 سوره غافر،آیه 20 سوره کهف و آیه 106 سوره نحل، صریحا به تقیه کردن و ادله آن اشاره شده است که بسیاری از علمای وهابی بدلیل بی‌سوادی یا کم‌سوادی از آنها غافل شده و به غلط به اشکال‌تراشی می‌پردازند.

معظم‌له تصریح کردند: از ادله عقلی تقیه کردن، ضرورت حفظ جان و هدر رفتن خون شیعیان است که هر انسان عاقلی ضرورت آن را کاملا درک می‌کند.

ایشان عنوان کردند: البته بحث جهاد و حضور در میدان شهادت، کاملا با این موضوع فرق دارد چون شهادت و ریختن خون شهید، باعث تقویت اساس اسلام می‌شود، ولی عدم تقیه در میان دشمنان فقط موجب هدر رفتن جان و مال می‌شود.

حضرت آیت‌الله مکارم‌شیرازی به انواع تقیه اشاره کرده و اظهار داشتند: اگر مسلمانی به خاطر ترس از کشته شدن، مذهب وعقیده خود را کتمان کند، عمل او را تقیه خوفی می‌نامند، ولی اگر به خاطر حفظ اتحاد و تقویت همبستگی و یکپارچگی مسلمین در نماز جماعت آنها شرکت کند و با آنها اعمال حج را انجام دهد، عمل او را تقیه مداراتی می‌نامند.

معظم‌له در ادامه تفسیر آیات سوره مبارکه کهف به ساخت عبادتگاه و زیارتگاه در غار کهف برای تجلیل از اصحاب کهف به عنوان بندگان الهی اشاره کرده و گفتند: این آیه یکی از ادله شرعی ساخت زیارتگاه و مسجد برای بندگان بزرگ الهی، همچون ائمه اطهار (ع) محسوب می‌شود که در قرآن به صورت مفصل به آن اشاره شده است.  

انتهای پیام

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha