سه‌شنبه ۱۵ آذر ۱۴۰۱ |۱۲ جمادی‌الاول ۱۴۴۴ | Dec 6, 2022
ساختمان متروپل آبادان

حوزه/ جانباز دفاع مقدس با انتقاد از بلاتکلیفی وضعیت ساختمان نیمه مخروبه متروپل گفت: مردم دیگر خسته شده‌اند و بیش از ۲۰۰ نفر از کار و کاسبی و زندگی افتاده‌اند. آیا شش ماه زمان برای تصمیم‌گیری درباره متروپل کافی نیست؟!

به گزارش خبرگزاری حوزه، چند روز بیشتر از ریزش متروپل و فاجعه جان‌باختن جمعی از هم‌وطنانمان نگذشته بود که مدیران میدانی به این نتیجه رسیدند که باید چند خانه در اطراف این ساختمان تخریب و گذرگاهی برای آسان‌سازی دسترسی به اجساد جان‌باختگان ایجاد شود.

در این فرایند چند ملک اعم از خانه و مغازه تخریب شد. یک خانه و مغازه متعلق به آقای دشتیانی بود. یک خانه دیگر متعلق به حاج مجید کعبی از جانبازان دفاع مقدس بود. چند سال قبل‏تر مالک متروپل به او پیشنهاد کرده بود این خانه را به مبلغی بیشتر بخرد تا به متروپل ملحق کند، اما حاج مجید که در سال ۱۳۷۹ کلنگ خانه‌اش را برای روضه امام حسین (علیه‌السلام) بر زمین زده بود، حاضر نشد این خانه را بفروشد.
وقتی متروپل فروریخت، این بار حاج مجید بدون هیچ چشمداشتی از خانه‌اش گذشت و اجازه داد آن را تخریب کنند تا چشم‌انتظاری خانواده‌های جان‌باختگان برای دستیابی به پیکر عزیزانشان پایان یابد. به گفته فرماندار آبادان «وزیر کشور، منطقه آزاد آبادان را موظف کرد که یا خانه را بسازد یا هزینه بازسازی را به مالکان پرداخت کند». همچنین قرار شد تا آن زمان مکانی موقت در اختیار مالکان قرار گیرد. با توجه به خطر ریزش دوباره متروپل و لزوم تسریع در تخریب خانه، حاج مجید بعضی از وسایل خانه را که ضروری و انتقال آنها راحت‌تر بود، به بیرون منتقل کرد و سپس به‌صورت موقت در مکانی متعلق به شهرداری آبادان ساکن شد.
اما با گذشت شش ماه از حادثه تلخ فروریختن متروپل، نه وضعیت این ساختمان مشخص شده و نه سرنوشت ساخته‌شدن خانه برای حاج مجید!
آقای باقر غفاری از جانبازان دفاع مقدس و دوستان حاج مجید کعبی در گفت‌وگو با خبرنگار ما گفت: چند روز پیش با حاج مجید به گاراژی رفتیم که وسایل خانه‌اش را در آن نگهداری می‌کند. متأسفانه موش‌ها به بسیاری از وسایل زندگی او آسیب جدی وارد کرده‌اند تا جایی که حاج مجید می‌گفت: «ای‌کاش تمام وسایل را در همان خانه گذاشته بودم و دلم خوش بود که دیگر چیزی ندارم!»
وی افزود: متأسفانه فشار شهرداری آبادان به حاج مجید برای تخلیه خانه زیاد شده تا جایی که خانواده او نیز از این روند در عذاب هستند و همسر ایشان نیز به من می‌گفت: «ما با عشق این خانه را دادیم و پشیمان هم نیستیم؛ اما مسئولان کشور کاری نکنند که فردا اگر اتفاقی افتاد خدای نخواسته، کسی حاضر به فداکاری نشود.»
این جانباز دفاع مقدس با اشاره به سیلی که چند سال پیش در حمیدیه و سوسنگرد رخ داد خاطرنشان کرد: در آن سیل، یکی از هم‌وطنان که خانه‎اش در مسیر سیل قرار داشت، حاضر شد خانه‌اش تخریب شود تا آب از شهر خارج شود؛ اما در عوض، سپاه هم سریع مکانی موقت برایش فراهم کرد و سپس خانه‌ای بهتر از اول برای او ساخت و تحویل داد.
وی یادآور شد: آقای کعبی جانباز هشت سال دفاع مقدس است، بیشتر ساعات روز را مشغول امور خیر است و با اینکه پایش مرتب دچار مشکل می‌شود و بارها به همین دلیل بر زمین خورده است، حتی خودروی شخصی هم ندارد که مشکلاتش کمتر شود. درعین‌حال هیچ ادعایی هم ندارد؛ اما سزاوار نیست که با او این‌گونه برخورد شود و خانواده‌اش اذیت شوند.
آقای غفاری با بیان اینکه در خانه قبلی، دو خانواده (حاج مجید و فرزند و عروسش) زندگی می‌کردند؛ ولی اکنون خانه‌ای ندارند افزود: مسئولان فرض کنند که این اتفاق خدای ناکرده در یک کلان‌شهر رخ داده بود و نه در آبادان، آیا باز هم این‌گونه برخورد می‌کردند؟
وی همچنین با انتقاد از بلاتکلیفی وضعیت ساختمان نیمه مخروبه متروپل گفت: مردم دیگر خسته شده‌اند و بیش از ۲۰۰ نفر از کاروکاسبی و زندگی افتاده‌اند. آیا شش ماه زمان برای تصمیم‌گیری درباره متروپل کافی نیست؟!

ارسال نظر

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 12 =