به گزارش خبرگزاری حوزه، مدیریت زمان و تقسیم شبانهروز، کلید رهایی از پرخوابی و بهرهگیری از فرصتهای زندگی است.
سوال: من از پرخوابی در رنجم، هر چقدر بخوابم باز هم دوست دارم بیشتر بخوابم بیدار شدن سر یک ساعت برام خیلی سخته وحتی پس از ماه ها تبدیل به یک ساعت نمی شه لطفا بفرمائید که آیا آیات یا اذکاری هستند که با خوندن اونها بشه بر پر خوابی غلبه کرد؟
پاسخ:
عمده ترین اشکال شما نداشتن مدیریت زمان است روایتی از مولی علی (ع) که راه گشا است: این روایت برای من و شما تعین هدف می نماید که اگر ما برای کارهای مان هدف داشته باشیم از فرصت ها استفاده کرده و به قول امروزی ها خواب از چشمانمان دورمی گردد. به روایت توجه بفرمائید:
حضرت امام علی (ع)، با توجه به موقعیت زمان در برنامه ریزی، از تقسیم وقت به محدوده های مشخص سخن به میان می آورد و می فرماید: «مؤمن باید شبانه روز خود را به سه قسمت تقسیم نماید: زمانی برای نیایش و عبادت پروردگار، زمانی برای اشتغال و فعالیت و تامین زندگی و زمانی برای استراحت و وا داشتن نفس به لذات حلال و زیبایی های مطلوب و معقول و مشروع» . [۱]
امروزه زمان و زمان شناسی را الفبای برنامه ریزی می دانند. اساس مدیریت زمان بر اثربخشی اوقات استوار است. آیا از خود پرسیده اید:
چرا بعضی کارها در بعضی زمان ها بهتر صورت می پذیرد؟
چرا بعضی فعالیتها در زمان های خاص بهینه تر نتیجه می دهد؟
چرا بعضی زمانها برای تلاشها لذت بخش تر است؟
پاسخ از نظر برنامه ریزان بسیار روشن است: انسان در ساعاتی از روز از نظم بیولوژی و آناتومی جسمی، فعالتر و تواناتر برخوردار است. اگر در این ساعات برنامه ریزی بهینه داشته باشد، اصطلاحا می گویند «تسلط بر زمان» دارد. حتی اعتقاد بر این است که بعضی کلمات، نصیحت ها، ارشادها، پیام ها، مطالعات، نوشتارها، تراوشات ذهنی، هدایت ها و دقت ها در زمانهایی خاص مؤثرتر و قوی تر و ماندگارتر است. بدین سبب، برخی از پژوهشگران معتقدند: تسلط بر زمان و مدیریت زمان در برنامه ریزی تنها رمز موفقیت به شمار می آید. [۲]
زمان در گذر است و فرصتها، به استناد سخن امیرالمؤمنین علی (ع)، چون ابر می گذرند: الفرصة تمرکمر السحاب، فانتهزوا فرص الخیر [۳] ; و فرصت ها چون ابر می گذرند. پس فرصتهای نیک را غنیمت شمارید.
ژان ژاک روسو، در کتاب قرارداد اجتماعی، می نویسد: «انسان آزاد آفریده شده، ولی همه جا در زنجیر به سر می برد .» این زنجیرها تا حدود زیادی توسط خود او بافته شده است. انسان به دلیل واپس گرایی، تنبلی، ترس، بی برنامگی، باقی ماندن در وضع موجود و عدم جستجوی وضعیت مطلوب این زنجیر را بر گردن خویش می افکند; تحمل می کند و عمر پربهای خویش را نابود می سازد.
بعضی از ما در کشتن زمان مهارت فوق العاده داریم و شاید هرگز برایمان قابل تصور نیست که می توان از زمان موجود حتی تا ۲ برابر ظرفیت واقعی اش استفاده کرد; یعنی می توان از ۲۴ ساعت ۴۸ ساعت آفرید . [۴]و دیگر اینکه در روایات توصیه شده به پرهیز از پرخوری، ورزش کردن بسیار مفید است، تصمیم و اراده قوی برای انجام کار بعد از برنامه ریزی کردن، دغدغه شما نسبت به کارهایی که قرار است انجام بدهید. و آیه از قرآن که از تصمیم و اراده انجام کار می گوید که خداوند یاور نیکوکاران است (وَ الَّذِینَ جاهَدُوا فِینا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِینَ)[۵]
منابع:
[۱] نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتی، ص ۷۲۴ و ۷۲۵ .
[۲] مدیریت زمان، علی رضائیان، مجله سخن سمت، شماره ۷، ص ۴۶.
[۳] نهج البلاغه، ترجمه محمد دشتی، ص ۶۲۶ و ۶۲۷.
[۴] پرسمان، آذر ۱۳۸۰، پیش شماره ۴.
[۵] عنکبوت آیه ۶۹.
نظر شما