شنبه ۴ بهمن ۱۴۰۴ - ۰۷:۳۸
نماز، حلقه وصل امام حسین(ع) به ملکوت است

حوزه/ حجت ‌الاسلام سید محمدجواد انفرادی، نماز را محور اصلی زندگی، قیام و شهادت سیدالشهدا (ع) خواند و تأکید کرد: از آموزش وضو به پیرمرد تا اقامه نماز در سحرگاه عاشورا، همه نشان می‌دهد امام حسین (ع) حتی در لحظه شهادت نیز نماز را رها نکرد.

حجت الاسلام سید محمدجواد انفرادی، از مبلّغین آمل، در گفت‌وگو با خبرگزاری حوزه در ساری، با تبریک به مناسبت میلاد امام حسین (ع) اظهار داشت: با مرور زندگی سومین امام، ردپای نماز را در همه صحنه‌ها می‌بینیم. از روزهای آرام کودکی در مدینه تا آخرین لحظات در نینوا. نماز برای امام حسین (ع) فقط یک فریضه نبود. ستون خیمه حیات، محور حرکت و حلقه اتصال به معبود بود.

نماز، آموزه‌ای از کودکی

کارشناس دینی گفت: داستان آموزش وضو به پیرمرد توسط امام حسن (ع) و امام حسین(ع) گویای آن است که آن انوار مطهره حتی به کیفیت نماز دیگران حساس بودند؛ آنجا که آن دو بزرگوار، با شیوه‌ای حکیمانه و بدون شرمنده کردن پیرمرد، وضوی صحیح را به او آموختند.

نماز در بطن اجتماع

وی افزود: نقش نماز در زندگی اجتماعی امام حسین (ع) نیز پررنگ بوده است. ایشان حتی مجری نماز استسقا (طلب باران) بودند. وقتی مردم کوفه از کم ‌آبی شکایت کردند، امیرالمؤمنین علی (ع)، فرزندشان امام حسین (ع) را مأمور دعای باران کردند و دعای بلند و اجابت‌شده ایشان، اتصال عمیق او به خدا را نشان می‌دهد.

نماز، محرک قیام

حجت ‌الاسلام انفرادی تصریح کرد: در واقعه عاشورا، جایگاه نماز پررنگ‌تر می‌شود؛ به گونه ای که می توان گفت یکی از انگیزه ‌های اصلی قیام، احیای نماز راستین بود. کوفیان در نامه به امام (ع) شکایت کردند که حاکم وقت، نماز را درست اقامه نمی‌کند. امام (ع) نیز در طول مسیر از مدینه تا کربلا، اغلب سخنرانی‌های روشنگرانه خود را پس از نماز ایراد می‌کرد. نماز، بستر حرکت آگاهی‌بخش ایشان بود.

نماز در شب و روز عاشورا

مبلّغ شهرستان آمل یادآور گردید: در شب عاشورا، با وجود محاصره خیمه‌ها، امام و یارانش تمام شب را به نماز و دعا سپری کردند. این عبادت دسته‌ جمعی چنان تأثیری داشت که سی و دو نفر از لشکر دشمن، شبانه به سپاه امام (ع) پیوستند. روز عاشورا، اوج تجلّی نماز بود. امام (ع) در آستانه نبرد، برای اقامه نماز ظهر تقاضای مهلت کردند. جالب آنکه خودشان اذان گفتند. هنگام نماز، یارانی مانند سعید بن عبدالله حنفی، بدن خود را سپر تیرهای دشمن کردند تا امام (ع) نماز را بخوانند.

نماز، جوهره وجودی شهیدان

حجت‌ الاسلام انفرادی اظهار داشت: قمر منیر بنی هاشم (ع) آنچنان اهل عبادت بود که قاتلش با حسرت فریاد زد: «جوانی را کشتم که اثر سجده بر پیشانی داشت». این تصویر، نماز را جوهره وجودی شهیدان کربلا معرفی می‌کند.

تربت کربلا؛ مأمن سجده‌کنندگان

وی در پایان تأکید کرد: پیوند نماز با امام حسین (ع) پس از شهادت نیز ادامه یافت. تربت مطهر کربلا، به عنوان بهترین مهر سجده معرفی شده است. امام صادق(ع) فرمودند: «سجده بر تربت امام حسین(ع) حجاب‌های هفتگانه را می‌درد». نماز شیعیان با سجده بر تربت حسینی، ادامه همان خط نمازی است که امام (ع) در عاشورا بنیان نهاد. نمازی که از خاک حماسه و عشق می‌روید و تا ملکوت، حجاب‌ها را می‌شکافد.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha