سایه‌روشن‌های یک فیلم دغدغه‌مند

به گزارش خبرگزاری حوزه، "غوطه‌ور" فیلمی است از یک کارگردان حوزوی که با اولین ساخته خود کوشیده تا نگاه و دغدغه اجتماعی‌اش را در قاب هنر هفتم با مخاطب خویش به اشتراک بگذارد.

خلاصه قصه فیلم از این قرار است که"حسن کارخانه"، افسر کهنه‌کار اداره آگاهی، در آستانه ارتقاء جایگاه شغلی ناخواسته با پرونده ناپدیدشدن زنی پس از یک تصادف مشکوک مواجه می‌شود. او با وجود فشار روانی، مشکلات شخصی و مخالفت سیستم، به‌تنهایی به ماهک(شخصیت منفی و ضدقهرمان قصه) مشکوک می‌شود و تحقیقات شخصی اش را برخلاف روال مرسوم سلسله مراتب پلیسی پیش می‌برد. در واقع او در تقابل میان قانون و وجدان قرار می‌گیرد برای این که جان یک انسان را نجات دهد و اینجاست که تعلیق ماجرا شروع می‌شود.

محسن قصابیان، آیدا ماهیانی، مهران غفوریان، پیام احمدی‌نیا، مسعود کرامتی، رویا جاویدنیا، نسیم ادبی و سیاوش چراغی‌پور در این فیلم مقابل دوربین رفته‌اند و در این بین، ایفای نقش قصابیان در نقش اصلی فیلم متمایز از دیگران بوده هر چند که نباید از نقش‌آفرینی پیام احمدی‌نیا به عنوان یکی از نقش های فرعی به جهت مایه‌های طنز در بازی و گفتارش غافل شد.

از ویژگی‌های قابل قبول فیلم آن ‌است که در شیوه‌ی روایت کوشیده تا به جای آن‌که مسأله را مستقیم و شعاری مطرح سازد، اجازه داده تا مخاطب همراه با شخصیت اصلی شده و به تدریج پی به حقیقت ببرد. با این وجود باید بر این نکته تأکید کرد که فیلمنامه"غوطه ور" ظرفیت تولید یک فیلم سینمایی را ندارد، به این معنا که علیرغم ایده و سوژه جذاب، مواد لازم برای پرداخت سینمایی به قدر کفایت یک فیلم نیست، ضمن آن که لازم بود مشورت‌های بهتر و دقیق‌تری به کارگردان جوان و دغدغه‌مند فیلم صورت می‌گرفت.

به همین خاطر است که گاه فیلم در میانه از ریتم می‌اُفتد و این مساله برای اثری که می‌خواهد با مخاطب عام سینما ارتباط برقرار کند، چندان خوشایند نیست.

کارگردان در این فیلم کوشیده تا از چارچوب آثار پلیسی ـ معمایی فراتر رفته و در قالب درامی اجتماعی و البته با چاشنی معمایی، دغدغه اخلاق‌مداری خود را نشان دهد، اما ضعف نسبی در فیلمنامه و عدم انسجام مطلوب به خصوص در بحث شخصیت‌پردازی موجب شده تلاش های قابل تقدیر فیلمساز آن طور که باید و شاید به ثمر ننشیند.

نکته حائز اهمیت دیگر این که شخصیت "ماهک" که نماینده قطب منفی داستان است، به جهت ابهام در انگیزه، به یک تیپِ عصبی تبدیل می‌شود و ما در ادامه متوجه‌می شویم که او دچار انحراف اخلاقی و به تبع آن مشکلات و اختلالات روانی است. فیلمساز در این بخش کوشیده تا ریشه مشکل را به بی‌خیالی و بی‌قیدو بندی والدین او که به ترکیه کوچیده‌اند، نسبت دهد اما واضح است که نمی‌توان در تحلیل روانشناختی شخصیت ضدقهرمان فیلم تنها به یک بُعد بسنده کرد.

از جمله شاخصه‌های قابل قبول فیلم می‌توان به تصویربرداری هوشمند آن اشاره کرد به ویژه این که تأکید بر قاب‌های محدود و استفاده از رنگ‌های سرد نشان از آن دارد که فیلمساز خواسته تا انزوای درونی شخصیت ضدقهرمان و مشکلات جدی زندگی او را ترسیم کند و ای‌کاش ریتم بهتر فیلم باعث می‌شد تا این ریزه‌کاری ها و به‌خصوص تعلیق آن بهتر به چشم آمده و مورد توجه مخاطب اثر قرار گیرد.

همچنین استفاده به‌جا از موسیقی لطیف و مینی‌مال فیلم از دیگر نقاط مثبت"غوطه‌ور" است که تا حدی بار دراماتیک را به دوش می کند و در باب بازی گرفتن نیز کارگردان نشان داده که با وجود تجربه اول در تولید فیلم بلند سینمایی، واجد مهارت‌هایی است که نویدبخش آثار بهتری از او در آینده کاری‌اش است.

سید محمدمهدی موسوی