دوشنبه ۲۰ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۵:۱۰
روایت زندگی‌بخش حاج آقا فخر تهرانی؛ از پرواز اروپا تا پرواز به سوی لقای امام زمان (عج)

حوزه/ حجت‌ الاسلام والمسلمین سید علی حسینی به بیان داستان زندگی‌نامه مرحوم حاج آقا فخر تهرانی پرداخت و با اشاره به تغییر مسیر زندگی این عارف از یک دانشجوی بورسیه به یک عاشق ولایت، بر اهمیت توفیق دیدار امام زمان (عج) تأکید کرد.

حجت‌الاسلام والمسلمین سید علی حسینی، از مبلّغین شهرستان آمل، در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به زندگی پربرکت مرحوم حاج آقا فخر تهرانی (سید ذبیح الله قوامی) که از توفیق دیدار امام زمان (عج) برخوردار بود، اظهار داشت: خداوند لطف ویژه‌ای به این بزرگوار کرد و او را صاحب هوش و استعداد ویژه‌ای نمود. ایشان در جوانی با جدیت و تلاش بسیار درس می‌خواند و هدف اصلی‌اش گرفتن بورسیه و مهاجرت به کشورهای اروپایی برای ادامه تحصیل بود.

کارشناس دینی افزود: تلاش‌های فخر تهرانی سرانجام به ثمر نشست و برای بورسیه تحصیلی انتخاب شد، اما روز اعزام که فرا رسید، به دلایلی کاملاً نامعلوم دیر به فرودگاه رسید و از پرواز جا ماند. این اتفاق باعث شد غم و ناامیدی وجودش را فرا گیرد و احساس کند تمام تلاش‌هایش بی‌نتیجه مانده است.

وی یادآور گردید: در یکی از همان روزها، او با عارفی سوخته‌دل به نام «شیخ مرتضی زاهد» روبرو شد. آنچه در این دیدار میان آن‌ها رد و بدل شد، ناگفته ماند، اما همین ملاقات سرنوشت سید ذبیح الله را تغییر داد. گویی پس از آن برخورد، شخصیتی جدید متولد شد؛ نه تنها اخلاق، کردار و منش او، بلکه لباس و ظاهرش نیز دگرگون گشت.

حجت ‌الاسلام و المسلمین حسینی تصریح کرد: عشق به لقای الله و جذبه و ذوق اتصال به امام زمان (عج)، شور وصف‌ناپذیری را در وجود حاج آقا فخر ایجاد کرد. عطش رسیدن به حضرت مهدی (عج) روز به روز در او افزایش یافت تا جایی که ره صد ساله را یک شبه طی کرد و به دریای بی‌کران معرفت خدا متصل گردید.

مبلّغ شهرستان آمل با بیان خاطره‌ای از سال‌های آخر عمر آن عارف ربانی، خاطرنشان کرد: حاج آقا فخر عادت داشت در مجالس علما در کنار درب ورودی بنشیند. اما در یکی از روزهای سال‌های آخر عمر، در مجلسی که بزرگانی همچون علامه حسن‌زاده آملی (رضوان الله تعالی علیه) حضور داشتند، با لباسی نامرتب و عبایی خاکی که آثار کشیده شدن روی زمین در آن بود، وارد شد و برخلاف همیشه که با تواضع در کنار در می‌نشست، در گوشه‌ای از مجلس به حالتی مضطرب قرار گرفت. وقتی مجلس پایان یافت و حضار رفتند، از حال او پرسیدند. ایشان در پاسخ گفت: «یک عمر آرزوی دیدار حضرت مهدی (عج) را داشتم، حالا که نصیبم شد، از دوری و وصالش آرام و قرار ندارم.» امیدواریم خداوند توفیق دیدار ولی عصر (عج) را به همه ما عطا فرماید و چنین افرادی را که پیش از ما رفتند و محضر امام زمان را درک کردند، شفیق ما قرار دهد.

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha