حجت الاسلام و المسلمین سید محمد حسینی، از مبلّغین شهرستان آمل، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به ضرورت شناخت تفاوت های مکاتب فکری جهان با دیدگاه انقلاب اسلامی، اظهار داشت: برای درک تفاوتهای بنیادین میان لیبرالیسم، مارکسیسم و دیدگاه مترقّی انقلاب اسلامی، باید نگاهی به مبانی فکری هر یک در باب «خدا، انسان و جهان» و همچنین نحوه تعامل آنها با مفهوم حکومت و قدرت انداخت. این مقایسه نشان میدهد که انقلاب اسلامی راهکاری متفاوت و برتر برای اداره جامعه ارائه کرده است.
کارشناس دینی افزود: در بررسی مبانی شناختشناسی و منبع قدرت، می بینیم که لیبرالیسم بر مبنای «انسانمحوری» و سکولاریسم استوار است. در این دیدگاه، منبع قدرت و حاکمیت، «مردم» هستند و حاکمیت مشروعیت خود را مستقیماً از رأی مردم میگیرد و هیچ منبع قدرت بالاتر از اراده عمومی وجود ندارد. در مقابل، مارکسیسم بر مبنای ماتریالیسم تاریخی است و «اقتصاد» را پایه همه چیز میداند. اما دیدگاه مترقی انقلاب اسلامی بر مبنای «توحید» و «خدامحوری» است؛ جایی که حاکمیت مطلق فقط از آنِ خداست و منبع مشروعیت حکومت، هم «اراده مردم» و هم «ولایت الهی» است.
وی با اشاره به تفاوت در اهداف حکومتها تصریح کرد: هدف اصلی لیبرالیسم، تأمین «آزادیهای فردی» و حفظ مالکیت خصوصی است و حکومت را شبیه یک پلیس برای امنیت بازار میبیند. مارکسیسم نیز هدف نهایی را حذف طبقات و برابری مطلق اقتصادی میداند و انسان را صرفاً یک موجود اقتصادی میشناسد. اما در انقلاب اسلامی، هدف، رسیدن انسان به «کمال و سعادت اخروی و دنیوی» است. حکومت وظیفه دارد زمینه رشد معنوی و مادی را همزمان فراهم کند و هدف نهاییاش ایجاد جامعه توحیدی و آمادهسازی زمینه برای ظهور منجی عالم بشریت است.
حجت الاسلام و المسلمین سید محمد حسینی ابراز داشت: در بحث آزادی و حقوق بشر، لیبرالیسم آزادی مطلق فردی را ملاک میداند که گاهی با اخلاق در تضاد است. مارکسیسم نیز آزادی فردی را در برابر آزادی جمعی محو میکند. در حالی که در انقلاب اسلامی، آزادی در چارچوب «عبودیت خدا» معنا میشود؛ یعنی آزادی از بندگی غیر خدا. حقوق بشر در این دیدگاه بر پایه کرامت ذاتی انسان استوار است و آزادی فردی تا جایی است که به حقوق عمومی و ارزشهای الهی لطمه نزند.
وی در بخش دیگری از سخنان خود به ساختارهای اقتصادی اشاره کرد و گفت: لیبرالیسم به سرمایهداری و بازار آزاد با دخالت حداقلی دولت معتقد است. مارکسیسم نیز قائل به مالکیت دولتی و جمعی و حذف بخش خصوصی است. اما نظام اقتصادی انقلاب اسلامی مبتنی بر «عدالت اجتماعی» و اقتصاد اسلامی است؛ جایی که تأکید بر مالکیت خصوصی با محدودیتهای شرعی و همچنین اهمیت دادن به مالکیت عمومی برای رفع فقر و محرومیت وجود دارد. در این نگاه، اقتصاد در خدمت انسان است، نه انسان در خدمت اقتصاد.
مبلّغ شهرستان آمل خاطرنشان کرد: در نگاه به دین و اخلاق در سیاست، لیبرالیسم دین را از سیاست جدا میداند و مارکسیسم دین را «افیون ملتها» و مانع پیشرفت میداند. اما در انقلاب اسلامی، دین و سیاست عین هم هستند و قابل تفکیک نیستند. سیاست بدون اخلاق و معنویت منجر به فساد میشود و احکام الهی راهنمای عمل حاکمان است.
حجتالاسلام و المسلمین حسینی بیان داشت: در حالی که لیبرالیسم، «انسان» را خدا کرده و مارکسیسم «ماده» را معبود خود قرار داده است، دیدگاه مترقی انقلاب اسلامی با محور قرار دادن «خدا» و «کرامت انسان»، مدلی از حکومت را ارائه میدهد که در آن هم آزادی و هم عدالت، هم دنیا و هم آخرت، هم رأی مردم و هم ولایت الهی در کنار هم جمع شدهاند. این دیدگاه حکومت را نه ابزاری برای استثمار (مارکسیسم) و نه صرفاً پلیس برای تأمین امنیت بازار (لیبرالیسم)، بلکه وسیلهای برای «تزکیه نفس» و «عدالتخواهی» میداند.
نظر شما