حجتالاسلام والمسلمین احمدی اراکی پژوهشگر حوزه جهان اسلام و مبلّغ حوزه علمیه استان مرکزی در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در اراک بیان کرد: در دوران محاصره مسلمانان در شعب ابیطالب، امیرالمؤمنین (ع) بارها در بستر پیامبر اکرم (ص) می آرمید؛ زیرا خطر ترور ایشان بسیار جدی بود و رسول خدا (ص) به ناچار مدام از خیمه ای به خیمه دیگر نقل مکان میکرد و آرام و قرار نداشت. اما مشهورترین نمونه از فداکاری حضرت علی (ع) در این راه، واقعه لیلةالمبیت است؛ شبی که ایشان در بستر پیامبر (ص) خوابید و جان خود را فدای ایشان کرد.
وی افزود: امیرالمؤمنین (ع) در هر لحظه و همیشه وقف پیامبر اکرم (ص) بود و خداوند نیز اراده کرده بود که ایشان همواره در محضر ایشان باشد.
حجتالاسلام والمسلمین احمدی اراکی تصریح کرد: در همان جوانی، استعداد الهی و شخصیت بینظیر حضرت علی (ع) نمایان بود؛ چنانکه خود فرموده است: «من نور وحی را میدیدم و بوی نبوت را استشمام میکردم و حتی ناله شیطان را میشنیدم». پیامبر (ص) نیز به ایشان فرمود: «تو میبینی آنچه را من میبینم ». با وجود چنین جایگاه والایی، امیرالمؤمنین (ع) مانند یک سرباز ساده، خود را وقف پیامبر (ص) کرده بود.
پژوهشگر حوزه جهان اسلام اظهار داشت: پس از رحلت ابوطالب (ع) و پایان یافتن محاصره در شعب، خداوند به پیامبر (ص) دستور داد که از مکه به مدینه هجرت کند. این مأموریت بسیار دشوار بود؛ زیرا پیامبر (ص) باید پنهانی از شهر خارج میشد و لازم بود کسی پیدا شود که هم خوابگاه ایشان باشد، هم جان خود را سپر کند و هم امانت های مردم را به صاحبانشان بازگرداند. امیرالمؤمنین (ع) بیدرنگ این مسئولیت خطیر را پذیرفت و در شبی که مشرکان قصد جان پیامبر (ص) را داشتند، در بستر ایشان آرمید.
مبلّغ حوزه علمیه استان مرکزی گفت: پس از سیزده سال حضور پیامبر اکرم(ص) در مکه و تحمل شرایط سخت و خفقان، طبیعی بود که همه یاران مشتاق باشند با ایشان به مدینه همراه شوند و این طلیعه پیروزی را نظارهگر باشند؛ اما در آن وضعیت بحرانی، امیرالمؤمنین (ع) بدون هیچ تردیدی پذیرفت که جای پیامبر (ص) بخوابد و خود را فدای ایشان کند.
وی اذعان داشت: در روایات آمده است که کفار، امیرالمؤمنین (ع) را در بستر پیامبر (ص) از خواب بیدار کردند و حضرت در آن وضعیت پرتنش و نزدیک به مرگ، با آرامشی کمنظیر آرمیده بود.
حجتالاسلام والمسلمین احمدی اراکی اضافه کرد: این آرامش، از آثار نفس مطمئنه در وجود مردان خداست؛ زیرا برای علی (ع) فرقی نمیکرد که کشته شود یا زنده بماند، چرا که تمام امور عالم را به اراده الهی میدید.
وی تاکید کرد: خوابیدن حضرت علی (ع) در بستر پیامبر (ص) در لیلةالمبیت، زمینهساز هجرت رسول خدا (ص) به مدینه و پایهریزی حکومت اسلامی برای نخستین بار شد.
مبلّغ حوزه علمیه استان مرکزی گفت: از آنجا که پیامبر اکرم(ص) شخص امینی جز حضرت امیر (ع) نمیشناخت، به ایشان فرمود: «فاطمه ها (فاطمه زهرا (س) و دیگر بانوان) را نیز با خود به یثرب بیاور». حضرت علی (ع) که در آن زمان حدود ۲۳ سال داشت، پس از بازگرداندن امانتهای مردم که نزد رسول خدا (ص) بود، دختر ایشان حضرت فاطمه (س)، مادر بزرگوار خود و بعضی دیگر از بانوان بنیهاشم را با خود به مدینه برد.
حجتالاسلام والمسلمین احمدی اراکی خاطرنشان کرد: آیه لیلةالمبیت یا آیه شراء (سوره بقره، آیه ۲۰۷) دربارهی ایثار و فداکاری حضرت علی(ع) در لیلة المَبیت نازل شد که برای حفظ جان پیامبر اسلام(ص) در بستر او خوابید. این آیه کسانی را ستوده است که حاضرند جان خود را در ازای بهدستآوردن رضایت خداوند فدا کنند.
نظر شما