حجت الاسلام اکبر افرازیده کارشناس دینی در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به اهمیت توجه به مباحث مقامات الصالحین و ورود به عرصه مقام یقین، اظهار داشت: قبل از ورود به مقاماتی چون توکل، رضا و طمأنینه، باید به تبیین مقام یقین پرداخت، زیرا طبق روایات از اهل بیت (ع)، توکل از قوّت یقین و رضا ثمره یقین است و خداوند نیز روح و راحت را در یقین و رضا قرار داده است، از این رو سلوک اخلاقی نیازمند شناخت دقیق مراتب یقین می باشد، که مقدمه ای بر جهاد نفس محسوب میشود.
کارشناس دینی ابراز کرد: در اصطلاح، «یقین» به معنای اعتقاد جازم مطابق با نفس الامر است که در مقابل «شک» قرار دارد. این مقام دارای سه مرتبه است که در آیات قرآن نیز به آنها اشاره شده، «علم الیقین»، «عین الیقین» و «حق الیقین».
حجت الاسلام افرازیده یادآور شد: «علم الیقین» اعتقاد جازم مبتنی بر استدلال است. علم الیقین در مراتب مؤمنین و متقین نیز وجود دارد و حتی کافران نیز ممکن است دارای آن باشند، اما به دلیل عناد و خبث باطن، از آن بهره نمی برند. این مرتبه، علمی حصولی است که میتواند بر هر ذهنی عارض شود.
وی تصریح کرد: مرتبه دوم، «عین الیقین» است که مبتنی بر شهود و کشف قلبی می باشد و در پرتو مجاهده و تزکیه نفس حاصل می شود، در این مرتبه، سالک، حقایق اشیا را با چشم شهود می بیند و به مرتبه ای می رسد که گویی در آتش عشق یا قهر الهی فنا شده و وجودش ذوب در حق می گردد. این مقام با نوافل و ارتباط با عالم ملکوت تناسب دارد و انسان در اینجا به شهود بصیرتگونه از حقایق هستی دست می یابد.
کارشناس دینی خاطرنشان کرد: مرتبه سوم و نهایی، «حق الیقین» است که به اتحاد سالک با ذات حق (متیقّن) منتهی می شود. در این مقام که با فرائض و واجبات ارتباط کامل دارد، انسان از قیود و تعینات خود رها شده و به مقام فنا و قرب مطلق می رسد. این مرتبه، همان «غایت الخلاص» و رهایی از کمند حدود خویش است که در آن، سالک به مقام «فنای فیالله» نائل می آید و دیگر غیر حق را نمی بیند.
انتهای پیام. /
نظر شما