به گزارش خبرگزاری حوزه، در این یادداشت، تصویری تازه از ایرانِ پس از بحران را روایت میشود؛ جایی که صدای ساختن، جای آژیر خطر را گرفته و آرامش مردم، به مؤثرترین پاسخ در برابر جنگ روانی دشمن بدل شده است.
در روزهایی که دشمن با اتاق فکر رسانهای خود به دنبال نمایش آوارها و ناامید کردن مردم از آینده است، خیابانهای شهرهای ایران صحنهی دیگری را روایت میکند. صحنهای که در آن صدای بیل و کلنگ برای بازسازی، بلندتر از صدای آژیر خطر و تهدیدهای روانی است. این همان «قلعهی خالی» و «پاتک نرم» ملتی است که بنا به فرموده رهبر معظم انقلاب، تکلیف خود را در مواسات و همدلی یافته است؛ ملتی که آرامش در دل طوفان را نه یک شعار، که یک استراتژی شکست دشمن میداند.
در حالی که تحلیلگران نظامی همچنان روی توان دفاعی ایران متمرکز شدهاند، آنچه دشمن را در این چهل روز گذشته بهتزده کرده، نه پرتاب موشک، که سرعت و انگیزهی «بازسازی» است. همانطور که در روایت تاریخی اشاره شده، گاهی باز گذاشتن دروازههای قلعه و ساز زدن بر بلندای دیوار، ترسناکتر از لشکرکشی است. امروز مهندسان و کارگران ایرانی در حالی آوار را از سر خیابانها برمیدارند که گویی جنگی در کار نبوده است. این «بیخیالی شجاعانه» و تمرکز بر ساختن، همان قدرتی است که معادلات روانی دشمن را بر هم میزند.
به درستی بر «نظام برکت» و فرهنگ «انصار و مهاجر» دست باید گذاشت. دشمن گمان میکند با تخریب دیوارها و مراکز اقتصادی، اگر چرخ معیشت مردم خوابید. اما مواسات ملی که در قالب پویشهای مردمی و حذف واسطهها متجلی شده، نشان داد که اقتصاد ایران نه یک سیستم خشک و وابسته به دولت، که یک شبکهی اجتماعی زنده و مبتنی بر «اخوت» است. تشکیل بانک ابزار فامیلی، بازارچههای خانگی و صندوقهای شفاف محلی، پاسخ عملی به تحریم و ویرانی است. این یعنی ملت ایران فرمول «سود و زیان» لیبرال-سرمایهداری را به هم ریخته و بر اساس منافع جمعی و ایمانی عمل میکند.
نکتهی ظریفی در مورد «خاکریز فضای مجازی» باید گفت. امروز جنگ، جنگ روایتهاست. اگر مردم در کف میدان مشغول بازسازی فیزیکی هستند، اصحاب رسانه و فعالان مجازی وظیفه دارند «بازسازی روانی» و «روایت فتح» را بر عهده بگیرند. نمایش کلیپهای بازسازی سریع، صرفاً گزارش یک خبر عمرانی نیست؛ بلکه یک عملیات روانی علیه دشمنی است که مدعی فلج شدن زیرساختهای ایران است. باید همانقدر که مردم در آواربرداری مصمماند، ما نیز در آواربرداری از روی ذهنها و شایعات مصمم باشیم.
در این متن یک فراخوان عمومی به «حرکت» است. پیام روشن است: ترس و تسلیم جایی در قاموس ملت ایران ندارد. ما نه تنها خرابهها را میسازیم، بلکه از دل آن، «قدرت اجتماعی» جدیدی خلق میکنیم که برای دشمنان این آب و خاک از هر موشکی کابوسآورتر است. امروز هر ایرانی در هر جایگاهی که هست، یک رسانه و یک بازسازنده است. وقت آن است که دشمن بداند، آرامش ما در این برهه، کابوس ابدی اوست و صدای سازِ ما بر بلندای قلعه، موسیقی شکستِ هیمنهی پوشالی اوست.
حجت الاسلام محمد خانی
نظر شما