حجت الاسلام حسین اسدی مسئول اتحادیه انجمن اسلامی دانش آموزان آمل، در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری با اشاره به وجود اختلاف در منابع برای تاریخ ولادت امام رضا (ع)، اظهار داشت: بر اساس منابع، تاریخ ولادت پرسعادت امام علی بن موسی الرضا (ع) در ۱۱ ذیالحجه یا ذی القعده یا ربیعالاول سال ۱۴۸ یا ۱۵۳ ق بوده است و در آخرین روز ماه صفر یا ۱۷ یا ۲۱ رمضان یا ۱۸ جمادی الاول یا ۲۳ یا آخر ذی القعدهٔ سال ۲۰۲ یا ۲۰۳ یا ۲۰۶ ق به شهادت رسید. (امین، اعیانالشیعه، ۱۴۰۳ ق، ج ۲، ص ۱۲) به گزارش سید جعفر مرتضی عاملی، بیشتر عالمان و مورخان معتقدند امام رضا (ع) در سال ۱۴۸ ق در مدینه به دنیا آمدند و در سال ۲۰۳ ق به شهادت رسیدند. (عاملی، الحیاة السیاسیة للامام الرضا، ۱۴۰۳ ق، ص۱۳۹ - ۱۴۰)
وی بیان کرد: ابن قولویه در کتاب شریف «کامل الزیارات» در باب صد و دوم، باب «زیارة قبر أبی الحسن الرضا (ع)»، صلوات خاصّه امام رضا (ع) را اینچنین روایت آورده است: «حَدَّثَنِی حَکِیمُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ حَکِیمٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْخَطَّابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ بَکْرِ بْنِ صَالِحٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ هِشَامٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْهُ قَالَ: إِذَا أَتَیْتَ الرِّضَا عَلِیَّ بْنَ مُوسَی (ع) فَقُلِ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی عَلِیِّ بْنِ مُوسَی الرِّضَا الْمُرْتَضَی الْإِمَامِ التَّقِیِّ النَّقِیِّ وَ حُجَّتِکَ عَلَی مَنْ فَوْقَ الْأَرْضِ وَ مَنْ تَحْتَ الثَّرَی الصِّدِّیقِ الشَّهِیدِ صَلَاةً کَثِیرَةً نَامِیَةً زَاکِیَةً مُتَوَاصِلَةً مُتَوَاتِرَةً مُتَرَادِفَةً کَأَفْضَلِ مَا صَلَّیْتَ عَلَی أَحَدٍ مِنْ أَوْلِیَائِکَ؛ حکیم بن داود بن حکیم، از سلمة بن خطّاب، از عبد اللَّه بن احمد، از بکر بن صالح، از عمرو بن هاشم، از شخصی از اصحاب ما، وی گفت: هر گاه به زیارت علی بن موسی الرّضا (ع) رفتی بگو: خدایا درود و رحمت فرست بر علی بن موسی الرّضا که پسندیده و پیشوائی پرهیزکار و پاک بوده، حجّت تو است بر آنچه فوق و تحت زمین هستند، بسیار راستگو و شهید می باشد، درود و رحمت های بسیار و عظیم و پاکیزه و متصل و دنبال و ردیف هم همچون برترین رحمت هائی که بر یکی از اولیاء و دوستانت فرستادی.» (ابن قولویه، جعفر بن محمد، کامل الزیارات - نجف اشرف، چاپ: اول، ۱۳۵۶ش؛ ص ۳۰۹)
روایت اول از امام رضا (ع) :
حجت الاسلام اسدی تصریح کرد: امام رضا (ع) با اشاره به آیه چهل و ششم در سوره مبارکه هود، خطاب به حسن الوشاء فرمود: «یَا حَسَنُ کَیْفَ تَقْرَءُونَ هَذِهِ الْآیَةَ «قالَ یا نُوحُ إِنَّهُ لَیْسَ مِنْ أَهْلِکَ إِنَّهُ عَمَلٌ غَیْرُ صالِحٍ» فَقُلْتُ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَقْرَأُ إِنَّهُ عَمَلٌ غَیْرُ صالِحٍ وَ مِنْهُمْ مَنْ یَقْرَأُ «إِنَّهُ عَمِلَ غَیْرَ صَالِحٍ» فَمَنْ قَرَأَ أَنَّهُ عَمَلٌ غَیْرُ صالِحٍ فَقَدْ نَفَاهُ عَنْ أَبِیهِ فَقَالَ (ع) کَلَّا لَقَدْ کَانَ ابْنَهُ وَ لَکِنْ لَمَّا عَصَی اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ نَفَاهُ اللَّهُ عَنْ أَبِیهِ کَذَا مَنْ کَانَ مِنَّا لَمْ یُطِعِ اللَّهَ فَلَیْسَ مِنَّا وَ أَنْتَ إِذَا أَطَعْتَ اللَّهَ فَأَنْتَ مِنَّا أَهْلَ الْبَیْتِ» (معانی الأخبار: ۱۰۵ و ۱۰۶). حضرت فرمود: هر کس خودش را با ما بداند و خدا را اطاعت نکند، از ما نیست.
هر چند زبان الکنم گویا نیست *** در طاقت این قطره ی دل دریا نیست
سلطان سریر ارتضا فرمودند: *** هر کس که مطیع حق نشد از ما نیست
روایت دوم از امام رضا (ع) :
کارشناس دینی با اشاره به روایتی رضوی (ع) از بحرانی (ره) در کتاب شریف «البرهان فی تفسیر القرآن» گفت: امام رضا (ع) می فرماید: «منْ جَلَسَ مَجْلِساً یُحْیی فیهِ أمْرُنا لَمْ یَمُتْ قَلْبُهُ یَوْمَ تَمُوتُ الْقُلُوبُ؛ هر کس در مجلسی بنشیند که در آن یاد ما (اهل بیت) زنده می شود، قلبش در روزی که قلب ها می میرند، نمی میرد.» (البرهان فی تفسیر القرآن، ج ۳، ص: ۵۰۸)
انتهای پیام. /
نظر شما