خبرگزاری حوزه، جنگ تحمیلی رمضان تنها یک نبرد نظامی کلاسیک با موشک و پهپاد نبود؛ بلکه اوج تلاقی «جنگ سخت» با «جنگ روایتمحور» و «جنگ اطلاعاتی» بود. در چنین شرایطی، که حمله غافلگیرانه به مراکز غیرنظامی و نظامی و شهادت مقامات عالیرتبه، شوکهای عاطفی و اجتماعی شدیدی را در پی داشت، «جهاد تبیین» از یک شعار فرابخشی به یک ضرورت استراتژیک و امنیتی تبدیل شد. طلاب حوزههای علمیه به عنوان «خادمان دین» و «گفتمانسازان جامعه»، حلقه وصل میان «واقعیتهای میدانی» و «درک عمومی» هستند. عدم حضور موثر آنان در این عرصه، به معنای واگذاری میدان روایت به دشمن است.
۱. بحران رسانه ای و روایت و نیاز به بازدارندگی معنوی
در جنگهای امروزی، «تصویرسازی» از واقعیت، به اندازه خود واقعیت اهمیت دارد. دشمن در جنگ رمضان با استفاده از رسانههای اجتماعی و خبرگزاریهای خارجی، سعی کرد روایتی از «ضعف ایران»، «تفرقه داخلی» و «شکست مقاومت» بسازد.
نقش طلاب: طلاب میتوانند با تبیین «حکمتهای صبر و مقاومت»، «وحدت امت اسلامی» و «مقاومت در برابر ظلم»، از تبدیل «فرصت وحدت اجتماعی» به «انفعال اجتماعی» جلوگیری کنند. آنها نشان دهند که شهادت غیرنظامیان (مانند دانش آموزان مدرسه میناب) پرچمی برای بیداری جهان اسلام است.
۲. مدیریت هرجومرج اطلاعاتی و شایعهزدایی
با شروع حملات، فضای مجازی پر از شایعات، اخبار کذب و تحلیلهای گمراهکننده شد.
چالش: سرعت تولید محتوا در فضای مجازی بسیار بیشتر از سرعت پاسخگویی رسمی است.
راهکار طلاب: طلاب با شبکههای محلی و خانوادگی خود میتوانند به عنوان «گوشههای امن گفتگو»، شایعات را در همان مرحله اولیه خنثی کنند. آنها به زبان ساده و غیرکلیشهای، حقایق میدانی (مانند موفقیتهای پدافندی، هدف قرار دادن پایگاههای دشمن، و هزینههای سنگین برای آمریکا و اسرائیل) را تبیین کنند.
۳. تبیین حکمتهای تاریخی و آیندهنگری
جنگ رمضان با وجود خسارات سنگین، با پاسخهای قاطع ایران (بستن تنگه هرمز، حمله به پایگاههای آمریکا در منطقه) همراه بود. اما این اقدامات نیاز به تبیین دقیق برای جلوگیری از احساس «تنهایی» یا «انزوا» در جامعه دارد.
نقش طلاب: باید نشان داده شود که ایران «تنها» نیست، بلکه محور مقاومت (حزبالله، گروههای عراقی، یمنی و...) فعال هستند. همچنین هزینههای سنگین اقتصادی و نظامی برای آمریکا (۱۸ میلیارد دلار تا آن تاریخ) و کشورهای عربی (۱۲۰ میلیارد دلار) به عنوان نشانهای از «بازدارندگی موفق» ایران تبیین شود. این کار به جامعه انگیزه میدهد که هزینههای جنگ، بهای دفاع از حاکمیت است.
۴. مقابله با روایت «تسلیم یا مقاومت»
دشمن تلاش میکرد با تهدید به نابودی زیرساختها، جامعه را به سمت «تسلیمطلبی» سوق دهد.
نقش طلاب: با تکیه بر مبانی فقهی و اخلاقی (مانند وجوب دفاع از جان و مال)، باید نشان داد که «مقاومت» بر «تسلیم» ارجحیت دارد.
طلاب میتوانند با معرفی الگوهای مقاومت در تاریخ اسلام (مانند دفاع از مدینه یا کربلا)، به مردم بقبولانند که این جنگ، ادامه راه شهدای دفاع مقدس است و پیروزی نهایی از آنِ مستضعفان است.
۵. راهکارهای عملیاتی برای طلاب در جهاد تبیین
برای اینکه جهاد تبیین طلاب مؤثر باشد، باید از حالت «سخنرانیهای تکراری» خارج شود:
تولید محتوای بصری و کوتاه: استفاده از اینستاگرام، تلگرام و توییتر برای انتشار ویدیوهای کوتاه، اینفوگرافیک و تصاویر واقعی از خسارات دشمن و مقاومت ایران.
گفتوگوی چهرهبهچهره: استفاده از ظرفیت نمازجمعهها، مجالس عزاداری و جلسات خانوادگی برای شنیدن دغدغههای مردم و پاسخ به شبهات آنها به زبان ساده.
همکاری با نخبگان جوان: طلاب باید با جوانان متخصص در حوزه رسانه، فناوری و روابط بینالملل همکاری کنند تا محتوای تولیدی، جذاب، مستند و علمی باشد.
پاسخگویی به شبهات: طلاب باید با استناد به آیات و روایات، به شبهات پاسخ دهند.
جنگ رمضان، جنگی بود که در آن «روایت»، سرنوشتساز بود. اگر طلاب و روحانیون نتوانند «معنای مقاومت» را در ذهن جامعه جا بیندازند، حتی پیروزیهای نظامی نیز ممکن است از نظر روانی و اجتماعی بیمعنا جلوه کنند.
بنابراین، اهتمام طلاب به جهاد تبیین نه یک انتخاب، بلکه یک «الزام شرعی و ملی» است. آنها به عنوان «پاسداران ذهن و قلبهای جامعه»، از دستاوردهای دفاعی ایران محافظت کنند و مسیر مقاومت را برای نسلهای آینده هموار سازند. بدون حضور فعال، هوشمند و رسانهای طلاب، میدان نبرد روایتها به نفع دشمن خواهد بود.










نظر شما