خبرگزاری حوزه | یکی از شگفتی های اجتماعی جنگ تحمیلی سوم، حضور مستمر مردم در فعالیت حماسی، سیاسی،انقلابی و مذهبی مردم است.
لایه دیگر این شگفتی، غالبیت حضور زنان است که با انواع کنشگری، باعث رونق و استمرار و برقراری این جریان سیاسی اجتماعی شده اند.
لایه سوم را می توان حضور دختران و زنانی با ظواهر متفاوت از اکثریت زنان انقلابی دانست که گرچه کم حجاب محسوب می شوند اما قائلند به هیچ وجه از آرمانهای رهبر شهید کوتاه نخواهند آمد.
اما پس از گذشت بالای دوماه از این تجمعات، لایه دیگری (چهارم) نیز پیدا شده اند و آنان، گروهی از لایه سوم هستند که به دلایلی مانند همخوانی با جریان انقلابی که خودشان را از نظر سیاسی، با آنان یکسو می بینند، یا بخاطر افزایش ارادتی که نسبت به رهبر شهید یافته اند، یا به دلیل تأملاتی که حضور در این شبهای تجمع برای آنان حاصل شده، یا تجربه های معنوی خاصی چون توسلات یا خواب اولیای الهی و غیره و غیره، اقدام به تصمیم جدید و جدی تغییر نحوه پوشش نموده اند.
این گونه های تغییر در نحوه پوشش برای دختران و زنان جوان را می توان از نتایج همین چهره غالب زنانه تجمعات عرصه خیابان دانست که باید آن را قدر دانست.
در شرایطی که بی حجابی به عنوان مسأله ای سیاسی، دستاویز دشمنان قرار گرفته است و هرگونه طرح پیرامون آن با هزار تنش مواجه شده است، عاملیت زنانه زن مسلمان ایرانی انقلابی، سطح قابل توجهی از اثربخشی جدی را در این فضا رقم زده است.
بایسته است از ظرفیت چنین عاملیتی، برای حل مسائل حاد فرهنگی کشور غفلت نشود.
بررسی ابعاد مختلف چنین اثربخشی و لوازم توسعه و امتداد آن بعد از جنگ، می تواند مساله پژوهش های اندیشه ورزان و دانشجویان قرار گیرد.
نرجس رودگر، عضو هیأت علمی جامعه المصطفی العالمیه و عضو گروه مطالعات خانواده دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام
نظر شما