سه‌شنبه ۵ خرداد ۱۴۰۵ - ۰۱:۳۰
نبرد ترکیبی در لایه های جدید؛ چرا دشمن به دنبال هدف‌گیری «تاب‌آوری اجتماعی» است؟

حوزه/ آیا صلحِ ادعاییِ دشمن، واقعیتی در میدان است یا صرفاً پوششی برای مدیریتِ روند جنگ؟ واکاوی وقایع اخیر نشان می‌دهد که با عبور از تقابل‌های کلاسیک، وارد مرحله‌ای از نبرد شده‌ایم که پیروزی در آن، بیش از قدرت نظامی، نیازمندِ استحکامِ ذهنیِ یک ملت و انسجامِ تصمیم‌گیران است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری «حوزه» در قم، حجت الاسلام مهدی شبان نویسنده و کارشناس مذهبی، در نوشتاری با عنوان «ضرورت بازتعریف مفهوم جنگ» که در شماره ۲۰ نشریه عهد منتشر شده است، نوشت: ما در آستانه مرحله نوینی از جنگ هستیم؛ جنگی که هرگز پایان نیافته بود. آتش‌بس اخیر صلح پایدار نبود، بلکه وقفه‌ای تاکتیکی و بخشی از خود جنگ است. لذا احتمال دور تازه درگیری کاملاً محتمل است. نکته اساسی، بازنگری در مفهوم جنگ است: اگر تصور ما از جنگ فقط رویارویی نظامی باشد، دچار خطای محاسباتی شده‌ایم. بزرگ‌ترین اشتباه راهبردی این است که کسی گمان کند جنگ فقط به معنای شلیک نظامی است.

دشمن جعبه‌ابزاری گسترده شامل درگیری نظامی، محاصره دریایی، ترور، ضربه به زیرساخت‌ها، عملیات‌های سینمایی، عملیات در مرز و عمق، و ایجاد آشوب‌های مسلحانه دارد. او این گزینه‌ها را تلفیق می‌کند. ما نیز سبد گزینه‌های خود را داریم. در این فضا، آتش‌بس خرید زمان است، نه توقف جنگ؛ و مذاکره ابزاری برای مدیریت طرف مقابل در راستای اهداف جنگی است، نه نشانه صلح‌طلبی.

این جنگ ترکیبی جدید بر دو نقطه کانونی متمرکز است:

۱. تاب‌آوری مردم (بزرگ‌ترین سرمایه ایران)

۲. محاسبات مسئولان (که برخلاف توهم دشمن، اهل سازش نیستند)

دشمن دریافته که همراهی مردم، اساس شکست‌شان بوده. پس حتی اگر ضربه نظامی جدیدی وارد شود، هدف اصلی، هدف گرفتن تاب‌آوری اجتماعی و ایجاد تردید در تصمیم‌گیران مقاوم است.

گزینه‌های روی میز دشمن و پاسخ متقابل ما:

۱. گزینه نظامی: احتمال حمله بالا است، اما ضربه احتمالی، صرف‌نظر از ابعاد فیزیکی، با هدف اثرگذاری بر ذهن مردم و مسئولین طراحی خواهد شد. مهم‌ترین عامل جبران‌کننده، استحکام و انسجام مردم است. اگر اراده ملت بر مقاومت باشد، هر تیمی سر کار باشد راهی جز ایستادگی ندارد.

۲. حمله به زیرساخت‌ها: هدف دشمن کاهش تاب‌آوری و بی‌ثبات‌سازی داخلی است. پاسخ ما حملات متقابل به زیرساخت‌های منطقه (راهبرد زیرساخت‌زدایی) و در داخل، ایجاد همبستگی ملی، صرفه‌جویی و مواسات است.

۳. جنگ شناختی و تردید: محور اصلی این مرحله، جنگ ذهنی است؛ کاشت بذر تردید، یأس، ترس، زیر سؤال بردن فرماندهی و ترویج اتهام خیانت به مسئولین. این دقیقاً بازی در زمین دشمن است. امروز هیچ تصمیم کلانی بدون اشراف رهبری گرفته نمی‌شود و این اتهام‌زنی در جهت کاهش تاب‌آوری جامعه است.

جمع‌بندی و راه پیش رو

آنچه پیش رو داریم، نبرد ترکیبی تمام‌عیار است که بخش عظیمی از آن در ذهن‌ها و دل‌ها رقم می‌خورد. پیروزی در گرو استحکام ذهنی، انسجام و اعتماد به یکدیگر و مسئولین، گوش به فرمان رهبری، و مراقبت از تکرار ناخواسته صدای دشمن در داخل است. شکست‌های پیشین آمریکا مقدمه جسارت قدرت‌هایی چون چین شد، اما این بار با قوت در میدان و ذهن، صبح پیروزی طلوع خواهد کرد. این پیروزی به نام مردمی رقم می‌خورد که امروز نماد مقاومت‌اند.

انتهای پیام

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha