به گزارش خبرگزاری حوزه، مسعود آزادبخت در شعر «نهایت»، شهادت امیر شهید سپهبد سید عبدالرحیم موسوی را در قالب تصاویری حماسی و آیینی روایت کرده و از «خورشید پنهان»، «بیرق سرخ هدایت»، «وسعت بیمرز غیرت» و «صبح وحدت» سخن گفته است.
نام شعر: نهایت
در دلِ میدانِ آتش، با متانت رفته است
سویِ آن خورشیدِ پنهان، در نهایت رفته است
نظمِ عالم را به هم زد خیزِ طوفانیِ او
پیروِ نظمِ جدیدی با شهادت رفته است
ای که نامت حک شده بر دفترِ آیینِ صبح
نامِ او در کهکشانِ پر صلابت رفته است
پرچمِ سرخت گره خورده به تقدیرِ زمین
بیگمان با بیرقِ سرخِ هدایت رفته است
مرزِ بودن را به دستِ تیغِ دشمن خط زدند
روحِ او در وسعتِ بیمرزِ غیرت رفته است
گرچه آتش بر تنِ سنگر نشست، اما هنوز
نامِ او چون پرچمی، سمتِ اصالت رفته است
شانه بر مویِ حماسه میزند طوفانِ خشم
هرکجا آوازِ این قومِ شجاعت رفته است
کوه اگر سر خم کند پیشِ غرورِ همّتش
آسمان با خطِ سرخِ بینهایت رفته است
میرسد روزی که از عطرِ حضورِ نوبهار
کو به کو آیینهیِ صبحِ ولایت رفته است
رودِ سرخِ غیرتت تا بیکران ها می رود
جانِ ما با خونبهایِ صبحِ وحدت رفته است
مسعود آزادبخت
نظر شما