حجتالاسلام والمسلمین نوری، استاد سطح عالی حوزه علمیه تهران در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در تهران، با تبیین ابعاد تاریخی و اعتقادی مباهله، این واقعه را از مهمترین حوادث صدر اسلام و یکی از روشنترین اسناد حقانیت پیامبر اسلام(ص) و اهلبیت(ع) عنوان کرد.
حجتالاسلام والمسلمین نوری در تحلیل جریان مباهله، اظهار داشت: در سنت مناظرات دینی، هرگاه طرفین پس از بحث و استدلال به نتیجه نمیرسیدند، به مباهله روی میآوردند. مباهله به معنای دعا و تضرع در پیشگاه خداوند برای آشکار شدن حق و رسوا شدن باطل است؛ به این صورت که هر یک از دو طرف از خداوند میخواستند در صورت باطل بودن ادعایشان، عذاب الهی بر آنان نازل شود.
وی با بیان اینکه نمونههایی از این شیوه در تاریخ اسلام مشاهده میشود، افزود: در واقعه کربلا نیز پس از آنکه موعظهها و خطبههای یاران امام حسین(ع) بر سپاه دشمن اثر نکرد، مواردی از مباهله و درخواست داوری الهی میان حق و باطل نقل شده است.
این کارشناس دینی در ادامه با اشاره به واقعه مباهله، اظهار کرد: هیئتی از رهبران و عالمان مسیحی نجران با هدف گفتوگو و بررسی آموزههای اسلام به مدینه آمدند و با پیامبر اکرم(ص) به مناظره نشستند. محور اصلی این گفتوگوها، تبیین جایگاه حضرت عیسی(ع) و پاسخ به ادعای الوهیت ایشان از یک سو، و اثبات رسالت و خاتمیت پیامبر اسلام(ص) از سوی دیگر بود.
استدلال قرآنی در رد الوهیت حضرت عیسی(ع)
وی با اشاره به آیه ۵۹ سوره آلعمران، اظهار داشت: قرآن کریم در پاسخ به ادعای الوهیت حضرت عیسی(ع)، ایشان را به حضرت آدم(ع) تشبیه میکند و میفرماید: همانگونه که آدم(ع) بدون پدر و مادر به اراده الهی آفریده شد، حضرت عیسی(ع) نیز بدون پدر و به قدرت خداوند متولد شد. از این رو، نداشتن پدر نمیتواند دلیلی بر الوهیت باشد و قرآن با این استدلال، باور به خدابودن حضرت عیسی(ع) را مردود میشمارد.
کارشناس دینی ادامه داد: با وجود استدلالهای متعدد پیامبر اکرم(ص)، هیئت مسیحی نجران حقانیت سخنان ایشان را نپذیرفت. در این شرایط، آیه مباهله نازل شد و خداوند دستور داد که طرفین با حضور نزدیکترین افراد خود برای مباهله حاضر شوند.
دلالت «انفسنا» بر فضیلت امیرمؤمنان(ع)
وی با استناد به آیه ۶۱ سوره آلعمران، گفت: پیامبر اسلام(ص) در روز مباهله تنها چهار نفر را همراه خود آورد؛ امام حسن(ع) و امام حسین(ع) به عنوان «ابنائنا»، حضرت فاطمه زهرا(س) به عنوان مصداق «نسائنا» و امیرمؤمنان علی(ع) به عنوان مصداق «انفسنا».
حجتالاسلام والمسلمین نوری تأکید کرد: تعبیر «انفسنا» در آیه مباهله از مهمترین فضائل امیرمؤمنان علی(ع) به شمار میرود؛ زیرا خداوند حضرت علی(ع) را در این آیه به منزله جان پیامبر معرفی کرده است. همین مسئله در طول تاریخ مورد استناد دانشمندان مسلمان برای تبیین مقام والای آن حضرت قرار گرفته است.
وی افزود: هنگامی که اسقف اعظم نجران و همراهانش مشاهده کردند که پیامبر(ص) با عزیزترین افراد خانواده خود برای مباهله حاضر شده است، از انجام مباهله خودداری کردند. آنان دریافتند که اگر پیامبر در ادعای خود صادق نبود، هرگز نزدیکترین افرادش را در چنین صحنهای حاضر نمیکرد.
استاد حوزه علمیه تصریح کرد: بر اساس منابع تاریخی، نمایندگان مسیحیان نجران با مشاهده عزم راسخ پیامبر اکرم(ص) و حضور اهلبیت(ع) در مباهله، از این رویارویی معنوی عقبنشینی کرده و ضمن پذیرش شرایط صلح و پرداخت جزیه، از پذیرش اسلام خودداری کردند.
مباهله؛ گواه منزلت اهلبیت(ع)
وی در ادامه، واقعه مباهله را از برجستهترین مستندات قرآنی در تبیین جایگاه اهلبیت(ع) برشمرد و گفت: این رخداد تاریخی، افزون بر اثبات حقانیت پیامبر اکرم(ص)، فضایل و منزلت بیبدیل امیرمؤمنان علی(ع)، حضرت فاطمه زهرا(س)، امام حسن(ع) و امام حسین(ع) را نیز به روشنی نمایان ساخت.
حجتالاسلام والمسلمین نوری در پایان با اشاره به نزدیکی زمانی واقعه غدیر و مباهله اظهار داشت: غدیر خم و مباهله از مهمترین حوادث سال دهم هجری هستند که هر یک به گونهای جایگاه امیرمؤمنان(ع) و اهلبیت پیامبر(ص) را در هدایت امت اسلامی تبیین میکنند.
انتهای پیام/
نظر شما