به گزارش خبرنگار خبرگزاری حوزه از هرمزگان، خانم فریبا علاسوند، عضو هیئت علمی پژوهشکده زن و خانواده، در نشست تخصصی دیالکتیک حیات و مَمات در قُقنوس «میناب» که توسط معاونت پژوهشی حوزه علمیه خواهران با همکاری مراکز علمی و دانشگاهی، در مجتمع آموزش عالی میناب برگزار شد، در ارائهای برخط، با اشاره به موضوع «مادرانگی حماسی» بیان کرد: جایگاه مادران مینابی به اندازهای عظیم و اثرگذار است که میتوان بر پایه آن مجموعهای از فعالیتهای علمی، فرهنگی و پژوهشی طراحی و اجرا کرد.
وی افزود: موضوع «زن به مثابه قربانی» یکی از مهمترین مباحث حقوق بشری در جهان امروز و دارای پیشینهای طولانی در تاریخ بشر و بهویژه تاریخ اسلام است؛ زیرا زنان و کودکان طرف جنگ نیستند و هنگامی که قربانی میشوند، این رخداد به عنوان لکهای ننگین در تاریخ بشریت ثبت میشود.
مادرانی که خود نیز قربانی جنگ هستند
عضو پژوهشکده زن و خانواده حوزه علمیه خواهران، با اشاره به ابعاد کمتر دیدهشده این مسئله گفت: در کنار دختران، پسران، معلمان و دیگر شهدای حادثه میناب، باید به مادرانی توجه کرد که فرزندان خود را از دست دادهاند؛ مادرانی که بار سنگین این مصیبت، بهویژه در فقدان کودکان، آنان را نیز در شمار قربانیان این حوادث قرار میدهد.
علاسوند یلدآور شد: اگرچه درباره «زن به مثابه قربانی» میتوان بسیار سخن گفت، اما در حادثه میناب، ضروری است دانشگاهیان و حوزویان معانی عمیق این رخداد را استخراج کرده و آن را به مجموعهای از آثار علمی و فرهنگی تبدیل کنند.
وی با بیان اینکه فرهنگ شهادت، نظام معنایی متفاوتی را پیش روی خانوادههای شهدا قرار میدهد، اظهار کرد: در نگاه طبیعی، از دست دادن فرزند با اندوه، افسردگی، اضطراب و رنجهای سنگین همراه است، اما باور اسلامی به شهادت، این تجربه را در افقی متفاوت معنا میکند.
عضو پژوهشکده زن و خانواده حوزه علمیه خواهران تصریح کرد: قرآن کریم شهادت را به معنای حیات جاودانه معرفی میکند و مادر مسلمان باور دارد که فرزند شهید خود را از دست نداده، بلکه او را با حیاتی متعالی باز یافته است.
وی ادامه داد: قرآن همچنین رابطه شهید با بازماندگان را رابطهای سرشار از بشارت و امید معرفی میکند؛ شهید ناظر بر زندگی بازماندگان است و از استقامت و وفاداری آنان خشنود میشود.
علاسوند این تحول را «دگردیسی معنوی» مادران شهدا توصیف کرد و گفت: مادر شهید دیگر تنها مادر یک فرزند نیست، بلکه به مادر یک ملت، یک عقیده، یک رسالت و یک آرمان تبدیل میشود.
وی تصریح کرد: بسیاری از مادران شهدای دفاع مقدس پس از شهادت فرزندانشان وارد عرصههای اجتماعی، فرهنگی و تربیتی شدند؛ عرصههایی که پیش از آن هرگز در آن حضور نداشتند و این تغییر، جلوهای از تکریم خون شهید است.
ماکان فرزند ایران است
عضو پژوهشکده زن و خانواده حوزه علمیه خواهران با اشاره به سخن یکی از مادران شهدای میناب که گفته بود «ماکان فرزند ایران است، نه فقط فرزند من»، اظهار کرد: این جمله حامل معانی عمیقی است و نشان میدهد این مادر به واسطه محبت، همدلی و همراهی مردم، فرزند خود را متعلق به تمام ایران میداند.
وی افزود: در این نگاه، شهید دیگر تنها صاحب یک شناسنامه خانوادگی نیست، بلکه به قهرمان یک ملت، یک تاریخ، یک تمدن و یک فرهنگ تبدیل میشود.
علاسوند با اشاره به روایت یکی از مادران شهدا که هنگام جستوجوی پیکر فرزندش، دستهای از موها را بوییده و گفته بود «اینها بوی بهشت میدهند، اما موی فرزند من نیست»، این صحنه را دارای ظرفیت عظیم ادبی و هنری دانست.
عضو پژوهشکده زن و خانواده حوزه علمیه خواهران در ادامه بیان کرد: این نوع نگاه، محصول تربیت دینی، فرهنگ عاشورا و انس با روایتهای اهلبیت(علیهمالسلام) است و نشان میدهد فرهنگ شیعی چگونه در سختترین لحظات نیز به انسان آرامش و معنا میبخشد.
وی به روایت دیگری از همان مادر اشاره کرد که پس از یافتن دست فرزندش گفته بود: «وقت قصه ما به سر رسید.» و تأکید کرد: رضایت یک مادر به یافتن تنها بخشی از پیکر فرزندش و رسیدن به آرامش، ظرفیتی بینظیر برای خلق آثار هنری، ادبی و پژوهشی دارد و میتواند سالها موضوع تحقیق و تولید آثار ماندگار قرار گیرد.
عضو پژوهشکده زن و خانواده حوزه علمیه خواهران با تأکید بر ضرورت تبیین صحیح فرهنگ شهادت ابراز کرد: این روایتها میتواند تصویری اصیل از فرهنگ ایثار و شهادت ارائه کند و اجازه ندهد دشمنان، بهویژه رژیم صهیونیستی، مفهوم مقدس شهادت را با بازنماییهای تحریفشده و خبیثانه مصادره و تخریب کنند.
علاسوند خاطرنشان کرد: هر یک از روایتهای مادران مینابی ظرفیت تبدیل شدن به یک جریان بزرگ تاریخی، ادبی و فرهنگی را دارد و باید این سرمایههای معنوی برای نسلهای آینده ثبت و ماندگار شوند.
نظر شما