به گزارش خبرگزاری حوزه، آیتالله حائری شیرازی(ره) در یکی از مباحث اخلاقی با اشاره به روایتی از امام صادق(ع)، بر اهمیت کمک به مؤمنان و گرهگشایی از مشکلات آنان تأکید کرده و آن را مسیری برای خروج انسان از ظلمات به سوی نور دانستند.
الف) قاعده کلی: ولایت الهی، مسیر ظلمات به نور
هر امری که به دستور خداوند متعال بازگردد، تحت ولایت الله قرار دارد و طبیعت آن این است که انسان را از ظلمات به سوی نور میبرد. هر کاری که از شرع رسیده است، خروج از ظلمات و آمدن به سوی نور است.
ب) روایت شریف از امام صادق علیهالسلام:
راوی میگوید در سفر حج، خدمت امام صادق علیهالسلام بودم. یکی از دوستانم در مسجدالحرام از دور به من اشاره میکرد که نزدش بروم. من هم در محضر امام بودم و هم در وسط طواف، لذا به او التفات نکردم.
حضرت فرمودند: «به شما اشاره میکند.»
گفتم: بله، به من اشاره میکند.
فرمودند: «پس چرا نمیروی؟»
گفتم: طواف میکنم.
حضرت فرمودند: «در همین جای طواف علامت بگذار، برو کار او را انجام بده، برگرد و بقیه طوافت را تمام کن.»
سپس حضرت آنقدر ثوابهای این قطع طواف برای رفع حاجت مؤمن را برشمردند که راوی متوجه عظمت این کار شد.
د) مصداق عینی و هشدار:
برای مثال:
اگر کودکی بیمار باشد و کسی برای رساندن او به بیمارستان از شما یاری بخواهد، اهمال در این امر جایز نیست.
در چنین شرایطی، گذشتن از عبادت مستحبی برای نجات جان یک انسان یا رفع گرفتاری جدی مؤمن، دارای اجر و قربی عظیم است.
هـ) مصداق روشن: تفاوت «وقت گذاشتن» و «رو دادن»
نکته بسیار مهم:
-
بعضیها رو میدهند به اهل حاجت؛ یعنی طرف وقتی حاجت دارد، به خود جرئت میدهند که برای رفع نیاز، به ایشان متوسل شوند.
-
بعضیها رو نمیدهند به اهل حاجت؛ یعنی چنان سدّی میان خود و حاجتمندان ایجاد میکنند که هیچکس قدرت و جسارتِ درخواستِ یاری از آنها را در خود نمیبیند.
برای دانلود فایل صوتی اینجا را کلیک کنید
نظر شما