به گزارش خبرگزاری حوزه، همزمان با فرارسیدن ماه محرمالحرام، این خبرگزاری با انتشار پرونده ویژه «زیارت عاشورا» و با حضور حجتالاسلام والمسلمین جواد محدثی، گامی در شرح زیارت عاشورا برمیدارد تا دریچهای نو به سوی معارف اهلبیت (ع) گشوده شود؛ این پرونده ویژه به حضور مخاطبان ارجمند و عزاداران وفادار سیدالشهدا (ع) تقدیم میگردد.
بِسمِ اللهِ الرَّحمنِ الرَّحیم وَ بِهِ نَستَعین، صَلَّی اللهُ عَلَیکَ یا اَباعَبدِالله؛
با عرض تحیت، درود و تسلیت به شما بزرگواران در این ایام حزن اهلبیت و آل محمد (علیهمالسلام)، به بخش پایانیِ شرح زیارت عاشورا میرسیم. در این فراز، ما بر اباعبدالله الحسین (علیهالسلام) و شهدایی که در جوار ایشان آرمیدهاند، سلام میدهیم:
«وَ عَلی الاَرواحِ الَّتی حَلَّت بِفِنائِک».
سلامی که ابدی است؛ تا زمانی که هستم، تا وقتی که شب و روز در کارند و تا زمانی که آسمان و زمین برپاست.
در ادامه، این درخواست را از خدای متعال داریم که:
«وَ لا جَعَلَهُ اللهُ آخِرَ العَهدِ مِنّی لِزیارَتِکُم»
یعنی این آخرین زیارت ما نباشد و بارها و سالها مکرر، توفیقِ خواندن زیارت عاشورا (چه در روز عاشورا و چه در سایر ایام) و همچنین زیارتِ مرقد مطهر اباعبدالله (علیهالسلام) از نزدیک و حضور در ایام اربعین، از ما سلب نشود.
گاهی وقتی کسی را پس از مدتی میبینیم، میگوییم که خیلی وقت است ندیدیمتان و «بعیدُ العَهد» شدهایم.
عبارت «بعیدُ العهد» شدن، کنایه از گذشتِ زمانِ بسیار و دیداری تازه نداشتن است. وقتی در زیارت میگوییم
«وَ لا جَعَلَهُ اللهُ آخِرَ العَهدِ مِنّی لِزیارَتِکُم»، از خداوند میخواهیم که این زیارتِ دور یا نزدیک، آخرینِ آن نباشد و توفیقِ دیدارِ ایشان همچنان برای ما مستدام بماند.
سپس بر امام حسین (علیهالسلام)، حضرت علیاکبر (علیهالسلام)، فرزندان و اصحابِ امام درود میفرستیم و پس از آن، بر کسانی که در این پرونده سیاه نقش داشته و دستشان به این ظلم آلوده بود، لعن میفرستیم؛ از ظالمِ نخستین، دوم، سوم، چهارم و پنجم گرفته تا تمامِ کسانی که در این مسیر نقش داشتند، فرماندهی کردند یا عنصری اثرگذار بودند؛ از عبیدالله بن زیاد، ابنمرجانه، عمر سعد و شمر گرفته تا آل ابیسفیان، آل زیاد و آل مروان؛ این لعن و برائت تا روز قیامت جاری است.
در بخش پایانی، فراز «اللَّهُمَّ لَکَ الحَمدُ حَمدَ الشَّاکِرین» را داریم که معمولاً در حالت سجده ادا میشود. ما خداوند را سپاس میگوییم که دلهایمان در سوگ و مصیبت اهلبیت (علیهمالسلام) محزون است؛ این جای شکر دارد. در حالی که برخی در چنین ایامی غافلانه به شادی میپردازند، خوشا به حال کسانی که دلمحزوناند و شکرگزارِ این توفیقاند که خداوند شناختِ آلِ محمد (ص) را به آنان عطا کرده تا در شادیشان شاد و در غمشان اندوهگین باشند. چنانکه شاعر میگوید:
«الهی سینهای ده آتشافروز / در آن سینه دلی، آن دل همه سوز
هر آن دل را که سوزی نیست، دل نیست / دلِ بیسوز، غیر از آب و گِل نیست»
در انتها، درخواستِ شفاعتِ امام حسین (علیهالسلام) را داریم:
«وَ ثَبِّت لی قَدَمَ صِدقٍ عِندَکَ مَعَ الحُسَینِ وَ اَصحابِ الحُسَینِ... وَ ارزُقنی شَفاعَةَ الحُسَینِ یَومَ الوُرودِ».
«یومُ الوُرود» یعنی روز قیامت؛ روزی که نامهای گوناگونی دارد؛ گاهی «یومُ الخروج» نامیده میشود چون همه از قبرها خارج شده و به صحرای محشر میآیند، گاهی «یومُ الحساب»، «یومُ العذاب»، «یومُ الجمع» یا «یومُ الحشر». «یومُ الوُرود» نیز به این دلیل است که همگان بر محضر خداوند، اولیای الهی، صراط و میزان وارد میشوند. ما در آن روز آرزومندِ شفاعتِ امام حسین (علیهالسلام) هستیم؛ البته شفاعت نیز لیاقت میخواهد و اینگونه نیست که هر کسی از آن برخوردار شود. در روایات آمده است:
«شما خود را از حقالناس، بدی و ظلم پاک نگه دارید و به محشر برسانید، ما در آنجا شما را شفاعت میکنیم.»
اما کسانی که در حق مردم ظلم کردهاند، حقالناس بر گردن دارند و آبروی دیگران را بردهاند، معلوم نیست مشمول شفاعت شوند؛ چراکه اهلبیت (علیهمالسلام) از کسانی شفاعت میکنند که لیاقت آن را داشته باشند. برای مثال، دانشآموزی که در برخی دروس نمره کم گرفته و تجدید شده، فرصتی مییابد تا در شهریور دوباره امتحان دهد؛ اما دانشآموزی که در همه دروس نمره صفر گرفته، دیگر زمینهای برای جبران باقی نگذاشته است.
بنابراین، شفاعت مقام و حقِ اهلبیت است و ما از خدا میخواهیم که این شفاعت روزیِ ما شود. همچنین در فراز «وَ ثَبِّت لی قَدَمَ صِدقٍ عِندَکَ مَعَ الحُسَینِ وَ اَصحابِ الحُسَینِ» از خداوند میخواهیم که ما را در این مسیر، همراهِ امام حسین (علیهالسلام) و اصحاب ایشان که جانشان را در راه دین خدا فدا کردند، ثابتقدم بدارد.
در لحظات پایانی، برای جمعبندی، مروری بر خواستههایمان در زیارت عاشورا دارم. ما در این زیارت، یازده خواسته از خدای متعال طلب کردیم که به اختصار عبارتاند از:
۱. درخواست توفیق برای خونخواهی: «وَ اَن یَرزُقَنی طَلَبَ ثارِکُم»؛ که توفیقِ قرار گرفتن در زمره خونخواهان اباعبدالله (علیهالسلام) مقامی بس والاست.
۲. درخواست آبرومندی:«اَللّهُمَّ اجْعَلْنی عِنْدَکَ وَجیهاً بِالْحُسَیْنِ»؛ طلبِ آبرومندی نزد پروردگار به برکت امام حسین (علیهالسلام).
۳. درخواست معیت و همراهی: «اَنْ یَجْعَلَنی مَعَکُمْ فِی الدُّنْیا وَالْآخِرَةِ»؛ همراهی با اهلبیت (علیهمالسلام) در دنیا و آخرت.
۴. درخواست ثبات قدم: «وَ اَنْ یُثَبِّتَ لی عِنْدَکُمْ قَدَمَ صِدْقٍ»؛ که هم در آغاز و هم در پایان زیارت، بر آن تأکید شده است.
۵. درخواست رسیدن به مقام محمود: «اَنْ یُبَلِّغَنِی الْمَقامَ الْمَحْمُودَ لَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ»؛ طلبِ رسیدن به جایگاهِ پسندیده نزد خداوند به واسطه اهلبیت.»
۶. درخواست اجر عظیم بر این مصیبت: «اَن یُعطِیَنی بِمُصابِکُم اَفضَلَ ما یُعطِی مُصاباً بِمُصیبَتِهِ»؛ طلب پاداشی بزرگ در برابرِ این اندوهِ سترگ.
۷. درخواست بهرهمندی از صلوات، رحمت و مغفرت الهی: «اَللّهُمَّ اجْعَلْنی فی مَقامی هذا مِمَّن تَنالُهُ مِنکَ صَلَواتٌ وَ رَحمَةٌ وَ مَغفِرَةٌ».
۸. درخواست حیات و مماتِ حسینی: «اَللّهُمَّ اجعَل مَحیایَ مَحیا مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ مَماتی مَماتَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ»؛ که سبکِ زندگی و مرگِ ما، هممسیر با آل پیامبر باشد.
۹. درخواست عذاب مضاعف برای ظالمان: لعنِ آلزیاد، آلمروان و تمامیِ قاتلانِ اباعبدالله (علیهالسلام) و شهدای کربلا و طلبِ عذابِ شدید برای آنان.
۱۰. درخواست توفیق زیارتِ مکرر: «وَ لا جَعَلَهُ اللهُ آخِرَ العَهدِ مِنّی لِزیارَتِکُم»؛ که این زیارت، آخرینِ آن نباشد.
۱۱. درخواستِ شفاعت: طلبِ برخورداری از شفاعتِ امام حسین (علیهالسلام) در روزِ ورود (قیامت).
امیدواریم مضامینِ بلندِ زیارتِ عاشورا در زندگیِ فردی و اجتماعیِ ما اثرگذار باشد؛ حسینی زندگی کنیم، اهلبیتی بمیریم و پیوندِ ما با خاندانِ پیامبر (ص) در دنیا و آخرت هرگز قطع نشود.
با آرزوی تعجیل در ظهورِ امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) و نثارِ رحمت و رضوانِ الهی بر امام راحل، پیشوایِ شهیدان و تمامیِ شهدای اسلام، انقلاب و دفاع مقدس.والسلام علیکم و رحمةالله و برکاته.
نظر شما