به گزارش خبرگزاری حوزه، رهبر شهیدمان آیتالله العظمی امام سیدعلی خامنهای در یکی از سخنرانی هایی خویش درباره اهمیت جهاد فرهنگی و سیاسی حضرت زین العابدین(ع) بیان روشنگرانه ای دارند و می فرمایند: "امامسجاد(ع) ۳۵ سال تقریباً حائز منصب امامت بودند و در این ۳۵ سال از اوّل تا به آخر یکسره مبارزه کردند... در این ۳۵ سال سه رشته کار را امام سجاد(ع) تعقیب کردند که این سه تا محور اصلی است اگر کسی میخواهد در این زمینه بحث کند و مطالعه کند، دنبال این سه محور باید حرکت کند. "
بعد ایشان به سه محور مهم "تبیین مسئله امامت در دوران اختناق اُموی"، "تقویت فکری و عقیدتی مردم از طریق دعا" و همچنین "کار مبارزاتی و تشکیلاتی و انسجام بخشی به شیعیان" به عنوان سه محور اصلی حرکت تأثیرگذار سیدالساجدین(ع) در یکی از خفقانآورترین دوران تاریخ اسلام اشاره نموده و به تحلیل هر یک پرداختند.
تغییر در شیوه مبارزه با ظلمِ طاغوت
آنچه مسلم است این که بعد از واقعه عاشورا، میدان مبارزه علیه ظلم و ستم و طاغوت تغییر محسوسی یافت چه آن که به اقتضائات زمانه، دیگر شمشیر تعیینکننده نبود، بلکه روایت و به تعبیر درست تر تبیین مسایل، تعیینکننده به شمار می رفت، چرا که دیگر سپاه دشمن تنها در برابر خیمهها صف نکشیده بود، بلکه در برابر حافظه تاریخ ایستاده بود و از همین رو نهضت فرهنگی، اخلاقی و سیاسی امام سجاد(ع) در برابر یزیدیان زمانه و طاغوت آن دوران، معنا و مفهوم خاصی پیدا کرد.
شیوههای متنوع زینالعابدین(ع) برای هدایت قلوب
حجت الاسلام و المسلمین حسین بنیادی، استاد سطوح عالی حوزه علمیه قم با اشاره به این که دعا و مناجات، سلاح امام زین العابدین(ع) در عرصه جهاد تبیین و در مسیر هدایت امت به سمت حقیقت و نور بوده است، ابراز داشت: حضرت سجاد(ع) در طول تاریخ شیعه و اسلام به واسطه ادعیه و همچنین صحیفه سجادیه شناخته می شود چرا که ایشان از طریق دعا با مردم ارتباط داشته و به تربیت قلب ها و نفوس میپرداختند.
وی افزود: سیدالساجدین(ع) به منظور رشد و تربیت انسانها از شیوه های گوناگنو بهره می بردند، گاهی ارشاد، گاهی به صورت عمومی و حتی خصوصی. به عنوان نمونه حضرت غلامی را با پول می خرند، یک ماه رمضان این غلام را نگه می داشتند و سپس در راه خدا آزاد می کردند تا همین فرد به نوعی به مبلغ دین و مکتب در سطح جامعه تبدیل شود. همچنین در تاریخ داریم که گاهی حضرت به صورت زبانی دعاها را بیان می فرمودند و از این طریق زمنیه تربیتی مردم را مهیا می ساختند که خود این مسأله ضمن تربیت، موجب صفا و صمیمیت و نورانیت در قلب انسان ها میشد.
وی همچنین گفت: طبعاً آن فردی با خدا ارتباط بهتری دارد با مردم هم ارتباط حسنه ای دارد، کما این که اساساً شاخصه و ویژگی مهم دعا همین است که آدمی را به آرامش روحی و روانی می رساند و نورانیت را در قلب ایجاد و گناه و لغزش را از بین می برد. از سوی دیگر باید توجه داشت که بخشی از ادعیه حضرت به موضوع ختم قرآن اشاره دارد و این دعاها بسیار با ارزش و پرمحتوا هستند، به این جهت که ویژگی هایی که در این دعا قرار دارد روح انسان را با خدای متعال پیوند میزند و مسیر تعالی و رشد را به رویش میگشاید.
نشر معارف ناب دینی از رهگذر دعا و مناجات
استاد حوزه علمیه قم خاطرنشان کرد: در واقع حضرت به واسطه دعا و مناجات در آن زمانه بسیار پراختناق، به نشر معارف دینی میپرداخت و مردم را با فطرت، توحید، نبوت و امامت و مبارزه با ظلم وستم آشنا میساخت. امام سجاد(ع) از طریق دعا فرهنگ ناب عاشورا و نهضت حسینی را تداوم بخشید و به این واسطه زمینه ای مهیا ساخت که به تدریج جامعه با عمق ظلمت دستگاه خبیث بنی امیه آشنا گردد.
جهاد فرهنگی و اعتقادی امام سجاد(ع)
حجت الاسلام حبیب بابایی، محقق و نویسنده حوزوی نیز با اشاره به این که حق طلبی و امر به معروف و نهی از منکر در زمانه امام سجاد(ع) به شیوه ای سخت و پیچیده صورت می گرفت، ابراز داشت: حضرت سیدالساجدین(ع) در آن مقطع خاص زمانی به منظور مقابله با دشمن، نبرد اعتقادی و جهاد فرهنگی که بهترین راهکار است را در دستور کار دارد، آن هم در مقابل دشمنی که از به لحاظ ظاهری برتری داشت اما استمرار جهاد فرهنگی و علمی و عقیدتی حضرت چنان بود که به تدریج اثراتش را بر جامعه اسلامی گذاشت.
وی افزود: این امام همام در مقابل استکبار و استعمار فرهنگی بنی امیه از سلاح مؤثر و کاربردی دعا به زیبایی استفاده کرده و تلاش ایشان به این واسطه در مسیر جهاد تبیین باعث تقویت بنیه اعتقادی و معنوی جامعه شد و لذا باید توجه داشت که ادعیه صادره از ناحیه حضرت در شرایط عادی و بحران، ذخیره استراتژیک به لحاظ انگیزشی و امید به آینده بوده و در مقابل در دل دشمن هم رعب میافکند.
محقق و نویسنده حوزوی همچنین تأکید کرد: قیام معرفتی و عرفانی امام سجاد(ع) در مقابله با هجوم فکری و عقیدتی بعد از واقعه عاشورا، نهضت و قیام ارزشمندی بود که خروجی آن را در حوزه علمیه مبارک دوران امام باقر(ع) و امام صادق(ع) مشاهده می کنیم که تحلیل و تبیین هر یک از آن مجال فراخی می طلبد.
انتهای پیام
نظر شما