حجتالاسلام مجتبی تقیزاده کارشناس دینی در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به اهمیت تولید، در دیدگاه رهبر شهید انقلاب (ره) و توقف بسیاری از رشتههای دانشگاهی در سطح ترجمه علوم دیگران، اظهار داشت: تولید علم، جسارت در آزمایش مسیرهای نرفته است.
وی خاطرنشان کرد: خودباختگی در دوران معاصر موجب آن شد تا طب قدیم، معماری اصیل و فرهنگ بومی ما در معرض فراموشی سپرده شود، امروز دانشگاهها و مراکز آموزشی باید به جای تکرار و کپیبرداری از مدلهای غربی، به سراغ ظرفیتهای خود بروند.
کارشناس دینی یادآور شد: تولید علم، شکستن ریلهای ذهنی است؛ همانطور که در فضای طلبگی، خروج از مسیرهای کلیشهای و رفتن به سوی مخاطبان در محیطهای غیرسنتی، افقهای جدیدی از تبلیغ را میگشاید، نباید منتظر دعوت مردم باشیم، بلکه باید با نوآوری در روشها، خودمان به سراغ نسل جوان و کودکان برویم.
حجتالاسلام تقیزاده، با نقد رویکردهای سنتی در تبلیغ مذهبی، خاطرنشان کرد: تبلیغ و آموزش زمان ندارد و نباید آن را تنها به ایام محرم و صفر یا روزهای خاص محدود کرد، حتی در مورد تعطیلی روز جمعه نیز باید به آموزههای قرآن رجوع کرد؛ قرآن کریم دستور میدهد در هنگام اذان نماز جمعه، تجارت را رها کنیم، اما پس از اقامه نماز، دوباره به فعالیت در زمین و بازار بازگردیم. این دستور قرآنی نشان میدهد که دین، تعادل میان تکالیف شرعی و فعالیتهای اجتماعی را میخواهد، نه تعطیلیهای کلیشهای.
نقد ادبیات کودک و ضرورت بازنگری در متون آموزشی
وی با نگاهی انتقادی به برخی آثار ادبی و فرهنگی، اظهار کرد: بسیاری از آنچه در قالب ادبیات کودکانه یا فرهنگ عامه به نسلهای جدید منتقل میشود، هیچ مبنای علمی یا معنایی ندارد و صرفاً تکراری از عبارات بیمعنی است، از شعرهای بیمحتوا گرفته تا برخی سنتهای بیاساس در شمارشها یا حتی تغییر در متون عبادتی (مانند برخی صلواتهای بدعتآمیز)، همگی نشاندهنده ضرورت بازنگری در فرهنگ عمومی است.
وی خاطرنشان کرد: نظام آموزش و پرورش باید یک نهضت بازنگری در کتابهای درسی آغاز کند؛ به گونه ای که هر آنچه به درد جامعه نمیخورد یا ریشه در باورهای غلط دارد، از متون آموزشی حذف شود. انقلاب عمیق در آموزش، یعنی حذف زوائد و جایگزینی آنها با مفاهیمی که منجر به رشد عقلانی و بیداری بومی شود.
کارشناس دینی با اشاره به وضعیت فارغالتحصیلان دانشگاهی، بیان کرد: امروز با بحران مدرکهای بیفایده روبرو هستیم؛ مدارکی که هیچ مهارتی در ید مخاطب باقی نمیگذارند. باید بدانیم وقتی علم منجر به مهارت نشود، فرد شغل نخواهد داشت و وقتی شغل نباشد، استقلال مالی و در نتیجه تشکیل خانواده و ثبات اجتماعی متأثر میشود. زنجیره شکستهای خانوادگی و اجتماعی نسل جوان، ریشه در نظام آموزشی دارد که مدرک را جایگزین مهارت کرده است.
حجتالاسلام تقیزاده با تأکید بر لزوم بومیسازی علم، افزود: باید چیزهایی را که بومی هستند، علمی کنیم و چیزهایی را که علمی هستند، بومی سازیم تا دانش در خدمت جامعه باشد و نه صرفاً تکراری از الگوهای خارجی.
وی با مقایسه نمادین میان «اذان» و «ناقوس»، بر تفاوت میان حقیقت و فرم تأکید کرد و یادآور شد: اذان، توحید را از آغاز تا پایان در خود دارد، در حالی که ناقوس تنها صدایی مکانیکی است، این تفاوت در نگرش باید در تمامی ابعاد زندگی ما، حتی در معماری و طراحی فضاهای عمومی، جاری شود.
کارشناس دینی، با نقد رویکردهای مدرنیستی در معماری مانند آمفیتئاترها، تصریح کرد: ما به فضاهایی نیاز داریم که چندمنظوره و کاربردی باشند؛ فضاهایی که هم برای سخنرانی، هم برای عبادت و هم برای نیازهای اجتماعی جامعه پاسخ گو باشند، نه اینکه تحت عنوان مدرنیته، کاربرد محیطها را محدود کنیم.
وی با تأکید بر لزوم تکرار و پافشاری بر مفاهیم اصلاحی، ابراز کرد: اگر تغییرات در نظام آموزشی و تربیتی دشوار است، باید با صبوری و تکرار، بر گرههای ذهنی ضربه بزنیم تا بالاخره مسیرهای جدیدی باز شود. هدف ما این است که دانشجو و دانشآموز احساس کند درس او صرفاً تکلیفی برای دریافت یک تکه کاغذ نیست، بلکه ابزاری برای نجات و تعالی است.
انتهای پیام. /
نظر شما