چگونه نسل جوان را به حجاب ترغیب کنیم؟

خانم باقری در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه عنوان کرد: عفاف زمانی برای نسل جوان معنا پیدا می‌کند که از سطح دستور و منع به سطح هویت و انتخاب ارتقا یابد؛ یعنی به‌جای اینکه فقط گفته شود چه چیزهایی نباید انجام شود، باید روشن شود که عفاف چه چیزهایی را می‌سازد: آرامش روانی، عزت نفس، مرزبندی سالم در روابط، و توان حفظ کرامت انسانی در فضای پرشتاب امروز.

وی بیان کرد: حجاب و عفاف فقط یک امر شکلی یا تحمیلی نیست بلکه بخشی از یک منظومه فرهنگی و ارزشی است که با کرامت انسان، امنیت اخلاقی جامعه و هویت دینی پیوند دارد. بنابراین برای جوان امروز باید زبان عفاف را از زبان محدودیت به زبان «معنا» ترجمه کرد؛ زبانی که نشان دهد عفاف، انتخابی برای حفظ خودِ اصیل انسان است، نه صرفاً فاصله گرفتن از برخی رفتارها.

معاون فرهنگی مدرسه علمیه خواهران کوثر کاشان گفت: این مسأله زمانی موفق می‌شود که الگوهای موفق و محترم از زنان و مردان عفیف معرفی شوند؛ عفاف در قالب سبک زندگی آگاهانه و محترمانه روایت شود؛ به‌جای سرزنش بر گفت‌وگو، اقناع و تجربه زیسته نسل جوان تکیه شود و نشان داده شود که عفاف با نشاط، پیشرفت، تحصیل و حضور اجتماعی سازگار است.

وی تاکید کرد: برای بازتعریف «زیبایی در عین حیا» باید از دوگانه‌سازی‌های تند پرهیز کرد. زیبایی در نگاه دینی تنها به نمایش بیرونی محدود نمی‌شود؛ بلکه ترکیبی از وقار، تناسب، لطافت، آراستگی و شخصیت است. اگر این مفهوم برای نسل جوان و نوجوان امروز درست بیان شود، حیا نه عنوان مانع زیبایی بلکه به عنوان عاملی برای افزایش عمق زیبایی معرفی خواهد شد.

باقری ادامه داد: باید بدانیم که حیا،گ زیبایی را نفی نمی‌کند بلکه آن را از سطح ظاهرسازی به سطح وقار و متانت می‌برد. زیباییِ همراه با حیا، زیباییِ «دیدنی» صرف نیست بلکه احترام‌برانگیز و ماندگار است. می‌توان با زبان هنر، مد، طراحی، رسانه و روایت‌های مثبت این معنا را بدون جدل منتقل کرد.

معاون فرهنگی مدرسه علمیه خواهران کوثر کاشان اظهار کرد: به بیان دیگر اگر زیبایی را صرفاً در نمایش بیشتر خلاصه نکنیم، آنگاه حیا به‌عنوان یک «سبک هنرمندانه از حضور» دیده می‌شود؛ حضوری که هم متین و هم جذاب است. این همان نقطه‌ای است که از تنش فاصله می‌گیرد و به اقناع مخاطب نزدیک می‌شود.

وی یادآور شد: حجاب و عفاف نه یک محدودیت، بلکه یک سپرِ حفاظتی است که زن را از کالایی شدن در فضای اجتماعی دور کرده و با مدیریت نگاه‌ها، آرامش روانی و امنیت اجتماعی او را تضمین می‌کند. این سبک پوشش و رفتار با تبدیل کردن زیبایی از یک ابزار نمایشی به یک جلوه‌ی وقار، به فرد کمک می‌کند تا به‌جای اسارت در قضاوت‌های ظاهری دیگران، سرمایه‌ وجودی‌اش را صرف شکوفایی استعدادها، حفظ حریم خانواده و تثبیت جایگاه محترم و اثرگذار خود در جامعه کند؛ در نتیجه حیا نه مانع حضور، بلکه تضمین‌کننده‌ یک «حضور قدرتمند، هوشمندانه و با عزت» برای بانوان است.

باقری اضافه کرد: توازن واقعی بین این دو امر مهم و حیاتی زمانی شکل می‌گیرد که «اصالت» را در برابر «تغییر» قرار ندهیم. همه تغییرات اجتماعی تهدید نیستند؛ بسیاری از آن‌ها ابزار، زبان و شکل تازه‌ای برای همان ارزش‌های ثابت‌ هستند. مسئله این است که کدام بخش از فرهنگ دینی ثابتِ هویتی است و کدام بخش می‌تواند در قالب‌های تازه و متناسب با زمان عرضه شود.

معاون فرهنگی مدرسه علمیه خواهران کوثر کاشان گفت: در این چارچوب اصل عفاف و حجاب به‌عنوان یک مبنای هویتی قابل حفظ است، اما شیوه‌های بیان، آموزش، ترویج و حتی زیباسازی آن می‌تواند با نیازهای زمان تغییر کند.

وی با تاکید بر اینکه در اصل ارزش‌ها انعطاف نداریم؛ اما در روش‌ها، زبان و قالب‌ها می‌توانیم خلاق و روزآمد باشیم، افزود: برای ایجاد این توازن، سه اصل مهم باید رعایت شود. اولین اصل شناخت دقیق نسل جدید و سبک زندگی او است؛ به این معنا که تعریف صحیحی از سبک زندگی اسلامی در تقابل با سبک زندگی غربی ارائه کنیم که به حفظ اصالت های فرهنگ دینی هم کمک کند و هم آن را تایید کند.

باقری اصل دوم را پرهیز از تحمیل و جایگزین کردن منطق اقناع به‌جای اجبار دانست و بیان کرد: اصل سوم بازنمایی مثبت از دینداری است؛ یعنی نشان دادن اینکه دیانت، با زندگی امروز ناسازگار نیست، بلکه به آن معنا، نظم و وقار می‌دهد.

انتهای پیام