یکشنبه ۲۵ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۴:۵۲
منتظر واقعی باید با امام سنخیت داشته باشد

حوزه/ یک کارشناس دینی با بیان اینکه میان «منتظر» و «منتظرِ مورد انتظار» باید سنخیت وجود داشته باشد، گفت: یکی از اصول مهم در انتظار این است که انسان میان خود و امام زمان(عج) سنخیت ایجاد کند. نمی‌توان ادعای انتظار داشت، اما در رفتار و سبک زندگی هیچ شباهتی با اهداف و آرمان‌های امام وجود نداشته باشد.

به گزارش خبرگزاری حوزه از تهران، حجت‌الاسلام محمدصادق کفیل، کارشناس دینی، روز یکشنبه در برنامه تلویزیونی «آفتاب شرقی» با تبیین مفهوم انتظار اظهار داشت: انتظار واقعی، انتظار فعال است و کسی که حرکت و پویایی ندارد، نمی‌تواند خود را منتظر واقعی بداند؛ هرچند در ظاهر خود را منتظر ظهور معرفی کند.

وی افزود: رهبر شهید انقلاب درباره حقیقت انتظار نکات مهمی را بیان کرده‌اند و مسیر را برای ما مشخص کرده‌اند. ایشان تأکید داشتند که زمانی می‌توانیم حقیقتاً منتظر به حساب آییم که زمینه ظهور را آماده کنیم. نباید تصور کنیم چون امام زمان(عج) خواهد آمد و جهان را از عدل و داد پر خواهد کرد، امروز وظیفه‌ای نداریم؛ بلکه ما وظیفه داریم در دوران غیبت برای تحقق عدالت تلاش کنیم.

حجت‌الاسلام کفیل ادامه داد: رهبر شهید در جایی دیگر تأکید کرده‌اند که باید تلاش کنیم قانون عدل الهی را در کشور ولی‌عصر(عج) حاکم کنیم و از تفرقه، نفاق و دغل‌بازی دوری کنیم. این همان حقیقت انتظار است؛ یعنی انسان باید با تمام توان برای تحقق عدالت و اصلاح جامعه تلاش کند.

وی با اشاره به اینکه انتظار با مفهوم مجاهدت پیوند دارد، گفت: در نگاه درست، انتظار یعنی حرکت و تلاش؛ همان‌گونه که در مفهوم مجاهدت نیز انسان باید عملاً وارد میدان شود و برای تحقق هدف الهی گام بردارد.

این کارشناس دینی با اشاره به یک مبنای مهم در اندیشه امام خمینی(ره) اظهار داشت: رابطه انسان با امام باید به «همانند امام شدن در عمل» منجر شود. وقتی می‌گوییم امام زمان(عج) خواهد آمد، باید ببینیم حضرت چه کاری انجام می‌دهد و ما نیز در حد توان خود همان مسیر را دنبال کنیم.

حجت‌الاسلام کفیل با اشاره به روایتی درباره علی بن مهزیار بیان کرد: علی بن مهزیار شخصیت بزرگی بود که برای دیدار امام زمان(عج) تلاش فراوانی کرد و بارها به حج رفت. او پس از سال‌ها انتظار و تلاش، سرانجام در سفر بیستم خود موفق به دیدار حضرت شد.هنگامی که علی بن مهزیار به محضر امام زمان(عج) رسید، حضرت به او فرمودند: «قد کنا نتوقعک لیلاً و نهاراً»؛ یعنی ما شب و روز منتظر تو بودیم، اما چرا این‌قدر دیر آمدی؟

این کارشناس دینی افزود: این جمله فقط خطاب به علی بن مهزیار نیست، بلکه می‌تواند برای همه ما یک پیام مهم داشته باشد. او با وجود آنکه بارها به حج رفته و برای دیدار حضرت تلاش کرده بود، هنگامی که دلیل تأخیر خود را مطرح کرد، حضرت به چند مشکل در زندگی او اشاره کردند؛ از جمله قطع صله رحم و بی‌توجهی به برخی مسائل اجتماعی.

وی تصریح کرد: در این روایت، یک نکته بسیار مهم وجود دارد؛ حرکت برای خودسازی اگرچه ضروری است، اما به تنهایی کافی نیست. انسان منتظر علاوه بر اصلاح خود، باید برای اصلاح جامعه نیز تلاش کند.

حجت‌الاسلام کفیل گفت: اگر امام زمان(عج) برای مقابله با ظلم قیام می‌کند، من نمی‌توانم در دوران غیبت با ظالم همراه باشم. نمی‌توانم نسبت به ظلم بی‌تفاوت باشم و نمی‌توانم روحیه ظلم‌ستیزی و استکبارستیزی نداشته باشم. اگر این مبنا را بپذیریم، انتظار به مبنای حرکت و گام برداشتن ما تبدیل می‌شود و انسان در زندگی خود می‌داند که برای چه هدفی باید تلاش کند.

این کارشناس دینی در ادامه به نامه امام خمینی(ره) در سال ۱۳۲۳ اشاره کرد و گفت: امام خمینی(ره) در پانزدهم اردیبهشت سال ۱۳۲۳ نامه‌ای را با آیه «قُلْ إِنَّمَا أَعِظُکُم بِوَاحِدَةٍ أَن تَقُومُوا لِلَّهِ» آغاز کردند و در آن اندیشمندان را به «قیام لله» دعوت کردند.
امام خمینی(ره) در این نامه به این مسئله توجه می‌دهند که اگر حضرت موسی(ع) به مقام کلیم‌اللهی رسید، حضرت ابراهیم(ع) خلیل‌الله شد، حضرت نوح(ع) به آن جایگاه رسید و پیامبر اکرم(ص) به مقام اشرف مخلوقات دست یافت، این مقامات بر اساس یک حرکت و تلاش الهی شکل گرفته است.

حجت الاسلام کفیل اظهار داشت: ما گاهی از خداوند می‌خواهیم مقامات عالی به ما بدهد، درجاتمان را بالا ببرد، عمرمان را با برکت کند و بهترین‌ها را نصیبمان کند، اما از این نکته غافل هستیم که برای رسیدن به رشد و تعالی باید حرکت کنیم. پیام امام خمینی(ره) این است که «قیام لله» باید در زندگی انسان شکل بگیرد.

وی با انتقاد از برداشت منفعلانه از انتظار گفت: اینکه انسان در گوشه‌ای بنشیند و خود را منتظر امام زمان(عج) بداند، در حالی که نسبت به مسائل جامعه بی‌تفاوت است، با حقیقت انتظار سازگار نیست.

حجت الاسلام کفیل افزود: خواندن صلوات، حضور در مسجد، نماز جماعت و عبادت بسیار ارزشمند است و کسی منکر اهمیت این اعمال نیست، اما این امور نباید بهانه‌ای برای کنار کشیدن انسان از مسئولیت‌های اجتماعی و الهی باشد.

وی ادامه داد: گاهی انسان می‌گوید اگر کاری لازم باشد، امکانات و ابزار آن را فراهم می‌کنم، اما خودم در میدان حضور پیدا نمی‌کنم و به دعا و نیایش می‌پردازم و می‌خواهم زندگی آرام و بی‌تفاوتی داشته باشم. چنین رویکردی نمی‌تواند معنای انتظار واقعی باشد.

کارشناس دینی با بیان اینکه میان «منتظر» و «منتظرِ مورد انتظار» باید سنخیت وجود داشته باشد، گفت: یکی از اصول مهم در انتظار این است که انسان میان خود و امام زمان(عج) سنخیت ایجاد کند. نمی‌توان ادعای انتظار داشت، اما در رفتار و سبک زندگی هیچ شباهتی با اهداف و آرمان‌های امام وجود نداشته باشد.

حجت الاسلام کفیل ادامه داد: وقتی می‌گوییم منتظر امام زمان(عج) هستیم، باید سنخیت خود را با حضرت ایجاد کنیم. اگر امام برای برقراری عدالت می‌آید، ما نیز باید در حد توان خود زمینه عدالت را فراهم کنیم و اگر حضرت با ظلم مقابله می‌کند، ما نیز باید اهل ظلم‌ستیزی باشیم.

وی با اشاره به آیه ۵۴ سوره مائده گفت: خداوند در این آیه ویژگی‌های یاران و مؤمنان را بیان می‌کند؛ از جمله اینکه خداوند قومی را می‌آورد که او آنها را دوست دارد و آنان نیز خدا را دوست دارند، در برابر مؤمنان فروتن و در برابر دشمنان مقتدر هستند و در راه خدا تلاش می‌کنند.

حجت الاسلام کفیل تصریح کرد: انسان اگر نفوذپذیر باشد، نمی‌تواند یار امام زمان(عج) باشد. باید این ویژگی‌ها در وجود انسان تبدیل به یک فرهنگ و منش ثابت شود تا زمینه تحقق آن وعده الهی فراهم شود.

وی خاطرنشان کرد: انتظار به این معنا نیست که انسان دست روی دست بگذارد تا امام زمان(عج) ظهور کند و همه کارها را انجام دهد؛ بلکه منتظر واقعی کسی است که از امروز در حد توان خود برای تحقق همان اهدافی که امام برای آنها قیام خواهد کرد، تلاش می‌کند.

این کارشناس دینی در پایان تأکید کرد: انتظار پایان حرکت نیست، بلکه نقطه شروع یک حرکت هدفمند است؛ حرکتی که از خودسازی آغاز می‌شود و به اصلاح جامعه، مقابله با ظلم، تقویت عدالت، ایجاد وحدت و زمینه‌سازی برای ظهور می‌انجامد.

انتهای پیام/

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha