الهه داشدار در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در اصفهان با اشاره به شرایط دوران امامت امام حسن عسکری علیهالسلام و مدیریت راهبردی حضرت در آن دوران، اظهار داشت: دوران امامت امام حسن عسکری علیهالسلام را باید یکی از دشوارترین و در عین حال حساسترین دورانهای تاریخ تشیع دانست.
وی افزود: ویژگی بارز زندگی ایشان، تلازم میان «پرهیزکاری مذهبی» و «مدیریت استراتژیک» در شرایط تحت نظارت شدید است.
غربت در دل قدرت؛ گذار از ساختارهای متمرکز به شبکه وکالت
مدرس حوزه خواهران با بیان این که حضرت در سامرا، مرکز قدرت عباسی، تحت نظارت مستقیم و شدید قرار داشتند گفت: این نوع زندگی که از آن به «غربت در دل قدرت» یاد میشود، مانع از فعالیتهای علنی ایشان میشد؛ اما این محدودیت، نه تنها مانع از فعالیت نشد، بلکه ایشان را وادار کرد تا ساختاری فراتر از مکان و زمان ایجاد کنند.
وی اضافه کرد: با توجه به محدودیتهای رفتوآمد و نظارتهای امنیتی، امام به جای ساختارهای متمرکز و سنتی، بر تقویت «شبکه وکالت» تأکید ورزیدند و ایشان از طریق نواب و وکلای خود، پیوندی مستقیم و در عین حال امن با شیعیان در سراسر جهان اسلام برقرار کردند.
داشدار عنوان کرد: این شبکه، وظیفهی مدیریت امور مالی، پاسخ به مسائل فقهی و حفظ انسجام فکری شیعه را بر عهده داشت و باعث شد که شیعه در دوران غیبت صغری، با وجود نبودِ حضور فیزیکی مستقیم امام، دچار انحراف یا فروپاشی نشود.
نقش ساختارهای سازمانیافته و وحدت در مقابله با جنگهای بیسابقه
وی با تاکید بر سیره امام عسکری علیه السلام، یعنی سیاستِ حفظ شیعه و گسترش در عین محدودیت؛ تصریح کرد: ایشان از استراتژی تغییر ابزار برای حفظ هدف استفاده کردند و زمانی که فضای سیاسی برای فعالیتهای آشکار بسته شد، ایشان از «ساختار غیرمتمرکز و شبکهای» استفاده کردند و این همان امری است که امروز در علوم سیاسی برای مقابله با فشارها توصیه میشود؛ یعنی زمانی که دشمن تلاش میکند با تمرکز بر کانونهای قدرت، آنها را فلج کند، باید قدرت را در لایههای مختلف و با ساختارهای منعطف توزیع کرد.
وی خاطرنشان کرد: امروز که جمهوری اسلامی با تحریمهای اقتصادی و جنگ های مختلف بیسابقه روبرو است، سیره امام عسکری علیه السلام یک درس بزرگ است.
تطبیق ابزار با هدف؛ راهبرد عبور از محدودیتهای امنیتی و سیاسی
وی افزود: دشمن تلاش میکند تا ارتباطات مسلمان و جریانهای حیاتی را قطع کند، اما الگوی امام عسکری علیه السلام به ما میآموزد که نباید از مدیریت بحران عقب نشست، بلکه باید روشهای مدیریت را با شرایط جدید تطبیق داد.
این مدرس و مبلغ تاریخ اسلام تاکید کرد: در تحلیل نهایی، میتوان دید که میان سیره امام عسکری علیه السلام و مدیریت سیاسی در جمهوری اسلامی، پیوندی عمیق و استراتژیک وجود دارد، همانگونه که امام عسکری (ع) با تدبیر خود، شیعه را از میان فشارهای شدید عباسیان عبور داد تا حرکت شیعی نه تنها متوقف، بلکه سازمانیافتهتر شود، مدیریت نظام ما نیز بر همین اصل استوار است.
داشدار با بیان این که این سنت، با دو محور کلیدی در مدیریت ما تداوم یافته است گفت: نخست، همانگونه که رهبر شهید انقلاب اسلامی همواره بر ضرورت داشتن «برنامههای تشکیلاتی» و «ساختارهای سازمانیافته» برای مقابله با دشمن تأکید داشتند، ایشان بر این باور بودند که حرکتهای دینی و سیاسی نباید پراکنده باشند، بلکه باید در قالب ساختارهای منسجم و متحد ایستادگی کنند.
وحدت، نیروی محرکه عبور از طوفانهای سیاسی و تحریمها
وی اضافه کرد: هم چنین در دوران کنونی، رهبر جدید، حضرت آیتالله سید مجتبی خامنهای حفظه الله، با تأکید ویژه بر «وحدت» و انسجام درونی، در حال تبیین راهبرد حفظ و گسترش این مسیر هستند.
استاد حوزه خاطرنشان کرد: ایشان با نگاهی آیندهنگرانه تأکید دارند که در میانه طوفانهای سیاسی، وحدت میتواند همان نیروی محرکهای باشد که شیعه و امت را از بحرانها عبور میدهد.
وی عنوان کرد: بنابراین، درس بزرگ تاریخ از دوران امام عسکری (ع) تا امروز این است که هیچ فشار، تحریم یا محدودیت سیاسی و مقابله نظامی نمیتواند حرکت شیعی را متوقف کند؛ بلکه این فشارها، با تکیه بر تدبیر رهبران و قدرتِ ساختارهای تشکیلاتی و وحدتگرایانه، تنها باعث استحکام و پویایی بیشتر این حرکت خواهد شد.
انتهای پیام
نظر شما