شنبه ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۰:۴۱
نهم ربیع‌الاول و تجدید عهد با امام عصر

نهم ربیع‌الاول، مطلع‌الفجر تحقق وعده‌های الهی و روز آغاز امامت حضرت بقیةالله(عج) است؛ روزی که عدالت و هدایت الهی در وجود امام زمان تجلی یافت. این روز، یادآور تجدید عهد و بیعت با امام عصر و ضرورت آمادگی اخلاقی، معنوی و ایمانی برای یاری آن حضرت است.

خبرگزاری حوزه | نهم ربیع‌الاول، نه تنها گشودنِ صفحه‌ای در تقویمِ زمان، که فراتر از آن، «مطلع‌الفجرِ» تحققِ وعده‌هایِ الهی در زمین است. روزی که خلقت، ردایِ امامت را بر قامتِ رعنایِ بقیةالله (ارواحنا فداه) مشاهده کرد و طنینِ «جاءَ الحَقُّ وَ زَهَقَ الباطِل» در کائنات پیچید.

امامت، در نگاهِ ژرفِ کلامِ شیعی، نه یک مقامِ اعتباری، که تداومِ نبوت در بسترِ عصمت است. وقتی به تماشایِ تاج‌گذاریِ امامِ عصر (عج) می‌نشینیم، در حقیقت به ضیافتِ «حقیقتِ لاهوتی» در کالبدِ «شریعتِ ناسوتی» دعوت شده‌ایم. او که «عینُ‌اللهِ الناظره» و «وجهُ‌اللهِ المتوجهُ الیه» است، در این روز، زمامِ هدایتِ معنویِ عالم را در میانِ حجاب‌هایِ غیبت به دست گرفت تا کشتیِ طوفان‌زده‌یِ بشریت را به ساحلِ نجاتِ توحید برساند.

تاج‌گذاریِ ولی‌عصر (عج) در نهم ربیع، فراتر از تشریفاتِ ظاهری، بر تخت نشستنِ «عدالتِ محض» در سریرِ جانِ مؤمنان است. آن «تاجِ امامت»، انواری است که از مقامِ شامخِ «خلیفة‌الاعظم» بر ذراتِ هستی می‌تابد. او «امامِ زمان» است؛ یعنی زمانه، گِردِ وجودِ او می‌چرخد و هستی، به طفیلِ حضورِ او نفس می‌کشد. غیبتِ او نه به معنایِ عدمِ حضور، که به معنایِ پرده‌نشینیِ خورشید در ابرهایِ تیره است که همچنان گرمابخشِ حیاتِ معنویِ جهان است.

این روز، روزِ بازخوانیِ «عهد» است. چنان‌که در دعایِ عهد می‌خوانیم: «اَللّهُمَّ اِنّی اُجَدِّدُ لَهُ فی صَبیحَةِ یَوْمی هذا وَ ما عِشْتُ مِنْ اَیّامی عَهْداً وَ عَقْداً وَ بَیْعَةً لَهُ». نهم ربیع، یادآورِ آن است که ما نه تنها منتظرانِ یک واقعه در آینده، بلکه «مستعدانِ» آنیم. سلامتِ اخلاقی، بلوغِ عاطفیِ و آمادگی معنوی منتظر، در این است که جانِ خود را از آلودگی‌هایِ دنیوی پاک کند تا شایسته‌یِ پیوندِ با «امامِ زمان» باشد.

* فرجام سخن و سخنی با جان‌هایِ بی‌قرار

ای منتظران! نهم ربیع، تجدیدِ بیعت با «عدالت» است. اگر در پیِ ارتقایِ سلامتِ اخلاقی و معنوی هستیم، باید بدانیم که مظهرِ این کمال، حضرتِ حجت (عج) است. بیایید در این روز، با دلی سرشار از امید و چشمانی دوخته بر افقِ ظهور، نه برایِ رفعِ حاجاتِ کوچکِ دنیوی، که برایِ «تحققِ اراده‌یِ الهی» در جانمان دعا کنیم. بیعت با او، بیعت با حیا، عفاف، ادب، برادری، نجابت، مهرورزی، مسئولیت‌پذیری، صداقت و پارسایی است.

خدایا! به حقِ آن آقایی که در نهم ربیع، پرچمِ هدایتِ جهان را به دست گرفت، فرجِ شریفش را تعجیل فرما و ما را از یارانِ باوفا و ثابت‌قدمِ آن امامِ همام قرار ده.

«اَللّهُمَّ عَجِّلْ لِوَلِیِّکَ الْفَرَجَ وَ الْعافِیَةَ وَ النَّصْرَ وَ اجْعَلْنا مِنْ خَیْرِ اَنْصارِهِ وَ اَعْوانِهِ وَ الْمُسْتَشْهَدینَ بَیْنَ یَدَیْهِ»

حجت الاسلام والمسلمین علی‌ احمد پناهی، دانشیار روان شناسی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه                                                                                         

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha