به گزارش خبرگزاری حوزه، یکی از شگردهای خطرناک در جنگ شناختی، تحریف تاریخ اسلام و تمسک نابجا به مفاهیمی چون «عفو نبوی» برای تزریق روحیه انفعال و عقبنشینی در برابر دشمن است. غفلت از مرزبندی میان «بخشش از موضع اقتدار» با «فریضه قطعی قصاص و اجرای عدالت»، موجب تجری جنایتکاران و تهدید امنیت امت اسلامی میشود. از اینرو، تبیین منطق اصیل سیره اهلبیت (ع) در مواجهه با خونخواهی رهبران الهی اهمیتی بنیادین دارد؛ موضوعی که جمعی از کارشناسان در ویژهنامه «حماسه» به واکاوی و پاسخ به این شبهه پرداختهاند که در ادامه تقدیم میشود.
سوال:
چرا نباید مثل پیامبر که در فتح مکه همه را بخشید ما هم قاتلان رهبر را ببخشیم؟
پاسخ:
پاسخ به این شبهه را باید در تفکیک دقیق میان بخشش از موضع «قدرت» و «سکوت در برابر ظلم پایمال کننده جست. کسانی که به بخشش پیامبر در فتح مکه تمسک می جویند، فراموش می کنند که ان عفو بزرگ در اوج اقتدار و با لشکری فاتح رقم خورد؛ پیامبری که میتوانست با یک اشاره تمام کینه توزان قریش را نابود کند، اما رحمت الهی را برگزید تا دل ها را به اسلام جذب نماید. این نشان عظمت اخلاقی رسول خداست اما هرگز به معنای کنار گذاشتن اصل قصاص در نظام الهی نبود. اگر در آن فتح کسی دست به جنایت تازه ای می زد بدون تردید با عدالت اسلامی
مواجه میشد. اما ماجرای کربلا، با فتح مکه تفاوتی ماهوی دارد؛ آنجا بخشش از موضع پیروزی بود، اینجا خون مظلوم در اوج غربت و تنهایی ریخته شد. حال آیا اهل بیت در برابر قاتلان سید الشهداء سکوت کردند؟
*بازخوانی سیره اهلبیت در اجرای قاطعانه قصاص و خونخواهی
تاریخ گواه روشنی بر خلاف این ادعاست برای اثبات کافی است به نمونه ای عینی ید در خود سپره امامان اشاره کنیم قاتل امیر المؤمنین ابن ملجم مرادی ایا امام حسن مجتبی (ع) در برابر او سکوت کردو او را بخشید؟
هرگز امام مجتبی بلافاصله به عنوان ولی دم پدر، فرمان قصاص او را صادر کرد و جامعه را از پلیدی وجود قاتل خلیفه خدا پاک ساخت. این یک اقدام قاط قاطع الهی بود که نشان می دهد اهل بیت هرگز با اصل قصاص و اجرای عدالت در برابر جنایتکاران مخالف نبودند.
اگر خونخواهی در سیره آنان راه نداشت چرا قصاص ابن ملجم صورت گرفت؟ این خود، گویاترین پاسخ به شبهه افکنان است.
اما در ماجرای سید الشهداء قصاص قاتلان مستقیم نیز نه تنها انجام شد، بلکه با تأیید خود امامان رقم خورد. امام سجاد (ع) که در اوج خفقان اموی و با تهدیدی جدی برای بقای اسلام و نسل اهلبیت روبه رو بود، نه تنها به صورت پنهانی از خونخواهی حمایت کرد، بلکه با صدور مجوزی صریح زمینه ساز قیام مختار شد و فرمود: اگر یک برده زنگی ی هم هم برای ما اهلبیت تعصب به خرج دهد، یاری او بر مردم واجب است. پس از قصاص سران جنایتکار کربلا، امام سجاد(ع) اظهار خوشحالی کردند و امام باقر (ع) نیز کار مختار را ستودند. این گام نخست خونخواهی بود که با اقدام مردمی به سرانجام ظاهری خود رسید. از این رو، ادعای سکوت اهل بیت نه تنها نادرست که با تاریخ قطعی در تناقض است.
* حقیقت ثارالله و پیوند خونخواهی تاریخی با عصر ظهور
پس چرا می گوییم سید الشهداء هنوز ثارالله است و خونخواهی او ادامه دارد؟ زیرا خونخواهی حقیقی با قصاص قاتلان به پایان نمی رسد.
قصاص گام نخستین است؛ اما خونخواهی جامع فراتر از کیفر چند تن است. دشمن کربلا برای نابودی دین و خاموش کردن نور خدا به جنگِ امام بر جنگ امام برخاست؛ از این رو، تا زمانی که ریشه های آن اندیشه باطل و ساختار ظلمی که چنین جنایتی را ممکن ساخت از جهان برچیده نشود و حکومت عدل الهی بر عالم استقرار نیابد، گویی هنوز انتقام کامل ان خون عظیم گرفته نشده است. اهل بیت با درک این عمق پرونده خونخواهی را به دست خونخواه حقیقی یعنی امام زمان (عج) سپردند تا او در ظهورش بساط تمام جریان های باطل را بر چیند. این سکوت از روی ضعف نیست؛ بلکه صبر هوشمندانه هوش یک رهبری فرازمانی است که می داند کارزار این خون تاقیامت ادامه دارد.
* ضرورت قصاص برای صیانت از بازدارندگی و امنیت امت اسلامی
امروز که خون نائب امام زمان بر زمین ریخته شده، تکرار این شبهه کهنه جز تلاشی برای تضعیف روحیه امت و ایجاد رخوت نیست.
شبهه افکنان می خواهند میان ما و فریضة الهی قصاص، فاصله بیندازند و خون شهیدان را پایمال کنند غافل از اینکه سیره اهل بیت سرشار از تاکید بر اجرای عدالت وخونخواهی مظلومان است. ما نه در مقام پیامبر فاتح مکه هستیم که از موضع قدرت ببخشیم، بلکه در جایگاه امتی مظلوم قرار داریم که خون ولی خود را بر زمین دیده و موظف است به تکلیف الهی خود عمل کند. قصاص قاتلان رهبر شهید، نه تنها یک حق مسلم، که واجبی الهی برای حفظ امنیت و بازدارندگی جامعه است. هر کس که این فریضه را نادیده بگیرد، نه تنها از سیره اهل بیت فاصله گرفته که راه آنان را نیز در پیش نگرفته است. فریاد «یا لثارات الحسین امروز همان خونخواهی جاری در طول تاریخ است که با خون تازه ی شهیدان جان تازه ای گرفته و تا برچیده شدن بساط ظلم، هرگز فروکش نخواهد کرد.
نظر شما