حجتالاسلام رستم ممیزاده، رئیس سازمان بسیج اساتید، طلاب و روحانیون سپاه عاشورا آذربایجان شرقی در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در تبریز، «وحدت» را نه یک تاکتیک مقطعی، بلکه ضرورتی حیاتی برای بقای ملی و امنیت پایدار جمهوری اسلامی توصیف کرد.
وی با آسیبشناسی تلاشهای سازمانیافته دشمن برای ایجاد گسستهای اجتماعی و ترویج ایرانهراسی، ضمن تبیین نقش محوری نخبگان دانشگاهی و حوزوی در تولید گفتمانهای انسجامبخش، بر ضرورت عبور از دوقطبیهای کاذب و تقویت همافزایی در تصمیمگیریهای کلان ملی به عنوان راهکار اصلی خنثیسازی توطئههای خارجی تأکید کرد.
خبرگزاری حوزه: با توجه به پیچیدگیهای فضای سیاسی کنونی، چرا بر ضرورت وحدت به عنوان یک «ضرورت استراتژیک» تأکید دارید و تحلیل شما از تهدیدات پیشرو چیست؟
حجتالاسلام ممیزاده: تاریخ گواه است که هیچ تمدنی بدون انسجام درونی و همسویی ارادهها قادر به ایستادگی در برابر فشارها و توطئههای بیگانه نبوده است. امروز دشمن با سرمایهگذاری سنگین روی پروژههای «ایرانهراسی» و «شیعههراسی»، تلاش دارد تضادی ساختگی میان هویت ملی ایرانی و هویت اسلامی ایجاد کند. بر اساس آیه شریفه «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا وَلا تَفَرَّقُوا»، ریسمان الهی همان محور ولایت و امامت است که در شرایط کنونی، فصلالخطاب تمامی تحرکات اجتماعی و سیاسی ماست. هر شکافی در پیکره جامعه، فرصتی طلایی برای دشمن جهت بهرهبرداریهای سوء فراهم میکند، بنابراین صیانت از یکپارچگی، در واقع صیانت از عزت و استقلال کشور است.
خبرگزاری حوزه: آیا وحدت به معنای نادیده گرفتن اختلافنظرها یا یکسانسازی فرهنگی است؟
حجتالاسلام ممیزاده: خیر؛ وحدت هرگز به معنای حذف تنوعات فرهنگی، قومی یا زبانی نیست. اتفاقاً تنوع اقلیمی و قومیتی ایران، فرصتی کمنظیر برای تقویت قدرت نرم کشور است. مفهوم صحیح وحدت، «همسویی راهبردی» در برابر تهدیدات مشترک است. ما معتقدیم تفاوتهای سلیقهای نباید به تضادهای بنیادین و دوقطبیهای تخریبکننده تبدیل شوند. باید یاد بگیریم که در عین تنوع، در اصول کلان ملی و تصمیمگیریهای حساس نظیر امنیت، اقتصاد مقاومتی و سیاست خارجی، یکصدا و منسجم عمل کنیم.
خبرگزاری حوزه: نقش نخبگان علمی و حوزوی در این میان چیست و چگونه میتوان از تبدیل اختلافنظرها به تقابل جلوگیری کرد؟
حجتالاسلام ممیزاده: اساتید و طلاب به عنوان مرجعان فکری جامعه، مسئولیت سنگینی بر عهده دارند. وظیفه آنان تولید گفتمانهای انسجامبخش و هدایت افکار عمومی به سمت تعامل سازنده است. ح «شیعههراسی»، تلاش دارد تضادی ساختگی میان هویت ملی ایرانی و هویت اسلامی ایجاد کند. بر اساس آیه شریفه «وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا وَلا تَفَرَّقُوا»، ریسمان الهی همان محور ولایت و امامت است که در شرایط کنونی، فصلالخطاب تمامی تحرکات اجتماعی و سیاسی ماست. هر شکافی در پیکره جامعه، فرصتی طلایی برای دشمن جهت بهرهبرداریهای سوء فراهم میکند، بنابراین صیانت از یکپارچگی، در واقع صیانت از عزت و استقلال کشور است.
خبرگزاری حوزه: آیا وحدت به معنای نادیده گرفتن اختلافنظرها یا یکسانسازی فرهنگی است؟
حجتالاسلام ممیزاده: خیر؛ وحدت هرگز به معنای حذف تنوعات فرهنگی، قومی یا زبانی نیست. اتفاقاً تنوع اقلیمی و قومیتی ایران، فرصتی کمنظیر برای تقویت قدرت نرم کشور است. مفهوم صحیح وحدت، «همسویی راهبردی» در برابر تهدیدات مشترک است. ما معتقدیم تفاوتهای سلیقهای نباید به تضادهای بنیادین و دوقطبیهای تخریبکننده تبدیل شوند. باید یاد بگیریم که در عین تنوع، در اصول کلان ملی و تصمیمگیریهای حساس نظیر امنیت، اقتصاد مقاومتی و سیاست خارجی، یکصدا و منسجم عمل کنیم.
خبرگزاری حوزه: نقش نخبگان علمی و حوزوی در این میان چیست و چگونه میتوان از تبدیل اختلافنظرها به تقابل جلوگیری کرد؟
حجتالاسلام ممیزاده: اساتید و طلاب به عنوان مرجعان فکری جامعه، مسئولیت سنگینی بر عهده دارند. وظیفه آنان تولید گفتمانهای انسجامبخش و هدایت افکار عمومی به سمت تعامل سازنده است. حوزههای علمیه باید با تربیت نیروهایی بصیر، مرز دقیق میان «وحدت اصولی» و «سازور کنیم و وفاداری به نظام و آرمانها را بر تعلقات گروهی اولویت دهیم. بسیج به عنوان نهادی مردمی، بستر این همافزایی را فراهم کرده است. اگر همه نخبگان و احزاب، اختلافات سلیقهای را کنار بگذارند و بر پیمان ملی وحدت پایبند باشند، به دشمن ثابت خواهیم کرد که «ایران متحد»، شکستناپذیر است.
نظر شما