حاج حیدر رحیم‌پور؛ مصداق بارز یک انقلابیِ دغدغه‌مند

به گزارش خبرگزاری حوزه، نوزدهمین روز از شهریورماه سال ۱۴۰۰، یکی از محبوب‌ترین نویسندگان انقلابی و البته مورد وثوق‌ترین فعالان مذهبی و انقلابی شهر مشهد مقدس، دیده از جهان فروبست که نام و یاد عزیزش نه تنها در خطه‌ی خراسان که در پهنه‌ی ایران سرافراز همیشه ماندگار است.

استاد حاج حیدر رحیم‌پور(ازغدی) در طول بیش از پنج دهه فعالیت فرهنگی، اجتماعی و سیاسی خود نشان داد که به معنای واقعی کلمه، مصداق بارز یک انقلابیِ دغدغه‌مند و متدین بوده و در عین حال در مسیر دفاع از انقلاب و کشور و مکتب اهل‌بیت(ع)، اهل ملاحظه‌کاری‌های بی‌مبنا و عافیت‌طلبی نیز نبوده است.

تلمّذ در محضر اساتید شاخص حوزه خراسان

او در سال های پیش از انقلاب نخست در فضای حوزوی خراسان با اساتید و فضلای شاخص آن دوران یعنی آیات شیخ مجتبی قزوینی، میرزا احمد مدرس یزدی، محمدهادی میلانی، شیخ هاشم قزوینی، حسنعلی مروارید، کفایی خراسانی، میرزا جواد تهرانی، ادیب نیشابوری و... آشنا شد؛ حوزویانی که در عرصه سیاست و اجتماع البته واجد رویکردهای مختلفی بودند، در عین حال با طیف های مذهبی آن زمان مشهد نیز ارتباطات گسترده‌ای داشت؛ از استاد محمدتقی شریعتی، علی اصغر عابدزاده (موسس مدارس مذهبی و مهدیه مشهد) و نیز فضلای حوزوی همچون اساتید مطرح و به نامی همچون محمدرضا حکیمی، سید جعفر سیدان، سید محمود مجتهدی سیستانی، سید علی خامنه‌ای، سید عبدالکریم هاشمی‌نژاد و عباس واعظ طبسی و محامی و...

آن طور که خود می‌گوید بیش از هر کسی، از آیت الله شیخ مجتبی قزوینی، نویسنده کتاب بیان الفرقان و از پیشروان سترگ مکتب تفکیک اثر پذیرفته کما این که از ایشان به عنوان مرشد و مراد یاد می کردند

ارادت خاص به بزرگان انقلاب

مرحوم حاج حیدر، با رهبر شهید انقلاب همچنین مرحوم دکتر شریعتی و استاد محمدرضا حکیمی حشر و نشر و با هر سه رفاقتی صمیمی داشت. امام خمینی(ره) و شجاعت و نهضت اسلامی ایشان را به طور خاص می‌ستود و در همین راستا شیفته انقلاب اسلامی بود و همه تلاشش را برای تصفیه و خلوص انقلاب از آفات و آسیب‌ها و انحرافات مصروف می داشت

به طور ویژه از آقای شهید ایران تمجید می‌کرد و معتقد بود: "آقای خامنه‌ای نه یک روشنفکر، بلکه فراتر از روشنفکران مطرح بوده و هستند... آقای خامنه‌ای ذاتاً روشنفکر است و با مطالعات و نگاه خاصی که داشته‌اند، واقعاً یک روشنفکر نابغه است... آقای خامنه‌ای آنقدر روشنفکر است که روشنفکران ایران باید نزد ایشان درس روشنفکری بخوانند. " (گفتگو با خبرگزاری تسنیم، مورخ ۳ تیر ۱۳۹۷)

تلاش مستمر در جهت تربیت نیرو و جهاد تبیین

یکی از مزایای برجسته مرحوم استاد رحیم پور، داشتن روحیه تربیت نیرو بوده و این که برای نسل های جوان بسیار وقت می‌گذاشت تا آنان را با اندیشه و فرهنگ اسلامی و انقلابی آشنا کند. خودش هم یکی از چهره های انقلابی و عدالتخواه دهه‌های هفتاد و هشتاد مشهد بود به نحوی که منزلش یکی از پایگاه ها و پاتوق های اصلی و مهم جوانان و دانشجویان و طلاب خراسانی به شمار می رفت، همان ایام نیز جمعی از شاگردان و مرتبطینش، "مجمع مطالبه مردمی مشهد" را راه انداختند که در طول سال، فعالیت های اجتماعی و سیاسی و فرهنگی متعددی در شهر آقا امام رضا(ع) داشتند و البته همچنان دارند.

به طور خاص برای جوانان مستعد حوزوی و دانشگاهی، وقت زیادی می گذاشت و آنها را به مطالعه کتب فکری و داستان و دیدن فیلم های خاص و مورد تشخیص خودش دعوت می کرد. همچنین آنها را به نوشتن و بیان تحلیل های اجتماعی و سیاسی تشویق می نمود و در برخی محافل و جلسات هفتگی، نوشته ها یا تحلیل های آنها را مورد نقد و بررسی قرار می داد و خیلی هم اصرار داشت که نیروهای مذهبی اهل نوشتن و در عین حال اهل ارائه تحلیل باشند.

نویسنده ای منتقد بر مدار ارزش‌های انقلاب

نکته حائز اهمیت دیگر این که مرحوم حاج حیدر، خودش به طور ویژه اهل قلم و نوشتن بود و نوشته های انتقادی زیادی از او به یادگار مانده است. در اوایل انقلاب، نقدهای زیادی در زمینه های مختلف می نوشت؛ از جمله در نقد رویکردها و مواضع سیاسی و دینی برخی افراد و گروهها، مانند مواضع احمد صدر حاج سید جوادی. در دهه هفتاد از سیاست های غلط برخی مسئولان به ویژه با رویکرد اشرافیگری و لیبرالی به شدت انتقاد می کرد و در عین حال معتقد به تقویت و تحکیم مبانی انقلاب اسلامی و گفتمان نورانی امامین انقلاب بود.

از سوی دیگر، نسبت به حوادث و اتفاقات اطراف خودش و مشهد و حتی کشور بی تفاوت و خنثی نبود و سعی می‌کرد در حد و اندازه خودش، کنشگری داشته باشد. حالا با تلفن‌کردن، سخنرانی کردن یا نوشتارهای تبیینی و انتقادی به ویژه نامه های سرگشاده، سعی داشت به وظیفۀ دینی و انقلابی خودش عمل کند. گاهی که لازم بود حمایت بکند، حمایت می کرد و جایی که ضرورت تشخیص می داد، انتقاد می کرد و تذکر می داد. خلاصه آن‌که، بی‌تفاوت و ساکت نبود و بی‌تفاوتی و سکوت و تنزّه‌طلبی و اشرافی‌گری را آفات جامعه اسلامی می‌دانست. خودش کنشگر سیاسی و اجتماعی بود و مخاطبانش را به کنشگری و فعالیت تشویق و ترغیب می کرد.

صداقت خالصانه و غیرت دینی

یک فضیلت و حُسن ویژه حاج حیدر این بود که به آنچه می‌دانست سعی می‌کرد عمل بکند. گویی به این حدیث معصوم(ع) باور عمیق داشت و به آنچه که می‌فهمید و درست تشخیص می‌داد، وارد میدان می‌شد و در صحنه‌ها حاضر بود، مثل برخی دیگر، اهل تنزّه‌طلبی و رفاه و عافیت نبود و به آنچه وظیفه شرعی‌اش تشخیص می‌داد، عمل می‌کرد. حضور در صحنه و مرد میدان بودن از ویژگی‌های او بود. به دین و آموزه های دینی تعصب و غیرت داشت. او در زندگی با خودش و دیگران صادق و روراست بود و از نفاق و دورویی و ریاکاری متنفر بود. همچنان که دوست داشت دیگران هم با او صادق و روراست باشند. به همین خاطر است که می بینیم امام و رهبر شهیدمان نیز در پیام تسلیت‌شان بر «تلاش صادقانه برخاسته از غیرت دینی» و «انگیزه تحقق احکام و معارف اسلامی» تأکید فرمودند.