به گزارش گروه ترجمه خبرگزاری حوزه، خیابان‌های چند کشور اروپایی روز شنبه شاهد اعتراضاتی با محورهای متفاوت بود؛ از اعتراض به هزینه‌های زندگی و کمبود امکانات آموزشی در فرانسه تا دفاع از مستمری‌های عمومی در اسپانیا، بحران مسکن در پرتغال و مخالفت با دولت آلبانی.
فرانسه روز شنبه ۲۴ اکتبر ۲۰۲۶ شاهد روز دیگری از بسیج گسترده معترضان بود؛ به‌طوری‌که وزارت کشور شمار شرکت‌کنندگان را ۴۱۰ هزار نفر و اتحادیه عمومی کار فرانسه (CGT) این رقم را نزدیک به ۸۰۰ هزار نفر اعلام کرد.
در اسپانیا، هزاران نفر برای دفاع از نظام بازنشستگی عمومی به خیابان‌ها آمدند. اعتراضاتی نیز در ایتالیا، بلژیک، پرتغال و آلبانی برگزار شد. اما دلیل اعتراض این شهروندان چیست؟
با وجود شباهت نسبی برخی تصاویر و صحنه‌های اعتراضات، دلایل این نارضایتی‌ها متفاوت است و موضوعاتی همچون آموزش، قدرت خرید، مسکن، حقوق بازنشستگی و مخالفت‌های سیاسی را دربرمی‌گیرد.
مهم‌ترین آمار اعتراضات ۲۴ اکتبر
-
فرانسه: وزارت کشور شمار شرکت‌کنندگان را ۴۱۰ هزار نفر و اتحادیه عمومی کار فرانسه (CGT) نزدیک به ۸۰۰ هزار نفر اعلام کرد. در پاریس نیز شمار معترضان از سوی پلیس استان ۱۱۰ هزار نفر و از سوی این اتحادیه ۲۵۰ هزار نفر اعلام شد.
-
اسپانیا: بر اساس اعلام نمایندگی دولت، ۲۵ هزار نفر در مادرید تظاهرات کردند؛ برگزارکنندگان شمار شرکت‌کنندگان را ۵۰ هزار نفر اعلام کردند.
-
بلژیک: چند صد نفر در بروکسل شرکت کردند و پلیس اعلام کرد ۹ نفر را بازداشت یا برای بررسی‌های قانونی در اختیار گرفته است.
فرانسه؛ از اعتراض دانش‌آموزان تا نارضایتی از هزینه‌های زندگی
فرانسه در روز شنبه شاهد بزرگ‌ترین تجمعات اعتراضی بود. این جنبش ابتدا با مطالباتی درباره شرایط آموزش آغاز شد، اما به‌تدریج موضوعاتی همچون دستمزدها، حقوق بازنشستگی، قدرت خرید و دفاع از خدمات عمومی را نیز دربرگرفت. به همین دلیل، دانش‌آموزان، دانشجویان، کارگران و اتحادیه‌های صنفی در راهپیمایی‌ها حضور یافتند؛ هرچند لزوماً همگی مطالبات یکسانی نداشتند.
یکی از آمارهایی که ابعاد بحران آموزشی مورد اعتراض را نشان می‌دهد، مربوط به ساعات درسی برگزارنشده است. بر اساس داده‌هایی که خبرگزاری آسوشیتدپرس منتشر کرده، ۱۵٫۴ میلیون ساعت کلاس درس در سال تحصیلی ۲۰۲۴-۲۰۲۵ برگزار نشده است؛ موضوعی که از جمله به کمبود معلم جایگزین مربوط می‌شود.
معترضان خواستار استخدام معلمان بیشتر و اختصاص امکانات و منابع گسترده‌تر به نظام آموزشی هستند. از دیگر مطالبات مطرح‌شده، ایجاد ۲۵۰ هزار ظرفیت اضافی در آموزش عالی است.
در پاریس، پلیس استان شمار معترضان را ۱۱۰ هزار نفر اعلام کرد، درحالی‌که اتحادیه عمومی کار فرانسه از حضور ۲۵۰ هزار نفر خبر داد. در پایان مسیر برخی راهپیمایی‌ها نیز درگیری‌هایی رخ داد که از جمله در پاریس، نانت، گرونوبل و تولوز گزارش شد.
وزارت کشور فرانسه با توجه به خشونت‌های آخر هفته پیش از آن، پیش‌بینی کرده بود که حداکثر ۷۰ هزار نیروی پلیس و ژاندارمری در سراسر کشور برای تأمین امنیت و مدیریت اعتراضات مستقر شوند.
اسپانیا؛ چرا حقوق بازنشستگی به محور نگرانی‌ها تبدیل شده است؟
در مادرید، هزاران نفر به فراخوان هماهنگی ملی برای دفاع از نظام بازنشستگی عمومی (COESPE) به خیابان‌ها آمدند تا از حقوق بازنشستگان و تداوم حمایت‌های عمومی دفاع کنند. برگزارکنندگان شمار شرکت‌کنندگان را ۵۰ هزار نفر اعلام کردند؛ رقمی که از آمار ۲۵ هزار نفری مقام‌های دولتی بیشتر است.
هدف اصلی این بسیج، حفاظت از حقوق بازنشستگی عمومی و تضمین افزایش مستمری‌ها متناسب با نرخ تورم است.
شرکت‌کنندگان، از جمله خواستار تعیین حداقل مستمری در سطحی نزدیک‌تر به حداقل دستمزد، کاهش فاصله میان مستمری زنان و مردان و ارائه تضمین‌هایی در برابر خصوصی‌سازی بخشی از نظام بازنشستگی هستند.
این مسئله تنها به بازنشستگان کنونی محدود نمی‌شود. سالمندشدن جمعیت، پایین‌بودن نرخ زاد و ولد و چگونگی تأمین مالی نظام بازنشستگی در آینده، نگرانی‌های شاغلان را نیز افزایش داده است.
این موضوع در آستانه انتخابات پارلمانی اسپانیا در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۶، جایگاه مهمی در بحث‌های سیاسی پیدا کرده است. احزاب درباره راهکارهای حفظ سطح مستمری‌ها و تضمین پایداری مالی نظام بازنشستگی اختلاف‌نظر دارند؛ بااین‌حال، معترضان لزوماً به یک جریان سیاسی واحد تعلق ندارند.
بررسی تفاوت اعتراضات در شش کشور اروپایی
اگرچه این اعتراضات در قالب یک فراخوان واحد اروپایی برگزار نشده‌اند، اما بازتاب‌دهنده نارضایتی‌های اجتماعی گسترده‌ای هستند که در کشورهای مختلف ریشه دوانده‌اند. در فرانسه، معترضان علیه مشکلات نظام آموزشی و افزایش هزینه‌های زندگی به میدان آمده‌اند؛ در اسپانیا، دفاع از حقوق بازنشستگان و مستمری‌های متناسب با تورم در کانون مطالبات قرار دارد و در پرتغال، شهروندان برای دسترسی به مسکن مقرون‌به‌صرفه و مقابله با افزایش سرسام‌آور اجاره‌بها اعتراض می‌کنند.
در ایتالیا، چندین جنبش اعتراضی جداگانه شکل گرفته و در آلبانی نیز اعتراض‌ها متوجه قدرت سیاسی است. بنابراین، جمع‌کردن آمار کشورهای مختلف و توصیف آن به‌عنوان یک جنبش سازمان‌یافته واحد، دقیق نخواهد بود.
ایتالیا؛ گرانی، هزینه‌های نظامی و امنیت در مرکز تنش‌ها
در ایتالیا، شهرهای مختلف شاهد تجمعات اعتراضی علیه افزایش هزینه‌های زندگی، دستمزدهای پایین، بحران مسکن، افزایش هزینه‌های نظامی و سیاست‌های دولت بودند. معترضان با طرح مطالبات اقتصادی و اجتماعی، خواستار توجه به مشکلات معیشتی مردم و بازنگری در اولویت‌های دولتی شدند.
در رم، راهپیمایان با شعار «ایتالیا را از جنگ دور نگه داریم» مخالفت خود را با مشارکت کشور در جنگ‌ها و سیاست‌های نظامی اعلام کردند. در تورین و بولونیا نیز در جریان تجمعات، تنش‌هایی میان برخی معترضان و نیروهای انتظامی گزارش شد.
در پی درگیری‌های آخر هفته گذشته در میلان، مقام‌های ایتالیایی تدابیر امنیتی را تشدید کردند و ۵۰۰ نیروی نظامی اضافی به این شهر اعزام شدند. همچنین، خبرگزاری آنسا از انجام بیش از ۱۵۰ مورد بازرسی در چارچوب تحقیقات درباره ناآرامی‌های قبلی خبر داد؛ آماری که به اقدامات پلیسی مربوط می‌شود و بیانگر شمار شرکت‌کنندگان در اعتراضات روز شنبه نیست.
با وجود برگزاری تجمعات در چندین شهر، آمار ملی قابل اتکایی از شمار کل معترضان در ایتالیا منتشر نشده بود. همچنین، ارقامی مانند پیش‌بینی حضور ۱۰ هزار نفر در برخی راهپیمایی‌ها، مربوط به برآوردهای پیش از برگزاری تجمعات است و نمی‌توان آن‌ها را آمار قطعی شرکت‌کنندگان دانست.
بلژیک؛ آموزش و اعتراض به مداخلات پلیس
در بروکسل، چند صد نفر که بخش عمده آن‌ها را جوانان تشکیل می‌دادند، با برگزاری تجمعی اعتراضی خواستار افزایش امکانات و بودجه آموزشی شدند و به آنچه مداخلات بیش از حد خشونت‌آمیز پلیس در اعتراضات پیشین می‌دانستند، اعتراض کردند.
به گزارش رویترز، در جریان این تجمع، درگیری‌هایی رخ داد و نیروهای پلیس برای مقابله با معترضان از گاز اشک‌آور و اسپری‌های محرک استفاده کردند.
در همین حال، پلیس بروکسل مدعی شد که حادثه عمده‌ای رخ نداده است. این نهاد همچنین از بازداشت یا تحت نظر گرفتن ۹ نفر خبر داد؛ پنج نفر به اتهام اخلال در نظم عمومی و چهار نفر دیگر در ارتباط با اتهاماتی از جمله حمل سلاح‌های ممنوعه یا تحریک به خشونت.
با این حال، این موارد به افراد مشخصی مربوط می‌شود و نباید آن‌ها را به کل معترضان تعمیم داد؛ چراکه حضور در این تجمع اعتراضی به‌خودی‌خود به معنای مشارکت در درگیری یا ارتکاب تخلف نیست.
پرتغال؛ چرا مسکن به نماد بحران اجتماعی تبدیل شده است؟
در لیسبون، چند صد نفر روز شنبه در راهپیمایی اعتراضی برای مطالبه حق دسترسی به مسکن مقرون‌به‌صرفه شرکت کردند. این راهپیمایی از محدوده مارکِش دِ پومبال آغاز شد و به سمت میدان روسیو ادامه یافت؛ تجمعی که در آن، بحران مسکن و دشواری روزافزون تأمین سرپناه برای شهروندان به یکی از محورهای اصلی اعتراض تبدیل شد.
جنبش «آکامپادا دِ لیسبوا» (Acampada de Lisboa) با تأکید بر ضرورت تأمین مسکن برای مردم، خواستار افزایش واحدهای مسکونی عمومی و تقویت حمایت‌های قانونی از مستأجران در برابر سفته‌بازی و سوداگری در بازار مسکن است.
ابعاد این بحران طی سال‌های اخیر به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. بر اساس گزارش رویترز، قیمت خرید مسکن از سال ۲۰۱۷ بیش از دو برابر شده و اجاره‌بهای قراردادهای جدید نیز تقریباً دو برابر شده است. افزایش تقاضا در شهرهای بزرگ، گسترش گردشگری و کمبود واحدهای مسکونی قابل عرضه، فشار بر بازار را تشدید کرده و دسترسی بسیاری از شهروندان به مسکن مناسب را با دشواری روبه‌رو ساخته است.
پیش‌تر، در ۲۰ اکتبر، پلیس اردوگاه‌های اعتراضی در لیسبون و پورتو را برچیده بود؛ عملیاتی که به بازداشت ۵۵ نفر انجامید. این آمار مربوط به آن اقدام پیشین است و ارتباطی با راهپیمایی ۲۴ اکتبر ندارد.
معترضان همچنین با طرح دولت درباره تخلیه مستأجران و مقررات مربوط به تعیین سقف اجاره‌بهای قراردادهای جدید مخالفت می‌کنند. آن‌ها خواستار سیاست‌هایی هستند که به‌جای افزایش فشار بر مستأجران، از حقوق آنان حمایت کند و امکان دسترسی به مسکن مناسب و مقرون‌به‌صرفه را برای شهروندان فراهم سازد.
آلبانی؛ دانشجویان علیه دولت ادی راما اعتراض می‌کنند
در آلبانی، اعتراضات با مطالبات سیاسی و اجتماعی گسترده‌تری همراه شده است. دانشجویان و دیگر شهروندان معترض با نارضایتی از هزینه‌های بالای تحصیل، کمبود فرصت‌های شغلی و فساد اداری، دولت را به چالش کشیده و خواستار پاسخ‌گویی در برابر مشکلات اقتصادی و اجتماعی کشور شده‌اند.
بخشی از معترضان خواستار کناره‌گیری ادی راما، نخست‌وزیر آلبانی هستند؛ سیاستمداری که از سال ۲۰۱۳ قدرت را در دست دارد و در سال ۲۰۲۵ برای چهارمین دوره به این سمت انتخاب شد.
روز شنبه در تیرانا، اعتراضات علیه دولت به تنش کشیده شد و در ورودی وزارت کشاورزی آتش‌سوزی رخ داد. هم‌زمان، نیروهای پلیس برای متفرق‌کردن جمعیت به گاز اشک‌آور، خودروهای آب‌پاش و گلوله‌های پلاستیکی متوسل شدند؛ اقداماتی که فضای تجمع را با تنش بیشتری همراه کرد.
در حالی که مقام‌های دولتی و معترضان روایت‌های متفاوتی از این بحران ارائه می‌کنند، اعتراضات بازتاب‌دهنده نارضایتی بخشی از جامعه از شرایط اقتصادی، فرصت‌های محدود شغلی و عملکرد دولت است. با این حال، بر اساس منابع بررسی‌شده، هنوز آمار تجمیعی و قابل اتکایی از شمار شرکت‌کنندگان در تظاهرات روز شنبه منتشر نشده است.
نظر شما