حجتالاسلام و المسلمین حسین لاغری از مبلّغین شهرستان آمل در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به سالروز رحلت حضرت زینب کبری (س) اظهار داشت: شناخت ابعاد شخصیتی بانویی که پیامبر گرامی اسلام (ص) او را «زینب» نامید، به معنای «زینت پدر»، همواره چالشی فراروی اندیشمندان بوده است. ایشان که در پنجم جمادیالاول سال پنجم یا ششم هجری در مدینه متولد شد، از همان طفولیت با مصائب آشنا گردید و سرانجام به روایت مشهور در پانزدهم رجب سال ۶۲ هجری، یعنی حدود یک سال و نیم پس از واقعه عاشورا، رحلت فرمود.
کارشناس دینی با اشاره به شرافت نسب و تربیت بینظیر حضرت زینب (س) افزود: ایشان فرزند امیرالمؤمنین علی (ع) و حضرت فاطمه زهرا(س) و پرورشیافته دامن رسول خدا (ص) بود. نقل شده است که پیامبر (ص) هنگام ولادت ایشان را بوسید و گریست و فرمود که مصائب سختی در انتظار این دختر است. این تربیت اصیل الهی و علوی، بانویی را پرورش داد که در وقار مانند جدهاش خدیجه (س)، در حیا و عفت همچون مادرش فاطمه (س)، در فصاحت و بلاغت همسان پدرش علی (ع)، در حلم و بردباری مانند برادرش امام حسن (ع) و در شجاعت و قوت قلب، نظیر برادرش امام حسین (ع) بود.
مقام علمی و نیابت از امام
حجت الاسلام لاغری به مقام علمی والای حضرت زینب (س) تأکید کرد و گفت: لقب «عالِمه غیر مُعلَّمه» و «فهمه غیر مُفهَّمه» که از سوی امام سجاد (ع) به ایشان داده شد، گواه بر علم لدنی و الهی ایشان است. این مقام علمی چنان بود که در دوران اسارت و هنگام بیماری امام سجاد (ع)، مردم در مسائل شرعی به ایشان مراجعه میکردند و حضرت زینب (س) پاسخ میدادند. این نقش، نشاندهنده نیابت و وصایت خاص ایشان در آن برهه حساس و نمایندگی از امام زمان خویش بود.
صبر بیمانند و رسالت عاشورایی
این مبلّغ دینی، صبر حضرت زینب (س) را ستود و افزود: ایشان را «ام المصائب» لقب دادهاند، چرا که از رحلت پیامبر (ص) و شهادت مادر، پدر و برادران تا فاجعه کربلا و اسارت را تجربه کرد. اما اوج تجلی صبر جمیل ایشان، در حادثه عاشورا و پس از آن بود. حضرت زینب (س) با آن که دو فرزندش، عون و محمد، را در رکاب امام حسین (ع) تقدیم کرد و پیکر خونین برادر را دید، استقامت ورزید. ایشان با پاسخ تاریخی «ما رایتُ الا جمیلاً» (جز زیبایی ندیدم) به عبیدالله بن زیاد، جهانیان را به حقیقت صبر در مکتب اهل بیت (ع) رهنمون شد.
وی ادامه داد: رسالت اصلی حضرت زینب (س) پس از عاشورا آغاز شد. سرپرستی اسرا و مراقبت از امام سجاد (ع)، و سپس ابلاغ پیام شهدای کربلا با خطبههای آتشین و بیمانند در بازار کوفه و دربار یزید در شام، نقشی بود که تاریخ اسلام را تغییر داد. این خطبههای فصیح که گویی از زبان امیرالمؤمنین (ع) جاری میشد، پرده از چهره جنایتکاران برداشت و بنیان حکومت بنیامیه را لرزاند.
عبادت و عفت؛ شاخصههای یک اسوه
کارشناس دینی در پایان به دیگر فضایل این بانوی بزرگ اشاره کرد و گفت: حضرت زینب(س) «عابده آل علی» بود. نقل شده که حتی در شب عاشورا و در سختترین شرایط اسارت، نماز شب و عبادت خود را ترک نکرد. همچنین، عفت و حیا از برجستهترین ویژگیهای ایشان بود، تا آنجا که در طول اسارت و زمانی که حجاب مناسب نداشت، با دستان خویش صورت را میپوشاند.
حجتالاسلام لاغری تصریح کرد: حضرت زینب کبری (س) تنها یک شخصیت تاریخی نیست، بلکه اسوه و الگویی کامل برای همه انسانها، به ویژه زنان مسلمان، در عرصههای ایمان، علم، صبر، مسئولیتپذیری و دفاع از حق است. یاد و سیره ایشان چراغ راه جویندگان حقیقت و آزادگی در همه اعصار خواهد بود.
نظر شما