به گزارش خبرگزاری حوزه،روز مبعث یادبودی از ظهور نبی اکرم (ص) و نمادی از نوری است که در تاریکی جهان فرو رفته بود و با بعثت، نور حقیقت به دنیا بازگشت. این روز، نه تنها جشن معرفت و تعلیم است، بلکه فرصتی است برای تفکر درباره اینکه چگونه باید در برابر مشرکان و کافرانی که در برابر غلبه دین خدا مقاومت میکنند، ایستادگی کنیم. در این گفتگو، با حجتالاسلام بهنام ملکزاده، کارشناس اخلاق و معارف قرآنی در مورد اهمیت روز مبعث، مفهوم بعثت، و راههای مقابله با مشرکان و کافران، بحث میشود. در ادامه متن این گفتگو تقدیم مخاطبین فرهیخته میگردد.
سؤالات این گفتگو:
●پیام بعثت چیست؟
●چه اتفاقی افتاد که روز بعثت روز معرفت است؟
● در برابر مشرکانی که در برابر غلبه دین خدا مقاومت میکنند چگونه رفتار کنیم؟
بسمالله الرحمن الرحیم
بعثت، در معنای عام، ارتباط میان دنیای مادی و معنوی است؛ یعنی ارتباط انسان با عالم غیب، ملکوت و آسمانها. این ارتباط به واسطه وجود روح الهی و استعدادهای عبادی خاصی که در بعضی از بندگان خدا وجود دارد، امکانپذیر میشود. این افراد میتوانند وحی الهی را دریافت کرده و حقایق را درک کنند، و سپس دیگران را نیز در این مسیر هدایت کنند و از وابستگی صرف به زندگی مادی و دنیوی باز دارند. این مفهوم بعثت، از آغاز خلقت انسان و از طریق انبیا برای بشریت بوده است.
اما روز مبعث، به معنای خاص، به بعثتِ حضرت ختمی مرتبت است. در واقع، میتوان بعثت را هم به معنای عام و هم به معنای تام در نظر گرفت، چرا که بعثت خاتم(ص) نیز تجلی همین مفهوم است. این ظهور تام و تمام عالم غیب در عالم بشری و انسانی است، چرا که ایشان، کاملترین بنده خدا، قابلیت کامل داشتهاند و هیچگونه محدودیت بندگی نداشتهاند. این کمال بندگی، ایشان را قادر ساخت تا ظهور تام و کامل جملات الهی را بپذیرند و آینهای تمامنمای کمالات الهی باشند.
لذا فرمودهاند: من شهر علمم و علی (ع) در آن است. از این سخن، روشن میشود که چرا روز بعثت، روز معرفت است. تمام آنچه که برای تعالی بشر، از معارف الهی و شرایع الهی و عالیترین مفاهیم و قوانین نجاتبخش بشری وجود داشته، ایشان دریافت و برای بشریت به ارمغان آوردند. در واقع، توسط این واسطه تام و تمام الهی، بشر برانگیخته میشود تا از آتش مذلت عالم خاک به سمت مقامات فوقالعرش الهی گام بردارد و مجذوب لطف الهی شود. بعثت چنین پیامی دارد و سرشار از معرفت الهیِ بسیار متعالی است.
البته طبیعتاً کسانی هستند که اهل کفر و لجاجتاند و بوی خاک و تعلقات دنیوی، آنها را مست کرده و به خود مشغول ساخته است. چشم دلشان در گرو عالم محدود خاکی، هوسآلود و ظلمتکده است؛ لذا به طور طبیعی در برابر انبیا، بهویژه نبی خاتم (ص)، میایستند و مقابله میکنند و ندای ملکوتی انبیا را برای انسان و کل بشر نادیده میگیرند.
آنها متوجه نمیشوند و ناآگاهانه یا به اختیار، خود را از این حقیقت باز میزنند. چنین افرادی در برابر این اولیا و بهویژه پیام خاتم (ص) میایستند؛ پیامی که در این آیه معروف ذکر شده است:
«الله ولی الذین امنوا یخرجهم من الظلمات الی النور» (خداوند، ولیِ کسانی است که ایمان آوردهاند، آنها را از تاریکیها به سوی نور بیرون میبرد).
اولیا آمدهاند تا انسانها را از ظلمت به سوی نور هدایت کنند. چرا مقابله میکنند؟ چون ولی آنها طاغوت است. «وَالَّذِینَ کَفَرُوا أَوْلِیَاءُهم الطَّاغُوتِ» (و کسانی که کافر شدند، اولیای طاغوت هستند). وظیفهی ما در برابر چنین افرادی، همانی است که انبیا و اولیای الهی، به ویژه آقا رسول الله (ص) انجام میدادند؛ همانطور که در برخی آیات قرآن رسالت رسول اکرم (ص) اینگونه بیان شده است:
«هُوَ الَّذِی بَعَثَ فِی الْأُمِّیِّینَ رَسُولًا مِنْهُمْ یَتْلُو عَلَیْهِمْ آیَاتِهِ وَیُزَکِّیهِمْ وَیُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَةَ»؛ همین رسالت نبوی است؛ یعنی تعلیم این کتاب و ترغیب به تعقل و اندیشهورزی به بشر، و یادآوری این نکته که انسان نباید خود را در عالم خاکی و حیوانی محدود کند.
پس با تعلیم و تزکیهای که رسول الله (ص) مأمورش بود و برقراری حاکمیت الهی که ضمانت اجرایی این تعلیم و تزکیه است، و برپاسازی حکومت عدل الهی، میتوانیم در مقابل افراد کافر و مشرکینی که نهایت سعی خود را میکنند تا این صدا به گوش انسانها نرسد، بایستیم. در این مسیر باید از هیچ تلاشی فروگذار نکنیم و این نیازمند مجاهدت است؛ تلاش مستمر هم در جهاد اصغر و هم در جهاد اکبر و هم در جهاد فرهنگی. انشاءالله خدا ما را در این راه موفق گرداند.
نظر شما