حجتالاسلام و المسلمین سید علی آشنا، از مبلّغین شهرستان آمل، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با تبریک به مناسبت فرا رسیدن سالروز میلاد امام حسین (ع) حرکت سیدالشهدا (ع) از مدینه تا کربلا را با همراهی عمیق و همه جانبه با آیات قرآن کریم دانست و اظهار داشت: بررسی دقیق مقاطع مختلف این سرو تاریخی نشان میدهد که امام (ع) در مواجهه با هر رویداد و چالش، با تلاوت و استناد به آیاتی مناسب، هم تکلیف الهی خویش را تبیین میکردند و هم حقانیت راه خویش را از منظر وحی آشکار میساختند.
کارشناس دینی ابراز داشت: حرکت امام حسین (ع) یک قیام صرفاً تاریخی یا سیاسی نبود، بلکه تجسم عینی و مجرای عملی قرآن ناطق در برابر قرآن صامت بود. ایشان با استشهاد به آیات، نشان دادند که تمامی اقداماتشان ریشه در تعالیم آسمانی دارد و هدف نهایی، احیای ارزشهای راستین دینی است که به دست حکام زمانه تحریف شده بود.
دبیر ستاد رسیدگی به امور مساجد شهرستان آمل خاطرنشان کرد: اولین موضعگیری قرآنی ایشان در برابر درخواست بیعت با یزید بود؛ آنجا که با استناد به آیه تطهیر (احزاب: ۳۳)، خود و خاندان پاک رسول الله (ص) را از هرگونه پلیدی مبرا دانستند و نشان دادند که بیعت با فردی فاسد، مخالف نص صریح قرآن است.
حجت الاسلام و المسلمین آشنا تصریح کرد: حضرت اباعبدالله الحسین (ع) در لحظه خروج شبانه از مدینه، با تلاوت آیه «فخرج منها خائفاً یترقّب...» (قصص: ۲۱)، احساس خود را به زبان قرآن بیان کردند و این همذات پنداری با موسی (ع) در فرار از ستم، عمق ترسیم قرآنی این هجرت را نشان میدهد.
وی تأکید کرد: نکته بسیار قابل تأمل، تلاوت آیات مربوط به مرگ و قضاوقدر در مواضع مختلف است؛ مانند تلاوت آیه «اینما تکونوا یدرکم الموت...» (نساء: ۷۸) در پاسخ به پیشنهاد یاری فرشتگان. این نشان میدهد که امام (ع) با تمام آگاهی به سرنوشت خویش، با اختیار و بر اساس تکلیف، راه شهادت را برگزیدند و آن را با مفاهیم بلند قرآنی مانند «لبرز الذین کتب علیهم القتل...» (آل عمران: ۱۵۴) تفسیر کردند.
مبلّغ شهرستان آمل افزود: در طول مسیر، هرگونه تعامل با دشمن نیز با آیات قرآن همراه بود. به عنوان مثال، در ردّ ادّعای ایجاد تفرقه توسط نماینده یزید در مکه، آیه «لی عملی و لکم عملکم...» (یونس: ۴۱) را تلاوت فرمودند و اصل جدایی راه حقّ از باطل را یادآور شدند. همچنین، در مواجهه با پیمانشکنی کوفیان، آیه «فمن نکث فانما ینکث علی نفسه...» (فتح: ۱۰) را قرائت کردند که بیانگر زیان دنیوی و اخروی خیانتکنندگان است.
حجت الاسلام و المسلمین آشنا یادآور گردید: سیدالشهدا (ع) حتی در اوج مصائب، مانند هنگام دریافت خبر شهادت مسلم بن عقیل یا قیس بن مسهر، تسلیم و رضایت به قضای الهی با تلاوت آیه «انا لله و انا الیه راجعون» (بقره: ۱۵۶) و آیه «فمنهم من قضی نحبه...» (احزاب: ۲۳) متجلی شد و غم عاطفی را به آرامش قدسی مبدل ساخت.
وی تصریح نمود: در روز عاشورا نیز خطاب به لشکر دشمن، آیاتی تلاوت شد که حاوی هشدارهای نهایی و اتمام حجت بود؛ آیاتی مانند «فاجمعوا امرکم و شرکائکم...» (یونس: ۷۱) که دعوت به اقدام نهایی میکند و نیز آیات پناه بردن به خدا از شر متکبران. این آیات، آخرین تلاش برای هدایت و نیز تبرئه کامل جبهه حق از هرگونه مسئولیتی در برابر تصمیم باطل دشمن بود.
حجت الاسلام و المسلمین سید علی آشنا در کلام پایانی گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری افزود: مجموعه این آیات که از سورههای مختلف قرآن گرد آمدهاند، مانند نقشه ای راهبردی، نشان میدهد که امام حسین (ع) در تمام لحظات، نفس، هدف، روش و حتی عواطف خویش را با قرآن همنوا ساخته بود. بنابراین، مکتب حسینی (ع) را باید یک «رویداد قرآنی تمامعیار» دانست که در آن، آیات کتاب خدا نه بر صفحات کاغذ، که بر صحنه تاریخ و در وجود پیشوایی معصوم نقش بست و جاودانه شد.
نظر شما