خبرگزاری حوزه | در روزهای گذشته اتفاقاتی در کشور ما افتاد که شباهت زیادی به اتفاقات زمان امیرالمؤمنین(ع) داشت؛ وقایعی که به «غارات» معروف است.
حکومت چهار سال و نه ماهۀ امیرالمؤمنین(ع) را میتوان به دو نیم تقسیم کرد؛ نیمۀ اول را درگیر سه جنگ داخلی جمل، صفین و نهروان بود، و نیمۀ دوم را درگیر «غارات» معاویه.
معاویه از زمانی که متوجه شد لشکریان کوفه در یاری امیرالمؤمنین(ع) سست شدهاند (بعد از آنکه کوفیان حاضر نشدند بعد از جنگ نهروان به جنگ دوبارۀ معاویه بروند) افرادی را برای حملات ایذایی به جایجای قلمروی حکومت امیرالمؤمنین(ع) بسیج کرد. آنها از کشتن، سرقت اموال، کشتن کودکان، تخریب خانههای مردم، سوزاندن انسانها، قتلعام اهالی یک منطقه و... ابایی نداشتند.
البته برای این کارها از خود معاویه دستور داشتند؛ او به فرماندۀ لشکر خودش گفته بود که «ای سفیان! به هر روستا که رسیدی ویرانش کن و به هرکس برخورد کردی که با تو همعقیده نبود، او را بکش و اموال را غارت کن که این کار مثل کشتن است، بلکه قلبها را بیشتر از کشتن به درد میآورد.» (الغارات، ج۲، ص۳۲۱)
در چند روز گذشته نیز اتفاقاتی را در کشورمان به چشم خود دیدیم که «شباهت» زیادی با غارات داشت. مزدورانی که از هیچیک از موارد پیشگفته ابایی نداشتند و برای کشتهسازی از اربابان خبیث خود دستور گرفته بودند.
اما تفاوت عمدۀ این دو حادثه در واکنش مردم به آن بود که منجر به تفاوت موضع امام جامعه شد. در زمان امیرالمؤمنین(ع) لشکریان کوفه حاضر به حرکت برای حفظ امنیت خود نبودند. این عدم همراهی آنقدر ادامه یافت که دعای حضرت در مورد کوفیان در اواخر عمر شریفش این بود:
«خدایا! من از آنها بدم میآید، آنها هم از من بدشان میآید، من از آنها خسته شدهام و آنها هم از من خسته شدهاند. خدایا! بهتر از آنها را به من بده و بدتر از من را به آنها بده. خدایا! من آنها را نمیخواهم، آنها هم من را نمیخواهند. خدایا! مرا از دست آنها راحت کن و آنها را از من.» (الغارات، ج۲، ص۳۱۷)
اما در زمانۀ ما نهتنها به قول رهبری، نیروهای حافظ امنیت «جانفشانی» کردند، مردم هم با یک راهپیمایی میلیونی، همراهی خود را با انقلاب، و دشمنیشان را با ضدانقلاب و اغتشاشگر نشان دادند و شایستۀ این مدال از طرف نایب امام زمان(عج) شدند: «ملّت ایران، قوی و مقتدر است، آگاه و دشمنشناس است، و در همه حال در صحنه حضور دارد. خداوند رحمت خود را بر همۀ شما نازل کند.»
این همان تفاوتی است که باعث شد امام خمینی(ره) اینگونه به برتری مردم ایران گواهی دهد: «من با جرأت مدعی هستم که ملت ایران و تودۀ میلیونی آن در عصر حاضر بهتر از ملت حجاز در عهد رسول الله(ص) و کوفه و عراق در عهد امیرالمؤمنین و حسین بن علی(ع) میباشند...»
حجت الاسلام سید محمود زارعی
نظر شما